Loading posts...
Γράφει η Στέλλα Αγαπίου Φεύγω. Φεύγω,  γιατί κοντά σου έζησα την δυστυχία, την απαξίωση της γυναικείας φύσης μου, γιατί ποτέ σου δεν με αγάπησες πραγματικά. Η ταπείνωση και οι φωνές για σένα ήταν κάτι φυσιολογικό, η σωματική κ η ψυχολογική βια ήταν για σένα...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Λίγος εκείνος, όλα εκείνη τα έδωσε. Εκτίμηση, καμία και συμπέρασμα η αχαριστία. Λύση; Η απομάκρυνση. Δύναμη, καμία. Θύτης, εκείνος. Θύμα, εκείνη. Όπλα, οι πράξεις. Τρόπος; Το σημάδι. Στόχος; Η καρδιά. Φινάλε, θάνατος.. Μ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Είναι στιγμές που νομίζω πως χάνω τα λογικά μου, κι όχι επειδή σε έχω χάσει. Άλλωστε πότε πραγματικά σε είχα; Μα είναι κάποια βράδια, όπως αυτό, που φέρνω στο μυαλό μου κάθε σου λέξη, κάθε βλέμμα σου και λέω " Δε μπορεί. Δε γίν...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν Κυριακή και έξω έβρεχε πολύ. Η σιωπή τρυπούσε τα σωθικά μου και οι σειρήνες ακούγονταν από παντού σαν βολίδες πολέμου. Οι στάχτες από το τζάκι γέμισαν το δωμάτιό μου με σκόνη, και ύστερα σιωπή. Σιωπή από παντού να σημαδεύει τ...
Continue reading
Γράφει η Nubes Ήτανε κάποτε λατρεία σ' ένα σπίτι εσύ κι εγώ. Δυο φεγγάρια στην αυλή του, δύο ζευγάρια αθώα, παιδικά χαμόγελα και τ' αστέρια στη σκεπή του, ένα όνειρο να ζω. Για θυμήσου στην αρχή πόσο σε ήθελα, πόσο με ήθελες. Όνειρα κάναμε σπίτι να βρούμε, ...
Continue reading
Γράφει η Πένυ Σίμου Είμαι μια παλιά βαλίτσα με άχρηστα πράγματα. Σε ποιον να λείπω; Και γιατί στην τελική; Αφού είμαι άχρηστος πια. Στους ανθρώπους λείπει μονάχα αυτό που χρειάζονται. Δε ξέρουν οι άνθρωποι να εκτιμούν κάτι που μπορεί να μη χρειάζονται, αλλά...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Αν κάποιος δεν νιώθει περήφανος που σε έχει. Αν κάποιος δεν αναγνωρίζει ούτε στο ελάχιστο την αξία σου. Αν κάποιος δεν εκτιμάει αυτό που δίνεις μέσα από την ψυχή σου. Αν κάποιος πάντα ψάχνει να βρει το λάθος σου για να καλύψει το...
Continue reading
Γράφει η Nubes Πάντα με ρωτούσες, γιατί επιλέγω να εκφράζω τα συναισθήματα μου με τραγούδια. Έτσι νιώθω, σου είπα, έτσι εκφράζομαι. Τραγουδιστά. Εσύ πάλι ήσουν πολύ καλός στη μνήμη. Θυμάμαι τα πάντα, μου είχες πει. Με κάθε λεπτομέρεια. Αλήθεια όμως, τι έχει...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Βράδυ Σαββάτου, περασμένες δώδεκα και εσύ είσαι κάπου. Μακριά μου. Παίρνω το μπουκάλι με το ουίσκι και βάζω δυο διπλά. Τα χέρια μου τρέμουν και γύρω από τα μάτια μου έχουν σχηματιστεί μαύροι κύκλοι. Κρατώ τη φωτογραφία σου και βουρ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θα πω εκείνα που δεν άντεχες ν’ ακούς Και μία πείνα για αγάπη θα σε τρώει Θα μείνεις μόνη μα συνέβη σε πολλούς Όσοι αγάπησαν δεν είναι τόσο αθώοι Όταν περάσουνε τα χρόνια απ’ τον σκορπιό Και δε θα έχεις άλλο για να με μισήσε...
Continue reading