Loading posts...
Γράφει η Θέμιδα Κυριακάκη - Να σε ρωτήσω κάτι; Γιατί αφού δεν το άντεχες όλο αυτό, το δημιούργησες; Πες μου το γιατί, κι εγώ θα το καταλάβω. - Γιατί ήσουν το απωθημένο μου από το σχολείο. Γιατί ήσουν για μένα το άπιαστο. Γιατί ήσουν η Βασίλισσα του Χιονιού...
Continue reading
Γράφει ο GA.NF Κανένα τέλος δεν της ταιριάζει. Το ξέρεις έτσι; Ξέρεις ότι όπως και να φύγεις, όπως και να την "τελειώσεις", δεν της πάει. Δεν της πάει όχι γιατί είναι κάτι διαφορετικό, κάτι που δεν έχεις δει να υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο. Είναι γιατί αυ...
Continue reading
"Να προσέχεις" σου φώναζα κι εσύ έκανες ότι μπορούσες για να σε βλάψεις. "Μην αργήσεις" σε παρακαλούσα κι εσύ αργούσες ακόμα πιο πολύ κι από ότι συνήθιζες. "Μην φωνάζεις" σου έλεγα κι η φωνή σου υψωνόταν τόσο που να καλύπτει τους φόβους σου και να αποστομώνε...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Και τώρα τι; Νομίζεις πως με γνώρισες; Δεν με ξέρεις κορίτσι μου. Δεν με έμαθες ποτέ. Δεν με είδες στα σκοτάδια μου. Δεν με είδες πεσμένο, τσακισμένο. Με είδες αγέρωχο και ατσαλάκωτο όπως ήθελες. Όπως είχες φτιάξει την ι...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Χρόνια Πολλά απο μακριά μου είπε και οι γιορτές γονάτισαν εμπρός μου. Πόσο απρόσμενα η χαρά μετατρέπεται σε θλίψη; Όταν ζωντανεύουν οι αναμνήσεις και το πριν γίνεται τώρα, το παρελθόν πνίγει το παρόν και σε καταπίνει. Έγραψες π...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Δεν θα μιζεριασω άλλο μάτια μου. Θα χαμογελώ μόνο! Η ζωή μια βόλτα είναι, μου χρωστάει και της χρωστάω! Αλλά μέχρι εδώ. Δεν θα πνιγώ άλλο μέσα στους αναστεναγμούς μου, δεν θα κουράσω άλλο τον εαυτό μου ψάχνοντας απαντήσεις σε ερωτ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν έχω κάποιο λόγο να μείνω. Ό,τι είχα να πω, το είπα. Λέξεις βαριές που δε συνηθίζω να λέω, λόγια φτηνά που δεν είναι του γούστου μου. Ό,τι είχα να κάνω, το έκανα. Διέγραψα συνήθειες που μας ήθελαν μαζί, άφησα πίσω κάθε σημάδι π...
Continue reading
Γράφει η Βέφα   Όλοι την ζητάμε, γινόμαστε αποκλειστικοί εκπρόσωποί της, αλλά κανένας δεν θέλει την αλήθεια του άλλου. Θέλουμε την αλήθεια που θέλουμε να ακούσουμε, αυτή που θα μας απαλύνει τον πόνο, που μας διώξει τον φόβο, τον θυμό.... «Με πρόδωσε...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Είχε τα πιο αθώα μάτια που είχα δει. Δυο καστανά, μισόκλειστα, αθώα μάτια. Εκεί σταμάτησε η καρδιά μου, εκεί σκάλωσα. Μια φορά τα είχα δει από κοντά. Μια φορά που βρέθηκα έξω από την πόρτα του και εκείνος άνοιγε. Μια φορά ήταν αρκετ...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Ζ. Εσύ ήσουν ο δικός μου Αύγουστος. Ξέρετε πως όλοι αγαπάμε το Αύγουστο.Αυτή την ξεγνασιά στον αέρα που αναπνέουμε.Αισθήματα ελευθερίας και η δυστηχία φαντάζει μακρυνή απο την στιγμή που είναι ο αγαπημένος μας μήνας. Αξιζει να πω με αφορμή α...
Continue reading