Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Δε μου φτάνει αυτό! Δε μου φτάνει τόσο! Ακόμα να το καταλάβεις; Δε μου αρκεί ένα χλιαρό συναίσθημα, ένα μάλλον πάθος κι ένας ίσως έρωτας. Αν δεν είμαι η απόλυτη επιλογή σου, αν δεν καίγεσαι για μένα, τότε απομακρύνουν, σε παρ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης - Φίλε; - Πες μου. - Έφυγε! Έφυγε, εδώ και καιρό. Δεν μπορώ να ξεχάσω όμως. - Θα ξεχάσεις. - Πώς; - Μόλις περάσει ο καιρός και κυλήσει ο χρόνος, τότε σιγά σιγά, θα ξεθωριάσει από τη μνήμη σου. - Κι αν δεν θέλω; ...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά 'Ολοι μου λένε να προχωρήσω παρακάτω. Να σταματήσω να είμαι ανύπαρκτη στην ίδια μου την καθημερινότητα. Να πάψω να είμαι παγωμένη σαν τα νερά της λίμνης που οι ηλιαχτίδες δεν τα διαπερνούν. Όλοι ανεβασμένοι στο βήμα της λογικής ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Την καλησπέρα μου… Δεν έχω κάτι άλλο να σου στείλω ούτε τίποτε περισσότερο να σου πω και να μοιραστώ μαζί σου. Μια απλή, τυπική καλησπέρα, που κρύβει μέσα της τα ανείπωτα όλου του κόσμου και της ψυχής μου. Πέρασε τόσος καιρός πο...
Continue reading
Και το τίποτα να βασιλεύει στη ζωή μου από 'δω και πέρα, θα είναι καλύτερο από σένα. Πόσο ψεύτικος, πόσο εκκωφαντικά άδειος αποδείχτηκες.. Σε έλουσα με τα δώρα της αγάπης, με τα δάκρυα της ευτυχίας, με τη θέρμη της ηλιόλουστης αγάπης μου.. Και το μόνο που ε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Εγώ ο δειλός. Εγώ που έπαιξα μαζί σου. Εγώ που ήρθα και σου αναστάτωσα τη ζωή. Που σου υποσχέθηκα χαρές. Που σου πήρα τα μυαλά με τα καπρίτσια μου. Κάτι μασκαρεμένες στην ουσία ανασφάλειες που δεν μπόρεσα ποτέ να ξεπετάξω από ...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Το να σε ξεπεράσω ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που χρειάστηκε να κάνω. Κι όχι γιατί πόναγε η φυγή σου αλλά γιατί όσο έμεινες, με άλλαξες. Με αλλοίωσες. Με δηλητηρίασες. Με παραμόρφωσες. Κι όταν ήσουν πια μακριά, τα σημάδια σου...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Από την πρώτη στιγμή που τα μάτια μου αντίκρισαν τα δικά σου, το ήξερα πως την είχα πατήσει. Ήταν ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Ταρακουνήθηκαν μυαλό και καρδιά. Ήμασταν πολύ διαφορετικοί, έτσι έλεγε το μυαλό. Δεν θα μπορούσε να υπάρξ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Μου πήρε καιρό να σε ξεπεράσω, να σε ξεριζώσω από μέσα μου. Αν υποθέσουμε άλλωστε ότι το έκανα ποτέ. Ξόδευα τον καιρό μου και μαζί με αυτόν τα χρόνια μου. Και κάπως έτσι περνούσαν οι μέρες. Κι έμαθα να κοιτάω τον εαυτό μου μέσα από...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ξημερώματα και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ακούω μουσική στο ράδιο. Πάλι αιχμαλώτισες τις σκέψεις μου... «Τι όμορφο να σ’ αγαπώ...», σιγοτραγουδάω. Όμορφο; Για ποιον; Δυσκολεύομαι πια να γράψω για σένα. Είχα γράψει τόσα πολλά, ό...
Continue reading