Loading posts...
Γράφει η Λαμπρινή Νίκου Τσαλακωμένη καρδιά, πατημένη κάτω. Διαλυμένη, ρημαγμένη από τα λόγια και τις πράξεις σου και συνεχίζεις! Εκείνη την καρδιά που κάποτε αποκαλούσες ζωή και ανάσα σου, σαν αδίστακτος φονιάς την σκοτώνεις κάθε μέρα, κάθε στιγμή, κάθε λ...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Να μείνω; Δεν άντεχα να μείνω, έφυγα! Μάζεψα σε μια βαλίτσα τρία τέσσερα βασικά ρούχα, αναμνήσεις και πόνους και έκλεισα τη πόρτα πίσω μου. Κατευθύνθηκα στο αεροδρόμιο με άγνωστο προορισμό και χωρίς να το σκεφτώ πήρα τη πρώτη πτήση...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Μετά από τόσο καιρό ξανά στο ίδιο μέρος,στην ίδια πόλη και στα ίδια στέκια. Έχουμε να βρεθούμε τόσους μήνες και τη μέρα που επιστρέφω στη πόλη μας είσαι ο πρώτος άνθρωπος που συναντώ. Κατευθείαν αναγνώρισα τη μορφή σου από μακριά κα...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Όχι πάλι. Όχι πάλι, γαμώτο. Δεν είχα μάθει στη ζωή μου να κάνω το μαλάκα. Σε κανέναν δεν έκανα τη χάρη, ούτε καν στον ίδιο μου τον εαυτό. Στιγμές που έπρεπε να δικαιολογήσω τα λόγια μου, τις πράξεις μου, διάλεγα να πληρώσω. Π...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αν νομιζεις πως ο χρόνος διαγράφει, εγώ θα σου πω μόνο πως ο χρόνος διαγράφει τα ασήμαντα. Διαγράφει εκείνα που δεν ήταν ποτέ για να μείνουν. Εκείνα που άγγιξαν, αλλά δεν χάραξαν. Αν ο χρόνος διέγραφε, σήμερα δεν θα σου είχα...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αν θέλεις να τον ξεχάσεις, ψάξε κάποιον που θα έχει τα μάτια του. Αν θέλεις να τον ξεχάσεις, ψάξε κάποιον που θα μιλάει όπως αυτόν. Αν θέλεις να τον ξεχάσεις, βρες κάποιον που θα έχει τα χέρια του. Κάποιον με τα δάκτυλα του και το...
Continue reading
Γράφει η Βάλια Κ. Άκουσα τελευταία σε μια παρέα να λένε ότι οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ αλλά ούτε και αρχίζουν. Χαμογέλασα με μια δόση νοσταλγίας γιατί σε θυμήθηκα και κάπως έτσι χάθηκα στις σκέψεις μου. ‘Οντως δεν αρχίζουν τουλάχιστον φυσιολογικά...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Τίποτα δεν ήταν δύσκολο για σένα. Όλα εύκολα! Όσο εύκολα ήρθες, άλλο τόσο εύκολα έφυγες. Χωρίς λέξεις, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς αγκαλιές, έτσι απλά, έφυγες. Και γω, δεν σε ρώτησα ποτέ γιατί. Και δεν θα το κάνω. Τι με νοιάζει; Ένα γιατί ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μόνο με σένα ένιωθα έτσι, μόνο σε σένα μπορούσα να πω τα πάντα χωρίς να με παρεξηγήσεις, χωρίς να με κρίνεις, χωρίς να αισθάνομαι άσχημα. Γιατί δεν μπορείς να λες σε όλους τα πάντα σου, μόνο σε έναν, αυτόν που κουμπώνει η ψυχή σου μα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Και έρχεται η στιγμή που το μόνο που θες είναι να φύγεις. Έτσι απλά, δίχως εξηγήσεις. Χωρίς πώς και γιατί . Απλά να φύγεις, δίχως προορισμό και προγραμματισμό. Γιατί βαρέθηκες. Δεν υπάρχουν πράγματα καινούργια να δεις, να ζήσει...
Continue reading