Loading posts...
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ένα κενό μήνυμα. Αυτό έμεινε στο τέλος. Ένα "γιατί" κι ένα μήνυμα σου κενό. Χωρίς λέξεις, χωρίς τίποτα. Λευκό, άδειο, για να βάλω εγώ εκεί μου είπες ότι θα με καθησύχαζε. Ότι θα με έκανε να νιώθω καλύτερα. Μόνο που καμία...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Δε φταις εσύ. Εγώ φταίω". Μία τόσο κλισέ φράση, συνήθως ειπωμένη με μια μεγάλη δόση ειρωνείας. Υπάρχουν όμως και φορές, που ξεστομίζοντάς την, ξεστομίζεις την αλήθεια σου. Μιαν αλήθεια που όσο σε πονάει, τόσο σου ανήκει. Που...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Άκου λοιπόν μάτια μου, ο τρόπος που φεύγουμε είναι ο τρόπος που μας χαρακτηρίζει. Είναι ο τρόπος που έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις και τους γύρω μας . Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν με ψηλά το κεφάλι, υπάρχουν κάπ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Υποσχέθηκες, θυμάσαι; Υποσχέθηκες πως δε θα επιτρέψεις σε κανέναν και τίποτα να με πληγώσει, να σβήσει το χαμόγελο από τα χείλη μου. Ακόμα δε μπορώ να πιστέψω πως με πρόδωσες. Μου φαίνεται αδιανόητο, αρνούμαι να το πιστέψω. Μου...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Από σένα δε θέλω τίποτα. Από το χρόνο θέλω, να περάσει γρήγορα. Να κλείσω τα μάτια μου κι όταν τ' ανοίξω, να απέχω από σένα μία αιωνιότητα και δύο δευτερόλεπτα. Από το μυαλό μου θέλω, να ξεχάσει. Να μη σε σκέφτεται. Να μην υ...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Η σιωπή λένε πως είναι χρυσός. Η σιωπή λένε πως κάνει μεγαλύτερο θόρυβο από τις κραυγές. Και τώρα δεν έχω να πω τίποτα. Δεν σιωπώ, δεν έχω λέξεις, δεν έχω απορίες, δεν έχω σκέψεις. Μια πικρή γεύση έχω στο στόμα μου και αυτό είναι ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Ούτε και εγώ θα ομολογήσω πως σ’ αγάπησα πολύ. Γι’ αυτό φεύγω. Δεν έχω τη δύναμη να σ’ αντιμετωπίσω. Κατάφερες να ρίξεις όλες τις άμυνες που είχα υψώσει μπροστά μου. Σε παραδέχομαι. Έπαιξες, όμως, με τη φωτιά και όταν τα βάζου...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Ξέρεις πόσο όμορφο είναι σε αγαπούν; Μα τι σου λέω.. Αν έστω και λίγο είχες νιώσει την αγάπη που κάποιοι σου χάρισαν απλόχερα και ανιδιοτελώς ίσως σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή που με διαβάζεις, κάτι μέσα σου να υπάρχει για μένα. Ίσ...
Continue reading
Γράφει η Εύα Σεφερλή Α ρε οι ατιμες οι αναμνησεις, επιστρεφουν ακάλεστες και σε ξενυχτούν. Αφορμή ψαχνουν να τρυπώσουν στο μυαλό σου, ενα τραγούδι ενα άρωμα μια φωτογραφία και σκαλώνει το μυαλό, τι παιχνίδια μου παίζει πάλι. Κλείνεις βιαστικά την μουσική ...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Ήμασταν άνθρωποι που δεν ανεβήκαμε μαζί στο καράβι.. Σου ζήτησα να δώσεις το όνομα μου στον φάρο. Έτσι όταν τον κοιτούσες θα έβλεπες εμένα να σου χαμογελάω, να σου δείχνω πορεία παρόλο που θα ήμουν ένα σώμα στην στεριά. Έτσι κα...
Continue reading