Loading posts...
Όλα σκιές. Σχήματα ασχημάτιστα και δύσπεπτα. Αδιάφορα όλα. Κλείνω τα μάτια με τροπο κυνικό σε όσα ταλαιπωρούν το πληθος. Κοινωνική αποδόμηση, πετρελαική κρίση, αλλαγές στην παιδεία, περιβαλλοντική καταστροφή. Ανούσιες συζητήσεις γενειαφόρων νεαρών γυρω απ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Ναυαγός πάνω σε μιαν εικόνα χάρτινη, πάνω σε μιαν ανάμνηση. Έχω τόσο πια κουραστεί να βαδίζω στη ζωή μου ανάποδα και το κάθε μου ''αύριο'' να γίνεται ''χθες''. Σε κάθε μου βήμα, ο,τι μπροστά μου κοιτώ, ξεμακραίνει. Χάνεται. Όπως ακριβώς...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ναι, σε εσένα μιλάω και σταμάτα να κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Πόσο πίστευες πως θα το κράταγες κρυφό; Γύρισες και είναι η ώρα η μεγάλη να λογαριαστούμε. Για αρχή πάρε ένα ευχαριστώ. Ευχαριστώ που μου έμαθες να μην νοιά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Άκουσέ με, σου φωνάζω δυνατά απ' τα συντρίμμια της ψυχής μου. Άκουσέ με, δώσε μου μόνο ένα σημάδι πως υπάρχεις. Κάθομαι μόνος, ίλιγγος οι σκέψεις, σκόρπια αναπάντητα ερωτήματα και πάντα να ψάχνω εκείνο το μεγάλο "γιατί"! Άκουσέ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Γεμάτη μέρα η σημερινή και επιτέλους ήρθε η ώρα να ξαπλωσεις στο αναπαυτικό σου κρεβάτι. Σε ένα λεπτό έχεις κλείσει το φως, έχεις φορέσει τα ακουστικά σου και ξαπλωνεις για την καθιερωμένη καθημερινή σου στιγμή χαλάρωσης λίγο...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Με αφορμή μια τυχαία συνάντηση σήμερα, σε μια πολύ αμήχανη σιωπηλή στάση για εμένα και μια θλιβερή σιωπή για εκείνη. Είχα απέναντι μου έναν άνθρωπο ο οποίος ήθελε να σκίσει τα ρούχα του ουρλιάζοντας, γιατί σε εμένα,...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Ή εσένα ή καμία. Κατάλαβες; Ναι, εγώ. Εγώ που με κατηγόρησες τόσες φορές για την ανωριμότητά μου. Εγώ που μου είπες τόσες φορές πως δεν είμαι για σχέση. Εγώ που μου είπες τόσες και τόσες φορές πως δεν αξίζω την αγάπη σου. ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Πληγώνουν οι λέξεις. Μα και πληγώνονται. Να το ξέρεις αυτό. Μάθε να μην πληγώνεις την αξιοπρέπεια. Ούτε σαν λέξη ούτε σαν έννοια ούτε σαν ιδανικό, ούτε σαν αξία, ούτε σαν αρετή. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχεις! Μάθε να φεύγεις με...
Continue reading
Γράφει η Blonde Commando Πέρασαν δύο χρόνια από την τελευταία φορά που σε είδα. Μου είχες χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού για να φέρεις κάτι δήθεν, ψάχνοντας εμφανώς μία δικαιολογία για να εξηγήσεις τα αδικαιολόγητα. Σου άνοιξα δειλά την πόρτα. Τα γόνατά σ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δώδεκα σφηνάκια τεκίλα κίτρινη και κάτι ποτά ακόμη. Και το μυαλό παίρνει ανάποδες στροφές. Το κινητό ανά χείρας και σκέφτομαι σε ποιον θα στείλω μήνυμα απόψε να του πω πράγματα που νηφάλια ποτέ μου δεν κατάφερα να ξεστομίσω. Δεκα...
Continue reading