Loading posts...
Γράφει ο Nick Murdoch Το άστρο του δειλινού πάντα θα σου δείχνει τον δρόμο που τόσο πολύ ποθείς μου είχες πει, και εγώ έκλεισα τα μάτια μου και ονειρεύτηκα τη πιο κρυφή μου επιθυμία. Πιάσε το χέρι μου, ακολούθησε με και μη φοβάσαι είχες πει. Δεν φοβήθηκα ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Ένας λυγμός που καραδοκεί μα ποτέ δεν ξεσπάει, ένα κύμα που κτυπάει τα βράχια μα ποτέ δεν ξεχύνεται, ένα δάκρυ που θολώνει την ματιά μα ποτέ δεν κυλάει. Αυτό είχε μάθει στη ζωή του, αυτός ήταν ο τρόπος που ήξερε να ζει και να βι...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Δεν ήσουν καλά. Έκανα να σου μιλήσω και εσύ με έδιωχνες μακριά σου. Μα εγώ δεν έφυγα! Έκανα ένα βήμα πιο πίσω. Ήθελα να ξέρεις ότι είμαι κοντά σου. Έγυρα να σε αγκαλιάσω και εσύ με έσπρωχνες. Μα εγώ δεν έφυγα! Έκατ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Δυστυχώς στο τέλος δεν ήμουνα πολύ δυνατή. Παραφέρθηκα μέσα σε μια θύελλα από ένοχες που μέρα με την μέρα βούλιαξα. Προσπαθώντας να κολλήσω τα σπασμένα μας κομμάτια έφευγα όλο και πιο πολύ από εμένα. Κάποια στιγμή γύρισα και ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Φτάνεις έξω από το σπίτι της και σταματάς ανάβοντας τα αλάρμ ενώ χαμηλώνεις την μουσική. Το κλίμα είναι για άλλη μια φορά βαρύ, ακόμη μια φορά η νύχτα εξελίχθηκε σε μια ακόμη άσχημη κατάσταση. Το πρόσωπο σου γυρίζει και βλέπ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Και τώρα λοιπόν που το ποτήρι ξεχείλισε ήρθε η ώρα να το παραδεχτώ. Από σήμερα μπορείς να μετράς ακόμα μία νίκη. Ναι, καλά άκουσες. Σε εξαφάνισα από τη ζωή μου, εξάλειψα και τα τελευταία υπολείμματά σου από μέσα μου κι όμως.....
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλή Περπατάω αμέριμνη κατά μήκος της παραλιακής. Φυσάει αλλά καθόλου δεν με απασχολεί. Τις λατρεύω τις βόλτες στη θάλασσα. Η Μύρια λέει πως το περπάτημα δίπλα από το υγρό στοιχείο την βοηθάει πολύ στο πρόβλημα που έχει με τις ημικρανίες....
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου -Γιατί θέλεις να σταματήσεις να με βλέπεις; -Γιατί ο τρόπος που αισθάνομαι για σένα και κάποιες δικές σου συμπεριφορές απέναντι μου, δεν μου επιτρέπουν να συνεχίσω να το κάνω. Να σαι πάντα καλά! Αυτή λοιπόν ήταν η τελευταία μα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Λένε πως δεν υπάρχει πιο ψυχρό θέαμα από το βλέμμα μιας γυναίκας, που κοιτά τον άντρα που την έχει απογοητεύσει. Ίσως να 'ναι έτσι. Ίσως τελικά η ψυχρότητα αυτή σηματοδοτεί και το οριστικό φινάλε . Μέχρι τότε υπάρχει η αμυδρή ελπί...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μια βαθιά ανάσα και θα το πω. Σήμερα θα μιλήσω. Μια βαθιά ανάσα και όλα θα είναι παρελθόν. Σήμερα θα λήξουν όλα εδώ. Μια βαθιά ανάσα και πλέον τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Σήμερα θα φύγω μακριά. Ένα βήμα μπροστά και είμαι σχεδόν...
Continue reading