Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και τώρα που θυμήθηκες να μου δώσεις εκείνη την προσοχή που τόσο καιρό περίμενα, η απάντηση είναι "ευχαριστώ, δεν θα πάρω". Δεν θα πάρω γιατί άργησες. Δεν θα πάρω γιατί όσο σε περίμενα, ξενέρωσα. Η σιωπή σου δεν έμοιαζε πια...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Μύθος και πραγματικότητα. Δύο λέξεις που τραβούν προς αντίθετες τροχιές. Τι γίνεται όμως όταν οι δύο κύκλοι αυτοί μπερδεύονται στο μυαλό μας; Είναι κακό να ωραιοποιουμε τα πράγματα άραγε; Είναι κατακριτέο να θεωρείς τον άνθρωπο σου...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη Μην εξευτελίζεις την κατάσταση. Ήμασταν πάντα διαφορετικοί. Άλλα έψαχνες εσύ, άλλα βρήκα εγώ όταν σε γνώρισα. Εμένα μανάρι μου, με χτύπησε ο έρωτας κατακούτελα. Τη δάγκωσα τη λαμαρίνα, πώς το λένε; Όταν σε έβλεπα κοιτούσα τα μάτια σου...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Οι επιστροφές όπως και να έχει, δεν είναι καλές. Ακόμη και αν ξεχάσεις κάτι σπίτι σου, λένε, πως είναι γρουσουζιά να επιστρέψεις για να το πάρεις. Φαντάσου. Η ζωή προχωράει και αυτό σημαίνει πως προχωράς και εσύ. Δεν μπορεί να δέχ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να λοιπόν που φτάσαμε στο τέλος. Ένας σωρός φωτογραφίες και κάποιες γλυκόπικρες αναμνήσεις είναι ό,τι απέμεινε από μια σχέση που δεν άντεξε στο χρόνο. Οι βαλίτσες σου έτοιμες στο χωλ και μια αμήχανη σιωπή πλανάται στον αέρα. ...
Continue reading
Κι άντε και πες πως απόψε γράφω για σένα. Τι μπορώ να γράψω, μου λες; Αφού δεν κατάφερα να σε μάθω. Έμαθα για σένα... Όχι όμως εσένα! Έμαθα πού μένεις, πού δουλεύεις, πώς πίνεις τον καφέ σου, το ποτό σου, πώς οδηγείς, πώς λένε τις αδερφές σου, σε ποιο συρτά...
Continue reading
Κοιτάζω τη μεριά του καναπέ που καθόσουν πάντα.. δεν έχω δάκρυα στα μάτια μου πια, παρά μόνο ένα γλυκό χαμόγελο..και μονάχα ένα πράγμα μου βγαίνει να σου πω.. Σ' ευχαριστώ.. Ήρθες στη ζωή μου και με έναν απατηλά αθώο τρόπο την ανέβασες ψηλά, πολύ ψηλά, τόσο, ...
Continue reading
Γράφει ο Nick Murdoch Σε ένα χωρισμό ψάχνουμε να βρούμε πάντα ποιός φταίει. Εγώ δεν ήμουν η εξαίρεση και ούτε ήθελα να είμαι, το μόνο που ήθελα να μάθω είναι το γιατί με έδιωξες απο τη ζωή σου. Ήθελα να μάθω, ρωτούσα τον εαυτό μου ψάχνοντας φτωχές απαντήσει...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Σήμερα ξύπνησα νωρίς. Έφτιαξα καφέ, βγήκα στη βεράντα, άναψα τσιγάρο, άνοιξα το ραδιόφωνο να παίζει τον αγαπημένο μου σταθμό κι εσύ δεν ήσουν πουθενά. Ώσπου ξαφνικά άκουσα ένα απ' τα τραγούδια που μου αφιέρωνες και τσουπ! Εμφ...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Είδα ένα όνειρο εχθές το βράδυ, πως ήμουν στη θάλασσα κι εκείνη, ήταν γκρίζα και αγριεμένη. Λίγο βαθύ μπλέ μέσα στ΄απυθμενά της και ο ουρανός μαύρος και αγριεμένος, ενώ ο αέρας έσκουζε διαμονισμένα κι εγώ, φορούσα ένα γαλάζιο διάφανο φό...
Continue reading