Loading posts...
Γράφει η Νόνη Διολή Είδα ένα όνειρο εχθές το βράδυ, πως ήμουν στη θάλασσα κι εκείνη, ήταν γκρίζα και αγριεμένη. Λίγο βαθύ μπλέ μέσα στ΄απυθμενά της και ο ουρανός μαύρος και αγριεμένος, ενώ ο αέρας έσκουζε διαμονισμένα κι εγώ, φορούσα ένα γαλάζιο διάφανο φό...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Τουλάχιστον μαζί μου, ένιωσες πως είναι να αγαπιέσαι αποκλειστικά. Έχεις παρακαταθήκη για τις φορες που πάλι θα νιώσεις ευνουχισμένος από την απιστία που απλόχερα θα σου "χαρίσουν". Δεν είχα καταλάβει ένα μόνο πράγμα. Πώς εί...
Continue reading
Με διέλυσες. Τελείωσα, τερμάτισα. Δε νιώθω τίποτε απολύτως. Με άδειασες γαμώτο. Πάνω σε αυτό το ρημάδι το κρεβάτι χάνω τη ζωή μου. Πάνω σε αυτό το κρεβάτι μας, πάνω σ' αυτό, με στέλνω στον άλλο κόσμο. Στο διάολο να πάω θέλω, μπορώ; Μου φύτεψες μια πυρωμένη σ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Προσπάθησε να αποβάλλεις αυτό το ειρωνικό χαμόγελο από τα χείλη σου κορίτσι μου. Είναι τουλάχιστον περιττό. Δεν κέρδισες κάποια μάχη μαζί μου, τα συναισθήματά μου σου παρέθεσα αυτούσια και ακατέργαστα. Διώξε αυτή την ψύχρα απ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Κοιτάς πάνω και βλέπεις τον ουρανό γεμάτο φωτεινά, περήφανα άστρα. Έπειτα στρέφεις το βλέμμα κάτω, κοιτάς μέσα σου, και δεν βλέπεις ούτε ένα, δεν νιώθεις κανένα. Κλείνεις για λίγο τα μάτια θέλοντας να δεις βαθύτερα, μα το μόνο που δ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Σ' ένιωθα να απομακρύνεσαι καιρό πριν μου πεις "αντίο", με το βλέμμα καρφωμένο στο έδαφος. Σ' ένιωθα να φεύγεις, μα ό, τι κι αν έκανα, όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα να σε σταματήσω. Για μήνες μένω στάσιμη στο ίδιο ακριβώ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην κάνεις βήμα πίσω. Φύγε. Δεν είναι η στιγμή ούτε να δειλιάσεις, ούτε να θυμηθείς, ούτε να αναρωτηθείς για το λάθος και το σωστό. Φύγε. Έπρεπε να το είχες κάνει εκείνη την πρώτη φορά που είδες στο βλέμμα του το τέλος. Έπρεπ...
Continue reading
Γράφει η Βάλια Κ. Έλα κάθισε δίπλα μου. Αυτό είναι το δώρο μου για σένα. Ένα δώρο αποχωρισμού. Άσε τα δε πρέπει και τα γιατί. Σκίσε το περιτύλιγμα όπως εσύ ξέρεις μιας και είσαι ειδικός να σκίζεις στα δύο συναισθήματα. Ξαφνιασμένος μου φαίνεσαι και δε ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή, βάζω μουσική και ξεκινάω να γράψω χωρίς να γνωρίζω τι, χωρίς να έχω την παραμικρή έμπνευση για το τι θα ακολουθήσει παρακάτω. Το δωμάτιο σκοτεινό, και ενώ μένω να κοιτώ τον κέρσορα να αναβοσβή...
Continue reading
Γράφει η Άννα Βήχου Το όνομα μου είναι Άννα.... Μα σου επέτρεψα να με φωνάζεις μητέρα όταν η ανάγκη σου για θαλπωρή σε μετέτρεπε σε αγρίμι. Σε άφησα να με φωνάζεις "γυναίκα μου" όταν σε έπνιγε η μοναξιά του εαυτού σου. Με λένε Άννα... Και σου επέτρεψα ν...
Continue reading