Loading posts...
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Δεν σου φαινόταν! Ειλικρινά δεν σου φαινόταν, πως πίσω απ' το γλυκό σου βλέμμα, έκρυβες τόσες ανασφάλειες. Είχες φορέσει τη μάσκα του ευθύ κι ειλικρινή κι έπαιζες με μεγάλη επιτυχία το ρόλο σου. Σου πήρε καιρό να με πείσεις, πως ...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Και τώρα που τα έκανες όλα ξεκάθαρα, τι θες; Να σου πω πως σε συγχωρώ; Να σου πω πως δεν πειράζει; Να σου πω πως δεν με πόνεσε επειδή εσύ ήσουν λέει ξεκάθαρη από την αρχή; Μαλακίες κορίτσι μου. Κανείς δεν μπλέκει για να χάσ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και εκεί που λες πως όλα έχουν τελειώσει, να ‘σαι πάλι μπροστά μου. Ήθελα να σπάσω το τζάμι του αυτοκινήτου και μονομιάς να βρεθώ στην αγκαλιά σου. Εκεί στεκόσουν όπως πάντα, λες και το ήξερες πως θα περάσω από την πόρτα σου. Ν...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Η υπομονή, η ανοχή, και η πολλή αγάπη, κάποια στιγμή καταλήγουν σε τροχαίο δυστύχημα. Χτυπάς άσχημα, σχεδόν θανατηφόρα, συντρίμμια γίνεται η καρδιά σου και πέφτεις σε κώμα. Ναι σε κώμα. Αυτό το στάδιο που παλεύεις να ζήσεις, να επα...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Καλά, τι νόμισες; Νόμισες πως επειδή κάποτε έγινες μια τεράστια αγκαλιά, για να μπουν να ξαποστάσουν όλοι οι άλλοι, θα στην γυρίσουν πίσω τώρα που την χρειάζεσαι; Πως σου έρχεται; Σου έρχεται ότι όλοι σκέφτονται με τον παιδιάστι...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν ενδιαφέρον. Με κολάκευε όλο αυτό. Με ρωτούσε που είμαι, πώς περνάω, εάν έφτασα καλά, με ποιον είμαι, πότε θα γυρίσω. Ένιωθα μια ασφάλεια και μία σιγουριά, ότι κάποιος ανησυχεί για μένα. Μετά από λίγο καιρό, τα...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Γιατί. Είναι απίστευτο αλήθεια το πόσο εκνευριστική μπορεί να γίνει μια τόσο μικρή λεξούλα. Σε τι αδιέξοδα μπορεί να σε οδηγήσει, όταν υπάρχει μόνο σε επιτακτικές ερωτήσεις και έχει εξαφανιστεί από αιτιολογικές απαντήσεις. Είναι αυτά τα ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Όσα φέρνει η στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος. Πώς ξαφνικά κάτι πολύ δικό σου, κάτι άψυχο, που εσύ του έδωσες πνοή, αγάπη και το ανέστησες, φεύγει από κοντά σου; Λένε ότι αρκεί ένα λεπτό για να ερωτευτείς, μια ώρα για να συμπαθή...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Μην πεις λέξη. Δεν έχει νόημα. Ξέρω ήδη. Γνωρίζω από πριν. Η στιγμή που θα κλείσεις την πόρτα πίσω σου, θα είναι κι η τελευταία μας στιγμή. Έβλεπα από καιρό. Ένιωθα από καιρό. Ήξερα από καιρό. Ίσως νωρίτερα απ' όσο κι εσύ ο ίδ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνο το βράδυ όλα άλλαξαν. Να ήταν οι λέξεις σου; Να ήταν το βλέμμα σου; Δεν ξέρω. Όλα άλλαξαν. Ένας κόσμος γκρεμίστηκε. Κάποια όνειρα ξεθώριασαν, σβήστηκαν. Εκείνο το βράδυ δεν ήξερα από πού να πιαστώ. Όλα έμοιαζαν κενά. Ποια ήταν...
Continue reading