Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Ναι, θέατρο ήταν; Το θέατρο του παραλόγου και εγώ η ηλίθια, είχα τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτής που ακόμα παραλογεί, που αρνείται να φύγει απ' την σκηνή! Που αρνείται να διαβάσει το σενάριο και πάντα αυτοσχεδιάζει.. Και γεννάει α...
Continue reading
Φοριέται πολύ τον τελευταίο καιρό η λέξη προδοσία. Το θέμα είναι ποιος πρόδωσε ποιον! Εκείνος/η εσένα ή εσύ τον εαυτό σου; Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις. Ίσως σου πάρει χρόνια να το καταλάβεις και ίσως ποτέ δεν αντιληφθείς ότι σε μία ι...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Η παράταση του χρόνου έληξε και εγώ τελείωσα. Τελείωσα με τα « δήθεν» και « θα δούμε», τα « θέλω» αλλά «δε μπορώ», με τα «μου λείπεις» αλλά «δε σε χρειάζομαι». Τελείωσα με το χαμένο έρωτα που περίμενα να φανεί, κλαίγοντας κάθε βρ...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Με θεωρουσες κάτι εξωπραγματικό, αυτό μου είχες πει. Δεν πίστευες ότι είσαι ευλογημένος, που ένας τέτοιος άνθρωπος είναι δίπλα σου, σε αγαπησε και σε αγαπάει ακόμα που να πάρει η ευχή! Και;; Πες μου τι έκανες για να μεινω; Θα σο...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Ακόμα με σκέφτεσαι, ακόμα με ενοχλείς, ακόμα περιμένεις να γυρίσω... Προχώρα.. Κλαίνε όσοι ακόμα ελπίζουν κι εμένα τα δικά μου δάκρυα στερεψαν πια. Τα λόγια βαριά σαν αλυσίδες που μου δένουν τα πόδια. Αλυσίδες που το μήκος τους ε...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ξέρεις πόσες φορές αναρωτήθηκα, γιατί δεν είσαι πια εδώ; Τι λάθος έκανα και σε ανάγκασα να φύγεις από δίπλα μου; Πόσες φορές έκλαψα γι' άυτό το γαμημένο το γιατί, που ποτέ σου δεν απάντησες; Πού είσαι; Γιατί έφυγες; Τι έκανα; Αυτό το...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Για να ξεχάσεις τους ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή σου, χρειάζεται χρόνος. Είναι συχνά μια χρονοβόρα διαδικασία, αφού πρέπει να ξε-μάθεις όσα είχες συνηθίσει μέχρι σήμερα κοντά τους. Όταν αγαπάς κάποιον βαθιά, αληθινά και ανι...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Πέρασε πολύ καιρός από τότε που μιλήσαμε και συναντηθήκαμε για τελευταία φορά. Χαθήκαμε βλέπεις… Αλλάξαμε και εμείς με τα χρόνια. Δεν είχαμε τίποτα κοινό πλέον, μιας και το δικό μας παραμύθι είχε αρχίσει να ξεθωριάζει για τα καλ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όλα ξεκίνησαν απλά. Ακόμα και η πρώτη φράση που ανταλλάξαμε με ένα σύντομο « τι κάνεις», έκρυβε μια απλότητα και μια ηρεμία, λες και πίσω από αυτή κρυβόταν μια ζωή, που θέλαμε να μοιραστούμε. Όλα απλά. Οι λέξεις μας, που έβγαιν...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Όταν έρχεται η γαμημένη απομυθοποίηση, γκρεμίζεται ο κόσμος σου. Έχεις βάλει έναν άνθρωπο τόσο ψηλά και μέρα με τη μέρα κάτι γκρεμίζεται. Βλέπεις τόσα πολλά, αλλά κλείνεις τα μάτια, γιατί έχει την ικανότητα να σε βγάζει τυφλή. Ξανά ...
Continue reading