Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Μου λείπεις. Είναι κάτι βράδια που η λογική βγαίνει για τσάρκες και το μυαλό αφήνεται και ταξιδεύει ανενόχλητο σε μέρη απαγορευμένα. Μπαίνει σε δωμάτια κλειστά και ανάβει φώτα. Βάζει στο πικ απ μουσική τζαζ και κάθεται σε μπερ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Και τώρα πρέπει να βρω δυο λόγια να σου πω πριν φύγεις. Η φυγή σου δεν μυρίζει πόνο και απελπισία, οπότε μην φοβάσαι, οι λέξεις θα είναι κοινότυπες και αρκετά συνηθισμένες, έτοιμες και πολυφορεμένες, ίσως της δανειστώ από καμία κινημα...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φεύγω. Ναι, γύρισα για να φύγω ξανά. Γύρισα γιατί ήθελα να σιγουρευτώ πως δεν είχα ξεχάσει τίποτα πίσω. Και δεν εννοώ το λαστιχάκι για τα μαλλιά μου. Αυτό σου είπα από την πρώτη στιγμή πως δε το χρειαζόμουν. Γύρισα, όπως γυρν...
Continue reading
Γράφει ο Nick Murdoch Όσες φορές και αν έπεσες ήμουν εκεί, να σε σηκώσω για να σταθείς ορθια, δυνατή ξανά. Ήμουν εκεί. Όσες φορές έχασες τη γή κάτω απο τα πόδια σου ήμουν εκεί. Η μόνη σταθερά που είχες, ήμουν εκεί για να πατήσεις ξανά σταθερό έδαφος και ν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και τώρα που θυμήθηκες να μου δώσεις εκείνη την προσοχή που τόσο καιρό περίμενα, η απάντηση είναι "ευχαριστώ, δεν θα πάρω". Δεν θα πάρω γιατί άργησες. Δεν θα πάρω γιατί όσο σε περίμενα, ξενέρωσα. Η σιωπή σου δεν έμοιαζε πια...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Μύθος και πραγματικότητα. Δύο λέξεις που τραβούν προς αντίθετες τροχιές. Τι γίνεται όμως όταν οι δύο κύκλοι αυτοί μπερδεύονται στο μυαλό μας; Είναι κακό να ωραιοποιουμε τα πράγματα άραγε; Είναι κατακριτέο να θεωρείς τον άνθρωπο σου...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη Μην εξευτελίζεις την κατάσταση. Ήμασταν πάντα διαφορετικοί. Άλλα έψαχνες εσύ, άλλα βρήκα εγώ όταν σε γνώρισα. Εμένα μανάρι μου, με χτύπησε ο έρωτας κατακούτελα. Τη δάγκωσα τη λαμαρίνα, πώς το λένε; Όταν σε έβλεπα κοιτούσα τα μάτια σου...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Οι επιστροφές όπως και να έχει, δεν είναι καλές. Ακόμη και αν ξεχάσεις κάτι σπίτι σου, λένε, πως είναι γρουσουζιά να επιστρέψεις για να το πάρεις. Φαντάσου. Η ζωή προχωράει και αυτό σημαίνει πως προχωράς και εσύ. Δεν μπορεί να δέχ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να λοιπόν που φτάσαμε στο τέλος. Ένας σωρός φωτογραφίες και κάποιες γλυκόπικρες αναμνήσεις είναι ό,τι απέμεινε από μια σχέση που δεν άντεξε στο χρόνο. Οι βαλίτσες σου έτοιμες στο χωλ και μια αμήχανη σιωπή πλανάται στον αέρα. ...
Continue reading
Κι άντε και πες πως απόψε γράφω για σένα. Τι μπορώ να γράψω, μου λες; Αφού δεν κατάφερα να σε μάθω. Έμαθα για σένα... Όχι όμως εσένα! Έμαθα πού μένεις, πού δουλεύεις, πώς πίνεις τον καφέ σου, το ποτό σου, πώς οδηγείς, πώς λένε τις αδερφές σου, σε ποιο συρτά...
Continue reading