Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Άκουσέ με, σου φωνάζω δυνατά απ' τα συντρίμμια της ψυχής μου. Άκουσέ με, δώσε μου μόνο ένα σημάδι πως υπάρχεις. Κάθομαι μόνος, ίλιγγος οι σκέψεις, σκόρπια αναπάντητα ερωτήματα και πάντα να ψάχνω εκείνο το μεγάλο "γιατί"! Άκουσέ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Γεμάτη μέρα η σημερινή και επιτέλους ήρθε η ώρα να ξαπλωσεις στο αναπαυτικό σου κρεβάτι. Σε ένα λεπτό έχεις κλείσει το φως, έχεις φορέσει τα ακουστικά σου και ξαπλωνεις για την καθιερωμένη καθημερινή σου στιγμή χαλάρωσης λίγο...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Με αφορμή μια τυχαία συνάντηση σήμερα, σε μια πολύ αμήχανη σιωπηλή στάση για εμένα και μια θλιβερή σιωπή για εκείνη. Είχα απέναντι μου έναν άνθρωπο ο οποίος ήθελε να σκίσει τα ρούχα του ουρλιάζοντας, γιατί σε εμένα,...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Ή εσένα ή καμία. Κατάλαβες; Ναι, εγώ. Εγώ που με κατηγόρησες τόσες φορές για την ανωριμότητά μου. Εγώ που μου είπες τόσες φορές πως δεν είμαι για σχέση. Εγώ που μου είπες τόσες και τόσες φορές πως δεν αξίζω την αγάπη σου. ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Πληγώνουν οι λέξεις. Μα και πληγώνονται. Να το ξέρεις αυτό. Μάθε να μην πληγώνεις την αξιοπρέπεια. Ούτε σαν λέξη ούτε σαν έννοια ούτε σαν ιδανικό, ούτε σαν αξία, ούτε σαν αρετή. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχεις! Μάθε να φεύγεις με...
Continue reading
Γράφει η Blonde Commando Πέρασαν δύο χρόνια από την τελευταία φορά που σε είδα. Μου είχες χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού για να φέρεις κάτι δήθεν, ψάχνοντας εμφανώς μία δικαιολογία για να εξηγήσεις τα αδικαιολόγητα. Σου άνοιξα δειλά την πόρτα. Τα γόνατά σ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δώδεκα σφηνάκια τεκίλα κίτρινη και κάτι ποτά ακόμη. Και το μυαλό παίρνει ανάποδες στροφές. Το κινητό ανά χείρας και σκέφτομαι σε ποιον θα στείλω μήνυμα απόψε να του πω πράγματα που νηφάλια ποτέ μου δεν κατάφερα να ξεστομίσω. Δεκα...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Πέρασαν τόσοι μήνες κι εσύ ακόμα πιστεύεις πως θα γυρίσει; Τελείωσε, πάρ'το απόφαση!". Κάπως έτσι μοιάζουν οι συμβουλές όσων με νοιάζονται, αλλά ποτέ δε με είδαν να χαμογελάω, όπως χαμογελούσα σε σένα. Πότε με οίκτο και πότε...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Έμαθα τι θα πει ορφάνια την μέρα που χωρίσαμε. Σκληρή λέξη! Μια πιο σκληρή η πραγματικότητα που περικλείει. Θα σκεφτόταν κανείς πως ορφανεύει από μάνα μόνο κι όχι άδικα. Τόσο άδολη αγάπη που μπορεί κανείς να βρει; Όμως εγώ ορφά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Πέρασε ένας χρόνος και εσύ ακόμη να φανείς. Προσπαθώ να βρω ακόμη τα πατήματά μου, ψάχνω να βρω το κουράγιο να προχωρήσω μπροστά και να νιώσω ελεύθερος και πάλι! Το πιο δύσκολο έργο που μου έφερε η ζωή είναι να αντιμετωπίσω εσένα π...
Continue reading