Loading posts...
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να λοιπόν που φτάσαμε στο τέλος. Ένας σωρός φωτογραφίες και κάποιες γλυκόπικρες αναμνήσεις είναι ό,τι απέμεινε από μια σχέση που δεν άντεξε στο χρόνο. Οι βαλίτσες σου έτοιμες στο χωλ και μια αμήχανη σιωπή πλανάται στον αέρα. ...
Continue reading
Κι άντε και πες πως απόψε γράφω για σένα. Τι μπορώ να γράψω, μου λες; Αφού δεν κατάφερα να σε μάθω. Έμαθα για σένα... Όχι όμως εσένα! Έμαθα πού μένεις, πού δουλεύεις, πώς πίνεις τον καφέ σου, το ποτό σου, πώς οδηγείς, πώς λένε τις αδερφές σου, σε ποιο συρτά...
Continue reading
Κοιτάζω τη μεριά του καναπέ που καθόσουν πάντα.. δεν έχω δάκρυα στα μάτια μου πια, παρά μόνο ένα γλυκό χαμόγελο..και μονάχα ένα πράγμα μου βγαίνει να σου πω.. Σ' ευχαριστώ.. Ήρθες στη ζωή μου και με έναν απατηλά αθώο τρόπο την ανέβασες ψηλά, πολύ ψηλά, τόσο, ...
Continue reading
Γράφει ο Nick Murdoch Σε ένα χωρισμό ψάχνουμε να βρούμε πάντα ποιός φταίει. Εγώ δεν ήμουν η εξαίρεση και ούτε ήθελα να είμαι, το μόνο που ήθελα να μάθω είναι το γιατί με έδιωξες απο τη ζωή σου. Ήθελα να μάθω, ρωτούσα τον εαυτό μου ψάχνοντας φτωχές απαντήσει...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Σήμερα ξύπνησα νωρίς. Έφτιαξα καφέ, βγήκα στη βεράντα, άναψα τσιγάρο, άνοιξα το ραδιόφωνο να παίζει τον αγαπημένο μου σταθμό κι εσύ δεν ήσουν πουθενά. Ώσπου ξαφνικά άκουσα ένα απ' τα τραγούδια που μου αφιέρωνες και τσουπ! Εμφ...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Είδα ένα όνειρο εχθές το βράδυ, πως ήμουν στη θάλασσα κι εκείνη, ήταν γκρίζα και αγριεμένη. Λίγο βαθύ μπλέ μέσα στ΄απυθμενά της και ο ουρανός μαύρος και αγριεμένος, ενώ ο αέρας έσκουζε διαμονισμένα κι εγώ, φορούσα ένα γαλάζιο διάφανο φό...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Τουλάχιστον μαζί μου, ένιωσες πως είναι να αγαπιέσαι αποκλειστικά. Έχεις παρακαταθήκη για τις φορες που πάλι θα νιώσεις ευνουχισμένος από την απιστία που απλόχερα θα σου "χαρίσουν". Δεν είχα καταλάβει ένα μόνο πράγμα. Πώς εί...
Continue reading
Με διέλυσες. Τελείωσα, τερμάτισα. Δε νιώθω τίποτε απολύτως. Με άδειασες γαμώτο. Πάνω σε αυτό το ρημάδι το κρεβάτι χάνω τη ζωή μου. Πάνω σε αυτό το κρεβάτι μας, πάνω σ' αυτό, με στέλνω στον άλλο κόσμο. Στο διάολο να πάω θέλω, μπορώ; Μου φύτεψες μια πυρωμένη σ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Προσπάθησε να αποβάλλεις αυτό το ειρωνικό χαμόγελο από τα χείλη σου κορίτσι μου. Είναι τουλάχιστον περιττό. Δεν κέρδισες κάποια μάχη μαζί μου, τα συναισθήματά μου σου παρέθεσα αυτούσια και ακατέργαστα. Διώξε αυτή την ψύχρα απ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Κοιτάς πάνω και βλέπεις τον ουρανό γεμάτο φωτεινά, περήφανα άστρα. Έπειτα στρέφεις το βλέμμα κάτω, κοιτάς μέσα σου, και δεν βλέπεις ούτε ένα, δεν νιώθεις κανένα. Κλείνεις για λίγο τα μάτια θέλοντας να δεις βαθύτερα, μα το μόνο που δ...
Continue reading