Loading posts...
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξημέρωσε... Πόσο μεγάλη μου φάνηκε αυτή η νύχτα! Μια αιωνιότητα μου φαίνεται πως πέρασε, απ' τη στιγμή που κάθισα δίπλα στο παράθυρο και κάρφωσα το βλέμμα μου στο δρόμο. Η πλάτη μου πονάει απ' την ακινησία κι ο λαιμός μου είναι ξ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Εντάξει, σε άκουσα. Γιατί η σιωπή ηχεί περισσότερο από τα λόγια. Δε χρειάζεται άλλο να με γράφεις, να προσπαθείς να με βγάζεις έξω από τα όριά μου, να μου δείχνεις πως είσαι έξω από τη ζωή μου. Δε χρειάζεται άλλο πια να μου το δεί...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Θα κρυφτείς σε μια αγκαλιά δανεική και θα προσπαθήσεις να κουμπώσεις μαζί της. Μα κάτι όλο θα σου λείπει. Θα αγκαλιάζεις το άλλο σώμα και θα αισθάνεσαι κενός. Η αγκαλιά δεν θα κουμπώνει. Το σώμα σου δεν θα λυτρώνεται. Θα περισσεύεις. Κοινώς θ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Περίμενε μια στιγμή, θέλω να σε ρωτήσω κάτι, κάτι πολύ σημαντικό. Πες μου, σε παρακαλώ, πώς το κάνεις, πώς μπορείς και ξεχνάς τόσο εύκολα, τόσο γρήγορα; Μάθε μου και εμένα πώς να σβήνω με τόση ευκολία όσα περάσαμε, όσα ζήσαμε, όσα ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι εκείνη η στιγμή, που την έχεις παίξει στο μυαλό σου χίλιες φορές. Βράδια ολόκληρα έχεις περάσει να σκηνοθετείς την κάθε λεπτομέρεια, την κάθε λέξη. Μόνο που τώρα δεν είσαι εσύ ο σκηνοθέτης, ούτε καν ο πρωταγωνιστής. Κομπάρσος ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θυμάμαι εκείνη την ημέρα που μου είπες ότι θες να φύγεις. Δε ξεχνάω ούτε λεπτό, ούτε δευτερόλεπτο. Πάγωσε ο χρόνος, μαρμάρωσε η ψυχή μου. Τι και αν δεν σε άφησε ο εγωισμός σου να δεις καθαρά, να ζυγίσεις τις επιπτώσεις που θα έχει ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Υπάρχουν πολλών ειδών «αντίο». Το «αντίο» που λέμε πάνω σε θυμό και δεν το εννοούμε, το «αντίο» που το λέμε μαζί με έναν λυπητερό πρόλογο και το «αντίο» που δεν άντεξες να πεις. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που απομακρύνεσαι. Για να μην...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κι ήθελα να σου πω τόσα πολλά. Και τα έκρυψα όλα πίσω από ένα χαμόγελο κι ένα δάκρυ. Τίποτα δεν είπα. Κι έμειναν όλα ανείπωτα, κρεμασμένα στην άκρη ενός γκρεμού. Κι εσύ, πουθενά. Τα έκρυψα όλα πίσω από ένα χαμόγελο εκείνο το βράδυ που ε...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Είπες πολλά, μα δεν έκανες. Και εγώ πιάστηκα στις λέξεις σου. Τις έκανα δικές μου και περίμενα. Τις πίστεψα τόσο πολύ που θεωρούσα πως ναι, θα έκανες όσα είπες. Μα δεν έκανες. Και εγώ έμεινα να παίζω με τις λέξεις σου και οι άτιμες έκοβαν σαν...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κι αν ξανασυναντιόμασταν εμείς οι δύο, θα σου έλεγα για εμένα πως είμαι καλά, με μάτια στραμμένα προς το πάτωμα. Πως προχώρησα και πια δεν σε σκέφτομαι. Θα σου έλεγα πως ό, τι έγινε, έγινε και μεταξύ μας όλα καλά και για λίγο τα μά...
Continue reading