Loading posts...
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Κράτα ότι μπορείς να αντέξεις και αν δεν τα καταφέρεις μην ζορίζεσαι. Ο άνθρωπός δεν αλλάζει ούτε με εκείνο που θα δει να του έρχεται από εσένα. Ή το ‘χεις ή δεν το ‘χεις. Πες τους πως άντεξες πολλά, δείξε τους το. Μην αφήν...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Η παροιμία λέει του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ!! Η ατάκα του: "φύγαμε;" Αυτοι οι άνθρωποι οι φευγάτοι να τους αγαπάς, έχουν καρδιά μικρού παιδιού και μυαλού ενός τρελού! Εκεί που η καθημερινότητα κυλάει με άγχος, ο φευγά...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βιώσει δύσκολα παιδικά χρόνια και τους στοιχειώνουν όλη τους τη ζωή.. Υπάρχουν άνθρωποι που κουβαλάνε στην ψυχή τους κάποιο βαρύ τίμημα το οποίο τους έχει μείνει απωθημένο. Υπάρχουν άνθρωποι - σε σένα μιλάω...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Σήμερα μετά από 3 χρόνια πήγα ξανά στο κοιμητήριο. Θέλω να είμαι δίκαιη απέναντι σας. Το μόνο δικό μου άνθρωπο που αποχαιρέτησα ήταν ο πολυαγαπημένος μου παππούς. Δεν ξέρω τι σημαίνει να χάνεις γονιό, σύντροφο, παιδί, αδελφό ή έν...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Φίλε άντρα έλα να τα βάλουμε λίγο κάτω και να πούμε δυο κουβέντες αντρικές. Εκεί έξω, υπάρχουν πολλών λογιών γυναίκες, κι εγώ θα σου μιλήσω για ένα ιδιαίτερο. Εκείνες οι δυναμικές γυναίκες, που δεν έχουν μπλέξει το ρόλο του...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Μην στριμώχνεσαι για να χωρέσεις στο τι αρέσει και στο τι αποδέχεται ο άνθρωπος που είσαι μαζί. Μην προσπαθείς να αλλάξεις για να σε αποδεχτεί. Μην προσπαθείς να μεταμορφωθείς για να νιώσεις πως σε επιθυμεί. Μην μπερδεύεις τ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Τα καλοκαίρια μου; Αχ, τα καλοκαίρια μου είναι εικόνες ανεξίτηλες φωλιασμένες στην παιδική καρδιά μου. Είναι χρώματα έντονα και ολοζώντανα, είναι αισθήσεις, είναι επαφές, είναι ουρανοί γεμάτοι με αστέρια αμέτρητα και ημέρες που ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Ήταν προκαθορισμένο το μέλλον μου, προτού να γεννηθώ!  Όλα είχανε μπει σε μία σειρά και ήταν τακτοποιημένα. Οι ώρες και η ποσότητα που θα έτρωγα.Πότε έπρεπε να πάω για ύπνο και πόσο θα κοιμόμουν. Είχανε κανονίσει τα ρούχα μου και τα παπού...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Κι όσες περισσότερες γίνονταν οι πληγές, τόσο θέριευε μέσα μου το πείσμα. Όσο πιο μόνη έμενα, τόσο πιο δυνατά, όλα μέσα μου φώναζαν για το άδικο. Περιτριγυρισμένη από Ιούδες, μάτωσαν τα μάγουλα μου απ' τα ψεύτικα φιλιά τους και αηδίασα απ' το...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Και τελικά, τι είναι η τύχη και τι η συγκυρία; Όλα αυτά που ψάχνουμε στην ζωή μας τα καθορίζει η τύχη; Οι συμπτώσεις, ή εμείς τελικά ζητάμε πάντα πολλά και δεν μάθαμε ποτέ να είμαστε ολιγαρκείς; Κι αν ζητάμε πολλά; Τι; Δεν τα αξί...
Continue reading