Loading posts...
Γράφει η Κατερίνα Κύπριου Η βραδιά είναι υπέροχη και η πόλη κοιμάται! Εγώ για άλλη μια φορά βρίσκομαι να περπατώ στα στενά της! Χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, χωρίς παρέα! Μόνη με τις σκέψεις μου, μόνη με τα συναισθήματα μου! Μόνη για άλλη μια φορά, να προσπ...
Continue reading
Γράφει η Χριστιάνα Τσομπάνη Εκείνα τα βράδια που βρίσκεστε πάλι όπως παλιά όλες μαζί όπως όταν πηγαίνατε σχολείο. Εκείνα τα βράδια που κάνατε τις μεγαλύτερες βλακείες της ζωής σας αλλά ήσασταν μαζί. Εκείνα τα βράδια που δεν σας ένοιαζε τι ώρα θα γυρισετε ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Αναβλητικότητα, καθυστερήσεις άσκοπες που οδηγούν στο να αργείς να κάνεις ή/και να μην κάνεις διάφορα πράγματα που θα ήθελες να κάνεις. Θα ήθελες όμως όντως να τα κάνεις ή έτσι πίστευες μέχρι τώρα; Πολλές φορές όνειρα, θέλω ή ανάγκε...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Γεννήθηκα στην «Κιβωτό» την ώρα που οι πλανήτες μου βαράγαν, το βιολί τους λέει ένα τραγούδι μου αγαπημένο. Μάλλον την ώρα που γεννιόμουνα σχολάγανε κι οι μοίρες που λέει ένα άλλο… Αγαπημένα τραγούδια γιατί μέσα από αυτά ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πιστεύεις στις αδερφές ψυχές; Αν με ρωτάς, θα σου πω πως σπανίως πιστεύω σε κάτι που δεν έχω γνωρίσει ή τουλάχιστον κατανοήσει πλήρως. Ακριβώς εδώ όμως είναι που, κάποιες φορές, τα πράγματα περιπλέκονται και αποκτούν ένα νόημα ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Δαμηλάτη Αναπόφευκτα οι σχέσεις γίνονται θυελλώδεις τις παίρνει ο άνεμος και θεατές πλέον αναρωτιόμαστε πως χάθηκαν. Τις στριφογυρνάει δυνατά ο αέρας και τις τσακίζει χωρίς οίκτο πάνω στα βράχια και ο θόρυβος που κάνουν τρομάζει και ανησυχε...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Όλοι μας τρέφουμε αυταπάτες! Και αυτό είναι το μέσο με το οποίο αντιμετωπίζουμε την ίδια τη ζωή. Μέσα από εκείνες λοιπόν τις γλυκές αυταπάτες συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, να διεκδικούμε, να ονειρευόμαστε! Οι αυταπάτες μας μαγεύουν! Και εμ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοψιδά Παρ΄όλο που χιλιάδες χρόνια ανήκουμε στο homo sapiens, παρ' όλο που η πορεία του ανθρώπινου είδους με τα χρόνια εξελίσσεται, παρ' όλο που γίνεται λόγος ότι η κάθε νέα γενιά θα είναι όλο και πιο ορθολογικά οξύτερη, φαίνεται ότι εις βάθο...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Πού ήταν όλες εκείνες τις βραδιές που κουκουλωμένοι με μια κουβέρτα στον καναπέ κοιτούσαμε τους τοίχους; Πού ήταν όταν παλεύαμε να ζεστάνουμε τα μέσα μας, όταν ο φόβος είχε πιάσει ταβάνι; Όλες εκείνες τις νύχτες τις αξημέρωτες που...
Continue reading
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Λένε πως δεν μπορείς ποτέ να εξαπατήσεις αυτόν που δε θέλει να εξαπατηθεί. Αλλά εγώ δεν ήμουν πρόθυμη να εξαπατηθώ όταν σε συνάντησα, όποιο κι αν ήταν το αντάλλαγμα που θα μπορούσες να μου προσφέρεις. Αντιθέτως, στην αρχή, στο μέσ...
Continue reading