Loading posts...
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πως τα χεις καταφέρει όμως... Ξύλο ανελέητο ρίχνεις. Σηκώνεις βουνά αντιρρήσεις, τόνους ενοχές. Και σε κοπανάς. Χωρίς οίκτο, χωρίς έλεος. Τη μισή από όλη αυτή τη σκληρότητα σου να κρατούσες γι αυτούς που σου κάνουν τη ζωή ...
Continue reading
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που είναι πάντα εκεί! Τους έχεις συνηθίσει πια και δεν τους βλέπεις. Και τότε είναι που αρχίζουν να χαλάνε όλα! Τη στιγμή που αρχίζεις να θεωρείς καταστάσεις και ανθρώπους δεδομένα, είναι η στιγμή που σταμα...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Οι άνθρωποι αλλάζουν, όσο κι αν δεν το πιστεύουμε. Αν σκεφτούμε τον εαυτό μας, 3 χρόνια πίσω, θα δούμε ότι δεν σκεφτόμασταν το ίδιο, ούτε είχαμε τις ίδιες απόψεις σε κάποια πράγματα. Συνεπώς και οι άνθρωποι γύρω μας αλλάζουν, χωρίς ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Γάμος. Μια ενυπόγραφη συμφωνία μεταξύ δύο ατόμων ότι τα πράγματα θα αλλάξουν μόλις έρθουν παιδιά στη ζωή τους και σπανίως θα θυμούνται ποιοι ήταν πριν από αυτό. Αλήθεια; Ποιος το θέλει αυτό; Πόσοι από εμάς τους τρελούς κι εν...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Τι θα γινόταν άραγε αν είχαμε τη δύναμη να σταματήσουμε όλες αυτές τις αρνητικές σκέψεις που μας δημιουργούν δυσάρεστα συναισθήματα; Σε πρώτη φάση θα διώχναμε μακρυά μας ότι μας στερούσε την ευτυχία μας. Σε δεύτερη φάση θα απολαμβάναμε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Παπαδοπούλου "Δυνατή είναι η γυναίκα εκείνη που μπορεί να χαμογελά το πρωί, σαν να μην είναι εκείνη που έκλαιγε όλο το βράδυ." Το βράδυ συσσωρεύονται όλες οι σκέψεις, οι φόβοι, οι ανασφάλειες. Τα κατάφερα και σήμερα; Ήμουν καλή μητέρα; Απέδ...
Continue reading
Γράφει η Παρασκευή Χατζή Πάντα ονειρευόμουν να έχω ένα γραφείο και μπροστά ένα παράθυρο που να βλέπει σε δρόμο. Ένα ξύλινο γραφείο, τύπου σεκρετέρ θα το επέλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη. Με μερικά βιβλία, σημειωματάρια και άλλες τόσες πένες παρατεταγμένες στην σ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Νιώθω να φοβάμαι την αγάπη, τον έρωτα και τη συντροφιά. Νιώθω πως φοβάμαι να αγαπήσω και να αγαπηθώ, να δώσω και να μου δώσουν, να προσφέρω και να μου προσφέρουν. Φοβάμαι νομίζω τη δέσμευση και τα αισθήματα που θα νιώσω. Το πολύ κ...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας Θα ήθελα να ξεκαθαρίζω δύο έννοιες που συχνά τις θεωρούμε κοινές, ενώ δεν είναι. Αυτές είναι της μοναχικότητας με της μοναξιάς. Η μοναχικότητα είναι μία κατάσταση στο να είναι κανείς μόνος του, συνήθως από επιλογή. Θέλει να ζει μόν...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Γυρίζεις όλη μέρα σαν την άδικη κατάρα. Συχνά σ' ακούω να τα βάζεις με την τύχη σου, τις επιλογές σου, την αιώνια κόντρα του κάνω και θέλω, αλλά συνεχίζεις. Βλέπεις, έτσι είναι το πρέπει σου. Ένα πρέπει βουνό, ένα πρέπει που ...
Continue reading