Loading posts...
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Έλα κι είναι ακόμα καλοκαίρι. Πάμε να την κάνουμε για κάπου εξωτικά. Πάρε τη σκηνή, παίρνω τις καρέκλες. Είναι ακόμα καλοκαίρι και η μέρα θέλει ήλιο, αλμύρα στο κορμί και ξαπλώστρα και η νύχτα θέλει έρωτα και αγκαλιές. Μόνο αυτό....
Continue reading
Γράφει η Αναστασίου Ηρώ Διατυμπανίζεις ότι έδωσες και έδωσες... Ε και; Και έδωσες και πήρες. Και το γούσταρες κιόλας. Αλλιώς δεν θα έδινες... Ένα αλισβερίσι η ζωή, θα δώσεις για να πάρεις. Τώρα αν όλα όσα δίνεις δεν έχουν το ίδιο αντίκρυσμα, τι να κάν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να σε αγαπάς, όπως αγάπησες τον πιο τρελό σου έρωτα. Να θυσιάζεις χρήματα, χρόνο και στιγμές για τον εαυτό σου, όπως για χρόνια τα θυσιαζες για «εκείνους», τους άλλους. Να σε προσεχεις, να σε κανακευεις και να σε κακομαθαίνεις ό...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δεν είναι όλοι οι άντρες φίλη μου ίδιοι, όπως συχνά ξεστομίζεις απροκάλυπτα δεξιά και αριστερά, θέλοντας απλά να τονίσεις αυτό που κρύβεις στη ψυχή σου. Είναι και οι άλλοι, οι διαφορετικοί, αυτοί που ίσως δεν είχες τη τύχη να συν...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Θα ήθελα ένα καλοκαίρι χωρίς έγνοιες! Χωρίς στρες και σκέψεις που μας προκαλούν άγχος. Θα ήθελα ένα καλοκαίρι δροσερό, παιχνιδιάρικο και ολάκερα δικό μας. Να μην μας νοιάζει η ώρα. Να μετράμε την σημασία της στιγμής δίνοντάς της τόση αξία όπ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ευτυχία; Το πρώτο σου δοντάκι, είναι ευτυχία. Οι γρατζουνιές στα ματωμένα γόνατά σου, είναι ευτυχία. Ο πρώτος σου έρωτας, είναι ευτυχία. Αλλά... και ο τελευταίος. Ειδικά ο τελευταίος! Να έρχεται στον κόσμο μια καινούργια ζωή,...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Δεν ήξερες τι ήθελες και ήρθες να με βρεις. Πάτησες επάνω στα δικά μου ίχνη μπας και βρεις εκείνο το δικό σου το χαμένο. Νόμιζες πως το βρήκες γιατί ότι και αν έβρισκες εκείνη τη στιγμή θα σου έκανε για να βγεις από το αδιέξο...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δεν σου ζητησα ποτέ να είσαι «εδώ» στα δύσκολα μου. Ούτε και στη χαρά μου. Γενικά, δεν σου ζήτησα. Ειδικά, ήταν επιλογή μου να σου δίνω. Κι έθεσες μόνη σου τον εαυτό σου ένα «εδώ» που εσυ το εννοούσες σαν κάτι γενικό κι αόρι...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Στην αρχή ήμουν χαμένος μέσα σε έναν κόσμο άγριο που ήταν έτοιμος να με καταπιεί, δίχως να μου κρατάς το χέρι, χωρίς να έχω το σημείο αναφοράς μου! Τα πόδια μούδιαζαν, σε κάθε βήμα που έπρεπε να κάνω χωρίς εσένα δίπλα μου. Τα μάτια ...
Continue reading
Η ζωή είναι σαν την υποκριτική. O άνθρωπος είναι κατ εξοχήν ηθοποιός χωρίς να το γνωρίζει, όμως δεν σκέφτεται ότι καλείται να υποδυθεί άπειρους ρόλους που άλλοι του «αρέσουνε» και άλλοι καθόλου. Όταν ο ηθοποιός καλείται να υποδυθεί έναν ρολό που του δόθηκε από...
Continue reading