Loading posts...
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δε θυμάμαι να με ρώτησε κανείς. Δε θυμάμαι αν είχα την επιλογή ή όχι. Δε θυμάμαι τίποτα που να αποδεικνύει αν ήταν από την ώρα που γεννήθηκα, την ώρα που με μύρωναν οι μοίρες , ή αν έγινε στη πορεία καθώς μεγάλωνα. Τίποτα δε θυμά...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Αηδιάζω. Με σένα και με μένα. Μ’εκείνους και μ’ αυτούς. Μ’ εκείνα τα σκουπίδια που μας πνίγουν. Μ’εκείνα τα λεφτά που μας χαλούν. Με τους βιαστές, τους δολοφόνους. Με τους πολιτικούς. Με τους απαίδευτους και τους φθηνού...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη Η αχαριστία και η αγνωμοσύνη είναι σημάδι του καιρού μας, δεν είναι απλά κακή συμπεριφορά. Αχάριστος είναι εκείνος ο άνθρωπος που του έχει χαριστεί σε αφθονία κάτι, αγάπη, φιλιά , μια ανοιχτή καρδιά να τον στηρίζει και να τον βοηθά...
Continue reading
Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Πώς γίνεται να ζούμε στον 21αιωνα και να ερωτευόμαστε από μια φωτογραφία; Γνωρίζουμε ότι είναι επεξεργασμένες και “φτιαγμένες” έτσι που να τονίζουν τα επίμαχα σημεία μας ή τα ελαφρώς ποιο όμορφα από τις ατέλειες μας. Άλλα κ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Καραβάκα Σταμάτα σου λέω! Μη φωνάζεις , μη γκρινιάζεις επειδή σου έτυχε μια δυσκολία, η οποία όμως αντιμετωπίζεται. Δες τη δυστυχία που υπάρχει γύρω σου, τον πόνο των ανθρώπων, τις ανίατες ασθένειες, τις οικογένειες που χαλούν.. Πάντα θα υ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Βασιλειάδου Πολλές φορές σκέφτομαι και τείνω πλέον να συνειδητοποίησω ότι ο άντρας της ζωής μου είμαι εγώ. Ολημερίς κι οληνυκτίς τρέχοντας πάνω κάτω, σε υποθέσεις δύσκολες, ποικιλόμορφες, ριψοκίνδυνες, συγκρουσιακές, συγκινησιακές. Άλλοτε κε...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Δύο είναι οι κατηγορίες ανθρώπων που θα γνωρίσεις στην ζωή σου. Εκείνοι που θα ανοίξουν τις σελίδες τους και θα σε αφήσουν να διαβάσεις και την τελευταία λέξη του βιβλίου τους και εκείνοι που θα σε αφήσουν απλά να τους ξεφυλλίσει...
Continue reading
Γράφει η Χρυστάλλα Σωτηρίου Κουράστηκες να ζεις μέσα στη βαρετή ρουτίνα σου ε; Κάθε μέρα τα ίδια: ξύπνημα, καφές, δουλειά, σπίτι, καθαριότητα, μαγείρεμα, συμμάζεμα, μπάνιο τα παιδιά, ετοιμασίες για το επόμενο πρωί και πάλι από την αρχή. Στην καλύτερη περίπ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Ξέρετε τι ωραίο όπλο είναι ο θυμός; Πολύ πιο δυνατό από κάθε ψαλίδι. Σε κάνει άφοβο και δυνατό, ικανό για πράξεις που ποτέ δεν είχες φανταστεί ότι θα μπορούσες να κάνεις. Ναι, ο θυμός είναι ευλογία. Είναι το καταφύγιο και το μέσ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια απροσδιόριστη μελαγχολία αγγίζει τα φτερά μου τις νύχτες. Κάθε φορά που πάω να κλείσω τα μάτια, νιώθω ελαφριά τσιμπήματα στη συνείδησή μου, στη σκέψη μου. Δεν υπάρχει αιτία, δεν υπάρχει αφορμή. Μια ευαίσθητη ψυχή πάντα ταρακου...
Continue reading