Loading posts...
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Είναι ωραίο να ‘χεις τα μάτια σου ανοιχτά γιατί τίποτα και κανείς δεν είναι ποτέ δεδομένος αλλά με ένα μέτρο όχι και να τρελαίνεσαι. Είναι ωραίο να ζηλεύεις λιγάκι γιατί δείχνεις ενδιαφέρον και παράλληλα ότι δεν κοιμάσαι κι...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Αλεξοπούλου. Ένα ταξίδι η ζωή σου άνθρωπέ μου. Μακρύ και πολύχρονο,άλλοτε σε φουρτούνα και άλλοτε σε νηνεμία. Φροντίζεις έτσι ώστε το καράβι σου να είναι από καλό σκαρί. Να έχει τα πιο γερά κατάρτια,τα καλύτερης ποιότητας πανιά. Με καπετ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Ξέρεις ποιος είναι ο μέγιστος πόνος, όχι όταν λυγίζουν τα γόνατα να δεις πως πονάει η ψυχή όταν λυγάει.  Και εσύ αρνείσαι να σηκωθείς,  γιατί ποιός  ο λόγος, ορθιος να στέκεις όταν όλα εχουνε ξεθωριασει. Όταν ακόμα και η ελπίδα εχει ξε...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Τείνουμε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν, θα πρέπει να καταλαβαίνουν τις ανάγκες μας χωρίς εμείς να τους τις επικοινωνούμε. Η πιο συνηθισμένη παγίδα στην οποία πέφτουμε είναι το ότι σ...
Continue reading
Γράφει η Παναγιώτα Μαλισόβα. Θα ΄μουν γύρω στα 20, όταν συνάντησα την υπομονή. Έτρεχα φουριόζα, μου έπιασε το χέρι και με ρώτησε: -Που τρέχεις έτσι παιδί μου; -Τρέχω να προλάβω, να πραγματοποιήσω τα θέλω μου. Είναι τόσα πολλά και νιώθω ο χρόνος να μην με φτ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Ζωή είναι ό,τι κατοικεί έξω απ’ τον πλανήτη της φαντασίας μας. Ό,τι έχει περάσει τα όρια του φανταστικού κ έχει μπει στη τροχιά της πραγματικότητας. Μα τι συμβαίνει όμως με ό,τι ζωντανεύει μόνο στο μυαλό μας; Σκέψεις που διαδέχονται...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Μπόζα. Είδα σε κλάσματα δευτερολέπτων, πέντε μέτρα μακριά από μένα, να πέφτει σαν απ’ τον ουρανό ένας σιδερένιος μηχανισμός τέντας και να σκάει στο έδαφος κάνοντας έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Μια γυναίκα περνούσε εκείνη την στιγμή από κάτω. Τρ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Έβαλες το πιο καλό σου χαμόγελο και περιφέρεσαι αυτάρεσκα. Κινείσαι ανάμεσά μας μαλακά, ήσυχα, σχεδόν διακριτικά, φροντίζοντας όμως να κάνεις αισθητή την παρουσία σου… Γνέφεις συγκαταβατικά και συνεχίζεις να χαμογελάς… Μην ανησυχ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Πόσες φορές έχουμε ακούσει: Δεν είναι ζωή αυτή που ζω. Δεν αντέχω άλλο πόνο, δυστυχία, δεν αντέχω άλλη μιζέρια… Θέλω να αλλάξει η ζωή μου… Θέλω αγάπη, ελευθερία. Θέλω να πετάξω σαν πουλί σε έναν ελεύθερο ουρανό… Και οι περισσότερο...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Όλοι μιλούν για κομπλεξικούς και κόμπλεξ όμως στ’ αλήθεια  τώρα, έχετε γνωρίσει πολλές φορές κάποιον εντελώς «ακομπλεξάριστο»; Από τη νηπιακή μας ηλικία ακόμη κληρονομούμε τα πρώτα μας. Στο σχολείο δε, παίρνουν και δίνουν! ...
Continue reading