Loading posts...
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου. Είναι αυτή η πελώρια λευκή έκταση που ξανοίγεται μπροστά σου τόσο οικεία, τόσο θελκτική… Ο ήλιος θερμαίνει αλύπητα τους χιλιάδες κόκκους γης που την αποτελούν και η μορφή της πολλές φορές παραλλάζει σε βαθμό αλλοίωσης της πραγματ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Όλα ξεκινούν απο μια σκέψη. Είτε τα αρνητικά, είτε τα θετικά. Τι γίνεται όμως όταν οι αρνητικές σκέψεις υπερισχύουν; Τίποτα καλό δεν πρόκειται να συμβεί. Αν βασιλεύει το σκοτάδι εντός μας ο ήλιος θα προσπαθήσει να βρει μια γρύλι...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Πριν λίγα χρόνια, σε μια μικρή γειτονιά της πόλης, ζούσε ένα αγοράκι. Λέω ζούσε και όχι ζει, γιατί πλέον μεγάλωσε και άλλαξε σπίτι, γειτονιά, ζωή! Άνοιξε τα φτερά του, κυνήγησε τα όνειρα του και ίσως, κάποια από αυτά να τα πρα...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Οι φίλοι με λένε αθεράπευτα ρομαντική και ονειροπόλα, και το λένε σαν να είναι κάτι κακό. Μου τονίζουν επανειλημμένα πως ζω μέσα σε ένα ροζ συννεφάκι και πως πρέπει επιτέλους να μεγαλώσω να προσγειωθώ στην πραγματικότητα. Μα τι το ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Όμορφη ζωή, αγγελικά ή "ανεγκεφαλικά" πλασμένη Κοιτάζοντας γύρω μας θα δούμε ανθρώπους που η δυστυχία έχει σβήσει το χαμόγελο από τα χείλη τους και κάποιους άλλους που ακτινοβολούν τη χαρά ολόγυρα τους. Όλοι θέλουμε να ζούμε μια ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Κοίτα να δεις καλοκαιριάτικα διλήμματα! Να βάλεις το #fatkini κάτω από την φωτογραφία σου στο Instagram ή να μην την βάλεις; Γιατί αν δεν είναι το #fatkini το δίλημμα του καλοκαιριού, τι είναι ε; Από πού προέρχεται; Από το συνδυα...
Continue reading
Γράφει η Παναγιώτα Μαλισόβα. Όταν ήμουν παιδί μου άρεσε να κρύβομαι στις πιο απίθανες κρυψώνες για να μην με βρουν. Είχα την ανάγκη να κρύβομαι από όλους να φτιάχνω ψεύτικους κόσμους και να ζω μέσα σε αυτούς.  Εκεί έζησα τις ωραιότερες ιστορίες. Εγώ ήμουν ο...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. «Ο μεγαλύτερος μας φόβος δεν είναι να είμαστε ανεπαρκείς. Ο μεγαλύτερος μας φόβος είναι να είμαστε απεριόριστα δυνατοί.  Το φως μας, μάς φοβίζει περισσότερο, όχι το σκοτάδι μας. Αναρωτιόμαστε : Ποιος είμαι εγώ που θα μπορούσα να ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Νύχτες νόθες, δύσκολες, σ’ άδεια κρεβάτια. Με μόνη συντροφιά τον υπολογιστή σου, το τάμπλετ ή το κινητό... Κάπου εδώ αρχίζει το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου. Μόλις πέσει το σκοτάδι, σκοτεινιάζει κι η ψυχή του. Πίσω από τις κλει...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου. "Μην βιαστείς να κρεμάσεις στον εαυτό σου την ταμπέλα της περίεργης" Είμαι περίεργη, το ξέρω. Δεν ήμουν πάντα αλλά όσο περνούν τα χρόνια έχω αρχίσει και χρειάζομαι μια ειδική μεταχείριση. Πιο παλιά έλεγα πως είμαι λίγο ιδιαίτερη, τώρ...
Continue reading