Loading posts...
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου Χτες βράδυ, αργά κάπως μετά τη δουλειά, λίγο μετά τις εννιά, χρειάστηκε να βγω έξω για μία συνάντηση. Στον αγαπημένο Πειραιά. Φτάνω σε μία στάση του 040. Κλείνω τα μάτια στη δροσιστική υγρασία της περασμένης ώρας. Στην αγαπημένη ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Πόσες φορές άραγε έχουμε σκεφτεί ή αισθανθεί ότι φτάνουμε ή/ και ξεπερνάμε τα όρια μας στην καθημερινότητα μας; Πόσο οικεία μας ακούγεται η φράση: “Φτάνει πια!” Αναρωτιέμαι πόσοι από τους αναγνώστες του άρθρου αυτού έχετε καταφέρει ν...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Δεσποινίς καθωσπρέπει, μη χαλάσετε την εικόνα σας! Μην εξάπτεστε παρακαλώ, γκρεμίστε το θυμό σας, όπως γκρέμισαν εσάς. Σας επιτρέπεται να τα γνωρίζετε όλα, μα προσέξτε, απαγορεύεται να αντιδράσετε. Μη μιλήσετε δεσποινίς καθωσπρέπει...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Οι θετικοί και αισιόδοξοι άνθρωποι, αποτελούν πόλο έλξης όλων. Ποιος δε θέλει άλλωστε μια θετική αύρα, έναν άνθρωπο με το χαμόγελο καρφωμένο στα χείλη, να εκπέμπει φως; Να σε προδιαθέτει και μόνο η παρουσία του. Να αποτελεί ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Μια αιώνια μάχη… “Απομόνωση, συνήθειες και αισθήσεις πολεμάω. Νικάω χάνοντας σιγά, αργά, μα έμεινες εκεί, εχθρός και φίλος μου στερνός, αντίπαλος αγαπημένος.” Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί δεν έχουμε νιώσει έτσι. Πόσες φορές έχ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Το facebook αποτελεί ένα reality εν δράσει, με πρωταγωνιστές τον καθένα μας ξεχωριστά. Αυτοανακηρυσσόμαστε ήρωες μιας εικονικής – πραγματικής ζωής. Και λέω εικονικής – πραγματικής, γιατί παρόλο που μπορεί όλα αυτά που βιώνουμε οι χρήστε...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Ανικανοποίητο… Δεν ευχαριστιέται με τίποτα… Συνεχώς κάτι θα βρει για να γκρινιάξει… Διαρκώς κάτι θα τον δυσαρεστεί… Μονίμως κάτι θα του λείπει… Όλο και κάποιος θα του φταίει και θα ψάχνει ευκαιρία να ξεσπάσει… Είν...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Χαρίζεται πανοπλία, ατσάλινη, λεία και αστραφτερή… Αγγελία: Χαρίζεται πανοπλία, εξωτερικά ατσάλινη, λεία και αστραφτερή… βαρέως τύπου… Εσωτερικά, αν θέλω να είμαι ειλικρινής πρέπει να πω ότι δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση… Έχει ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Η ζωή είναι σκληρή σου παίρνει ότι αγαπάς νωρίς δίχως να προλάβεις να πεις στερνό αντίο. Τη στιγμή που το χρειαζόσουν τη στιγμή που είχες και άλλη αγάπη να δώσεις. Χωρίς να ξέρεις το γιατί να βασανίζεσαι. Η απώλεια μεγάλη ο πόνο...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. «Τι καλό παιδί που είσαι! Μπράβο το καλό μου το παιδί! Το πιο καλό παιδί του κόσμου είσαι!» Αυτές και άλλες φράσεις συνηθίζουμε να λέμε στα παιδιά μας με καμάρι. Πιστεύουμε ότι αν τους τονίσουμε τον ρόλο του καλού παιδιού, τότε ...
Continue reading