Loading posts...
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Σε μια μεγάλη γυναικοπαρέα που βρέθηκα κάποτε από σύμπτωση, ξεχώρισα απ’ την πρώτη κι όλας επαφή μαζί τους, μια γυναίκα που η συμπεριφορά της κραύγαζε πάνω της: attentionwhore. Έκανε τα πάντα για να βρίσκεται στο επίκεντρο της π...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Λέμε πως το αλκοόλ βγάζει από μέσα μας όλες τις αλήθειες που δεν έχουμε τολμήσει να παραδεχτούμε νηφάλιοι. Πως κάθε γουλιά μοιάζει με τον ορό της αλήθειας, προσπαθείς να του αντισταθείς αλλά καταλήγεις να ξεστομίζεις όσα ποτέ σου δε...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Κάθομαι στον καναπέ κουλουριασμένη σε μια γωνιά. Δίπλα μου ο σύντροφος της ζωής μου και πατέρας των παιδιών μου βλέπει μια ταινία και εγώ υποτίθεται παρακολουθώ. Το μυαλό μου όμως δεν μπορεί να επικεντρωθεί στα όσα βλέπει, ούτε να ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Από το βιβλίο «το Φιλί της Πεταλούδας»  Από την παιδική ηλικία μάς διδάσκουν να είμαστε τέλεια πλάσματα για να μην μας απορρίψουν και προσπαθούμε σκληρά να έχουμε την αποδοχή όλων. Αρχίζουμε να φοβόμαστε την απόρριψη και δεν τολμ...
Continue reading
Γράφει η  Δέσποινα Παλαμάρη Μια βαριά καθημερινότητα συντροφεύει τα βήματά μας. Υποχρεώσεις, ευθύνες, οικογένεια, καριέρα… έχουμε μετατρέψει τη ζωή μας σε αγώνα δρόμου χωρίς όμως να έχουμε ορίσει το τέλος της διαδρομής. Και καθημερινά τρέχουμε ολοένα και πε...
Continue reading
«Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει» Οι πολυτραγουδισμένοι στίχοι από το Πόρτο Ρίκο που περνάει σαν μουσική δάδα από γενιά σε γενιά εκφράζοντας τη βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να ζήσει τα όνειρα του και τα θέλω του ελ...
Continue reading
Γράφει η Ρένα Γέρου. Είν' αυτές οι ημερομηνίες που σε στιγματίζουν. Δεν τις ξεχνάς ποτέ. Στοιχειωμένος ο χρόνος. Λες και γεννήθηκες για εκείνη τη μέρα του συγκεκριμένου μήνα και της τάδε χρονιάς. Κι όσα χρόνια κι αν περάσουν, πάντα βρίσκει έναν τρόπο να κ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Στέφα. Χειμωνιάζει σιγά σιγά. Τι καλά. Μου αρέσει ο χειμώνας. Ανέκαθεν σαν εποχή τη λάτρευα, αλλά τα τελευταία χρονια απέκτησε άλλο ενδιαφέρον. Χειμώνας σημαίνει κρύο. Κρύο σημαίνει μακριά μανίκια. Μακριά μανίκια σημαίνει δεν φαίνονται τα t...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Είμαστε άραγε; Και γιατί αυτές ακριβώς οι επιλογές γίνονται βραχνάς, αγχόνη και μας πνίγουν; Φταίει το νερό ή οι αγαπημένοι σου "Άλλοι", οι πιο προσφιλείς, οι πιο δικοί σου ξένοι; Τι γίνεται λοιπόν, πώς είναι δυνατό όλα τα "Ψ" να εγκλωβ...
Continue reading
Γράφει η Παναγιώτα Μαλισόβα. Τον δρόμο μου για την ευτυχία θα τον περπατήσω μοναχή μου. Δεν θα αφήσω άλλη μια φορά να τον καλύψεις με την παρουσία σου τάχα ότι βρίσκεσαι δίπλα μου, ενώ είσαι χιλιόμετρα μακριά μου. Η ζωή θέλει χαρά, αγάπη, έρωτα, η δική μου πλ...
Continue reading