Loading posts...
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Ζεις σαν να έχεις στην τσέπη άλλες δυο ζωές. Ζεις σαν η αιωνιοτήτα θα περιμένει εσένα. Και σε περιμένει για το πότε θα ξεκινήσεις να ζεις. Φορτώνεις τα λεπτά σου με λύπη, με μεταμέλεια, και αγνωμοσύνη. Πού και πού ξετρυπώνει...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δέδε Και είναι και κάποιες φορές που κάτι σε πνίγει! Δεν ξέρεις από που πηγάζει αυτή η ασφυξία. Κάποιο ίσως αθώο σχόλιο, κάποιο πείραγμα, κάτι που άκουσες στο δρόμο για την δουλειά γίνεται αφορμή και κλείνεσαι. Και τότε έχεις ανάγκη ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Το ακάνθινο στεφάνι το φοράς καθημερινά στο κεφάλι σου και δεν το ξέρεις. Είναι φτιαγμένο από τις σκέψεις σου… Είναι αγκάθια οι σκέψεις σου… Οι αρνητικές σου σκέψεις… Οι φοβικές σου σκέψεις… Οι εγωικές σου σκέψεις… Οι σκέψεις ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Είναι κάτι μέρες που πραγματικά νιώθεις ότι δεν θα ήθελες να είχαν ξημερώσει. Μέρες που δεν αναγνωρίζεις κι εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου, τις σκέψεις σου, τα συναισθήματα σου, τις αντιδράσεις σου. Συμπεριφέρεσαι σαν να ξυπνάει ένας άλλ...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Βλέποντας μια ταινία τα συναισθήματα που μας περιβάλλουν  είναι πολλά και ποικίλα. Ειδικότερα όταν μία ταινία φτάνει προς το τέλος της νοιώθουμε την αγωνία και την ένταση μας να κορυφώνονται. Αναλόγως την ιστορία μπορεί να νοιώσουμε χαρ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Από την παιδική ηλικία μάς διδάσκουν να είμαστε τέλεια πλάσματα για να μην μας απορρίψουν και προσπαθούμε σκληρά να έχουμε την αποδοχή όλων. Αρχίζουμε να φοβόμαστε την απόρριψη και δεν τολμάμε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε. Σταδ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Χάνουμε τόση ενέργεια καθημερινά προσκολλημένοι στο “παλιό”… σε αυτό που χάσαμε ή σε αυτό που ήδη έχουμε χάσει αλλά επιμένουμε να το κρατάμε με τη βία, με το έτσι θέλω… Δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε από τα “σχέδια ζωής “ που είχαμε...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Μπόζα. Κρύβεσαι; Γιατί; Για να σε δω…κλαις; Ναι, εσύ κλαις. Και γιατί κρύβεσαι ; Ντρέπεσαι;! Γιατί ντρέπεσαι ; Μάτια μου, δεν κλαίνε μόνο οι αδύναμοι και οι δειλοί. Όλοι κλαίνε. Όλοι κλαίμε. Ναι και εγώ κλαίω. Κλαίω απο θλίψη, κλαίω απο...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Ζήσε τη ζωή όπως έρχεται… Ανηφόρα… κατηφόρα, χωρίς να νοιάζεσαι, χωρίς να βαρυγκωμάς στις ανηφοριές… χωρίς να κατρακυλάς στην κατηφόρα… μόνο μη ξεχνάς να σταματάς κάπου –κάπου έτσι απλά για να απολαύσεις ουρανό να νιώσεις το...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Έχεις αναρωτηθεί πόσες φορές κοιτάς κάτι και παραδίνεσαι στην ομορφιά της εικόνας, των χρωμάτων, των ήχων, της εμπειρίας χωρίς σκέψεις και πόσες φορές το μυαλό σου είναι τόσο γεμάτο που κοιτάς χωρίς να βλέπεις; Γιατί άλλο το να βλέ...
Continue reading