Loading posts...
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Άγχος..ένα σαράκι που σε τρώει ζωντανό και στοιχειώνει τις πιο όμορφες στιγμές σου. Τις περισσότερες φορές έχει αβάσιμα σενάρια, απλούς φόβους που πηγάζουν από μέσα μας. Είναι εκείνες οι στιγμές που κάνεις κάτι μα σκέφτεσαι κάτι...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου. Ο ένας έρχεται από τα παλιά…. Αναγκαστικά γυρνάς το βλέμμα προς τα πίσω για να τον διακρίνεις. Άλλοτε εξαρχής ξεκάθαρα και άλλοτε πάλι χρειάζεσαι μεγαλύτερη προσπάθεια για να σχηματίσεις νοερά το περίγραμμα του. Σκοπός του είναι ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Τα μάτια μας έχουν συνηθίσει τις εικόνες της δυστυχίας. Έχουν συνηθίσει να αντικρίζουν εικόνες με πόνο, αγωνία, δυσκολία, μιζέρια. Τις έχουμε με κάποιο τρόπο οικειοποιηθεί και νομίζουμε ότι έτσι είναι η ζωή. Έχουμε ξεχάσει τις εικ...
Continue reading
Γράφει η Παναγιώτα Μαλισόβα. Ψέματα, ψέματα, ψέματα , βαρέθηκα, κουράστηκα να ακούω ψέματα.  Από  παιδί ψέματα , ψέματα από τους γονείς, τους δασκάλους, το σχολείο, τους φίλους, τις σχέσεις, τους συγγενείς, το κράτος . Ζούμε στην εποχή του ψέματος! Μπούχτισα ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Μία στιγμή. Μία στιγμή μόνο αρκεί για να γυρίσουν πίσω πολλές αναμνήσεις. Ένα μέρος, μια μυρωδιά, ένας ήχος, ένας άνθρωπος, ιδανικά όλα αυτά συνδυασμένα. Μικρά είχαμε κάτι παιχνίδια που έμοιαζαν με κιάλια και σε αυτά τοποθετούσαμε ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Όλοι ξέρουμε τον τρόπο που μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τους άλλους ανθρώπους. Όμως κάτι γίνεται, κάποια στιγμή και ξεχνάμε τα πάντα. Γι’ αυτό, είναι καλό πότε - πότε να ξαναθυμόμαστε κάποιους «κανόνες» που μας επιτρέπουν να έχο...
Continue reading
Γράφει η Παναγιώτα Μαλισόβα. Αντάμωσε την χαρά ξανά, ένα γκρίζο φθινοπωρινό απόγευμα. Ένα παλιό ταξί τη μετέφερε από το κέντρο της πόλης στη δυτική συνοικία που έμενε. Μετά από ένα εξαντλητικό οκτάωρο στη δουλειά κι ένα καφέ στα όρθια με τη φίλη της, τη Ρούλα...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Θέλω να πάρω μια βαθιά ανάσα, τόσο βαθιά που να νιώσω τους πνεύμονες μου γεμάτους από οξυγόνο! Θέλω να πάρω μια βαθιά ανάσα, να κλείσω τα μάτια και να ξεχάσω για λίγο όλα εκείνα που με περιτριγυρίζουν. Όλα όσα με προβληματίζουν. Θέλω ...
Continue reading
Γράφει η Blonde Komando. Πριν τελειώσω το Δημοτικό, ο πολυαγαπημένος μου δάσκαλος με φώναξε και μου έδωσε μια συμβουλή: “Να μην πηγαίνεις ποτέ με τον όχλο στη ζωή σου. Η μάζα έχει πάντα άδικο”.  Έκτοτε μισώ τις συγκεντρώσεις, τις μεγάλες παρέες, τη μόδα του ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ποιος είπε ότι η εμφάνιση δεν παίζει καθοριστικό ρόλο; Ίσως και τον σημαντικότερο γιατί δίνει το κόκκινο φως για την εκκίνηση όλων. Πρώτα τα μάτια σου επιλέγουν, περνάει ο απέναντι αυτό το test για να μπεις στη διαδικασία γι...
Continue reading