Loading posts...
Γράφει η Μαρία Σουργιά. Μάθαμε από μικροί να κατηγορούμε την κοινωνία, τις κυβερνήσεις, τους συνανθρώπους μας, τους άλλους γενικότερα, γι' αυτά που ζούμε. Σαν φυσικά όρια δεχόμαστε εκείνα που πιστεύουμε ότι μας έχουν επιβληθεί από τρίτους, από εξωγενείς παράγ...
Continue reading
Γράφει η Θεοδώρα Μαρία Βένου. Η θλίψη που φωνάζει είναι ανώριμη. Σαν τα μωρά παιδιά, κλαίει γοερά μέχρι να της κάνεις τα χατίρια μήπως κι ησυχάσει λιγάκι. Τρέφεται απ' την υπερβολή κι απ' τη δική μας τάση να την προβάλουμε μπροστά στα μάτια των τρίτων για να ...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου. Πότε έκανες κάτι για σένα; Ας πούμε, έφυγες αργά από το σπίτι με ένα σκισμένο τζιν και ένα απλό t-shirt, χωρίς τσάντα και πορτοφόλι, όταν όλοι κοιμόντουσαν, προχώρησες στους άδειους δρόμους της πόλης, αφουγκράστηκες την ησυχία της...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Οι συνθήκες  γύρω μας συνεχώς  αλλάζουν. Πότε πάνω , πότε κάτω. Πότε μήλα, πότε φύλλα. Τη μία στιγμή  θα μας δεις να πετάμε στον έβδομο ουρανό  καβαλώντας όλα χάρη το ροζ σύννεφο μας και την άλλη να  πέφτουμε στα τάρταρα  παρεάκι ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Loading...Η φάση που δεν ξέρεις τι σου συμβαίνει. Η φάση που ότι κι αν συμβεί το επεξεργάζεσαι μέσα στο μυαλό σου μέχρι το κεφάλι σου να γίνει καζάνι και να μην μπορείς να σκεφτείς πια. Η φάση που δεν ξέρεις ακριβώς τι θέλεις, πως τ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου. ΜΟΥ ΛΕΣ ότι δεν ξέρεις ποια είναι τα συναισθήματα. Δεν μπορείς να τα αναγνωρίσεις. Δεν έμαθες να το κάνεις .Ίσως κάποτε το ήξερες. Υποθέτεις ότι γεννήθηκες με τον κατάλληλο μηχανισμό ανέπαφο, ανέγγιχτο. Μετά κάτι τον χάλασε, τον α...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Χνάρη Και που σου στέρησαν τα όνειρα, έπρεπε εσύ να τα στερηθείς; Λες κι είναι τα όνειρα πράγματα χειροπιαστά κι εμπορεύσιμα και πιάστηκες τώρα κι εσύ από μια άσχημη φάση που είπε να περάσει αυτή η χώρα και βρήκες την ευκαιρία να αδρανοπο...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη Αν θέλουμε πραγματικά να θεραπεύσουμε τις πληγές μας το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να ανοιχτούμε προς τα βάθη της καρδιάς μας και να ακολουθήσουμε μόνο ότι πηγάζει μέσα από εκείνη... Αν κάποια στιγμή μπορέσουμε να κοιτάξο...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Δημοτσάντου. Θέλεις να κοιταχτούμε; Έλα εγώ είμαι! Μην με φοβάσαι ο καθρέφτης σου είμαι. Μην φεύγεις. Σε βλέπω να απομακρύνεσαι και νοιώθω πως με αποφεύγεις. Είμαι εδώ να σε βοηθήσω, δεν είμαι εχθρός σου. Είμαι αυτό που έχεις βυθίσει μέσα σ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Πώς σηκώνεσαι στα πόδια σου όταν κοιτώντας χαμηλά δεν τα βλέπεις καν; Είναι άγραφος νόμος τελικά όταν θα έρθει το "στραβό" να ακολουθήσουν αλλά τόσα άσχημα από πίσω του. Δικαιολογημένα απελπίζεσαι και πέφτεις σε ένα κενό χωρίς στ...
Continue reading