Loading posts...
Γράφει ο Νίκος Ιατρού Επέστρεφε οδηγώντας. Ακολουθούσε τη γνωστή διαδρομή, αφήνοντας τις εικόνες να ξεδιπλώνονται περισσότερο μέσα στο μυαλό της, παρά μπροστά στα μάτια της. Στις δυο πλευρές του δρόμου ανάμεσα σε κτήρια και περιφράξεις, παρεμβάλλονταν στενά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ξημέρωσε πάλι... Καλώς ήρθες, καινούρια ημέρα! Σήμερα ξύπνησα και λέω να κάνω μια νέα αλητεία, σήμερα λέω να κάνω ένα λάθος ακόμα. Και σήμερα, όπως έκανα και χθες, θα βγω και θα πω ακριβώς όσα σκέφτομαι, θα κάνω ακριβώς αυτά...
Continue reading
Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Συζητάς με το έτερόν σου ήμισυ για το παρελθόν σας. Λέτε ημερομηνίες, μήνες, ώρες, πού ήσασταν τότε και τι κάνατε. Τυχαίνει να περνάς από εκεί, που ήταν εκείνη, να κοντοστέκεσαι στο ίδιο σημείο, κοιτώντας την φωτογραφία της κα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Σου χαμογελούσα, μα εσύ κοιτούσες αλλού. Αλήθεια, πού να είχες στραμμένο το βλέμμα σου εκείνη την ώρα; Έψαχνα. Εψαχνα να δω τί σου φαίνεται τόσο όμορφο κι ενδιαφέρον. Έψαχνα καιρό, μα δεν το βρήκα. Δεν ήταν και σωστό να ρωτήσω βλέπεις, ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Η θλίψη έρχεται ακάλεστη. Κανείς δε τη προσκάλεσε στο μεσημεριανό του τραπέζι με ανοιχτές αγκάλες. Χτυπάει μία ηλιόλουστη μέρα το κουδούνι της πόρτας σου και είτε θέλεις είτε όχι θα την αποδεχθείς. Έχει την ικανότητα να εισβάλ...
Continue reading
Γράφει ο Συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Τον άνθρωπο που θα σε καρφώσει στα μάτια, ω ναι, αυτόν να τον κοιτάξεις. Έχει ειλικρίνεια μέσα του. Τον άνθρωπο που ταιριάζει με τις πράξεις του τα λίγα λόγια του, ω ναι, αυτόν να τον πιστέψεις. Δεν είναι φαφλατάς. Τον...
Continue reading
Γράφει η Luna Punk Κάθε άνθρωπος κουβαλάει και μια ιστορία. Μια ιστορία που τον έχει διαμορφώσει στον άνθρωπο που είναι σήμερα. Μια ιστορία που μπορεί να παραμείνει αιωνίως ανείπωτη. Aυτή που τον άλλαξε, αυτή που τον γέμισε και τον άδειασε, αυτή που του χ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Σε θυμάμαι, παππού. Θυμάμαι εσένα, στη παιδική μου ηλικία. Εγώ να παίζω με τα παιδιά της γειτονιάς κι εσύ να κάθεσαι να με χαζεύεις. Πάντα με πρόσεχες, μην τυχόν και πάθω τίποτα. Σε κάθε ζαβολιά, σε κάθε θέλω μου ήσουν εκεί. Βρά...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μην είσαι απόλυτος. Η ζωή είναι ένας κύκλος. Όσο καλά και αν τον έχεις σταθεροποιήσει, κάποια στιγμή θα τσουλήσει και για σένα. Πρόσεχε, λοιπόν, που θα σε βρει η επόμενη γύρα. Μπορεί τα νερά να είναι ήρεμα και καθαρά, όπως τα έχει...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Eάν βρισκόταν μπροστά σου ένα ποτήρι νερό, το οποίο δεν θα ήταν ούτε γεμάτο αλλά ούτε και άδειο, πως θα το χαρακτήριζες; Το έχεις σκεφτεί ποτέ; Στα μάτια σου θα έμοιαζε μισογεμάτο ή μισοάδειο; Το προφανές λέει, πως μπορείς να καταλ...
Continue reading