Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Τα καλοκαίρια μου; Αχ, τα καλοκαίρια μου είναι εικόνες ανεξίτηλες φωλιασμένες στην παιδική καρδιά μου. Είναι χρώματα έντονα και ολοζώντανα, είναι αισθήσεις, είναι επαφές, είναι ουρανοί γεμάτοι με αστέρια αμέτρητα και ημέρες που ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Ήταν προκαθορισμένο το μέλλον μου, προτού να γεννηθώ!  Όλα είχανε μπει σε μία σειρά και ήταν τακτοποιημένα. Οι ώρες και η ποσότητα που θα έτρωγα.Πότε έπρεπε να πάω για ύπνο και πόσο θα κοιμόμουν. Είχανε κανονίσει τα ρούχα μου και τα παπού...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Κι όσες περισσότερες γίνονταν οι πληγές, τόσο θέριευε μέσα μου το πείσμα. Όσο πιο μόνη έμενα, τόσο πιο δυνατά, όλα μέσα μου φώναζαν για το άδικο. Περιτριγυρισμένη από Ιούδες, μάτωσαν τα μάγουλα μου απ' τα ψεύτικα φιλιά τους και αηδίασα απ' το...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Και τελικά, τι είναι η τύχη και τι η συγκυρία; Όλα αυτά που ψάχνουμε στην ζωή μας τα καθορίζει η τύχη; Οι συμπτώσεις, ή εμείς τελικά ζητάμε πάντα πολλά και δεν μάθαμε ποτέ να είμαστε ολιγαρκείς; Κι αν ζητάμε πολλά; Τι; Δεν τα αξί...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Μία μέρα βροχερή κοιτώντας το απείθαρχο κύμα μέσα από το τζάμι του παραθύρου αναβιώνει το φίλημα του έρωτα. Χείλη που ήρθαν σε επαφή μία ανύποπτη στιγμή. Πεταλούδες στο στομάχι , τρέμουλο στο κορμί, τραυλισμός στα λόγια, μούδιασ...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Κοιτάω γύρω μου και αντικρίζω ανθρώπους που αναμένουν διακαώς να έρθει κάποιος να τους σώσει. Περιμένουν κάποιον να τους τραβήξει από τον βάλτο που τους έχει καταπιεί. Κάθονται στη γωνιά τους και αναμένουν κάποιον να τους πάρει...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Θέλω πολύ, να ξαναπερπατήσουμε στη βροχή, γιατί όταν κρατώ το δικό σου χέρι δεν κρυώνω! Θέλω κρυφά να κάνω μια ευχή πως θ' αγαπώ για πάντα, εσένα μόνο! Κι αν με κοιτάς με μάτια που γυρεύουν να με βρούν, και αν τα λόγια σου φορές ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Φοβάμαι τη μέρα που ένας από τους δυο μας θα κάνει το λάθος και θα χαθούμε. Φοβάμαι τη μέρα που θα γίνουμε δυο ξένοι και θα κάνουμε σα να μη γνωριζόμασταν ποτέ. Τρέμω τη μέρα που θα κάνει κρότο το '' αντίο'' , που η ζωή θα είναι ...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Ίσως ήταν πολύ για σένα να με στηρίξεις όταν σε χρειάστηκα. Ίσως ήταν εγωιστικό να με κοιτάξεις λίγο περισσότερο από σένα. Ξέρω, οι αγκαλιές που δίνονται στη νηνεμία, είναι ο πρόδρομος ενός χωρισμού στην τρικυμία! Μεγάλη αφέλεια να θεω...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κουράστηκα... Κουράστηκα τα καλοκαίρια, που η ανεμελιά πήγε περίπατο, που τα ζούμε κάποιοι σαν από τα πριν κουρδισμενοι. Κουράστηκα από όλα τα ναι μεν που έγιναν δεν κι ορίζουν το τώρα μου. Κουράστηκα από μια ζωή που όλες ...
Continue reading