Loading posts...
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Θα έρθει μια μέρα που οι υποχρεώσεις θα σ’ έχουν κατασπαράξει. Θα έρθει μια μέρα που οι άνθρωποι θα σ’ έχουν απογοητεύσει. Θα έρθει μια μέρα που η ζωή σου θα είναι τόσο βαρετή. Μια συνεχόμενη ρουτίνα. Θα πλήττεις, αφόρητα. ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν αντέχω να βλέπω γύρω μου άλλα βλέμματα θολά. Μάτια που κρύβουν την λάμψη τους μην τυχόν και τα παρατηρήσεις. Μυαλά κλειδωμένα πίσω από συμβιβασμένες μετριότητες, τρομαγμένα, μην τυχόν και δεις τα όνειρα που πρόδωσαν. Τα θέλ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Άλλος ένας χρόνος που πέρασε και μου δίδαξε τόσα πολλά πράγματα.. Μου έμαθε ότι η ζωή είναι στιγμές. Είναι ανάσες γαλήνης, είναι στιγμές που σου κόβεται η ανάσα, όχι πάντα καλές στιγμές! Υπάρχουν και οι στιγμές που θες να βάλεις...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Προδοσία... Λέξη τίτλος, σαν από παλιά ελληνική ταινία. Αυτές με τις μεγάλες, βαρυγδουπες κουβέντες, τις δυνατές ερμηνείες και τα υγρά από τις θάλασσες μάτια! Βαριά κουβέντα για έναν ελαφρύ, κατά βούληση, Αύγουστο που θες ν...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Εκείνα τα καλοκαίρια που τα φιλία του έμοιαζαν σαν θαλασσινό αλάτι. Σαν γεύση από παγωτό, εκείνου του πραγματικού. Που το παγωτό σοκολάτα ήταν μια γεύση και όχι δέκα με διαφορετικές εκδοχές. Καλοκαίρι σαν τον αέρα που μοσχοβ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Φίλε! Σε εσένα μιλώ απόψε. Σε εσένα που έχεις σκύψει το κεφάλι, που νιώθεις μόνος, που πονάει η ψυχούλα σου και που μετράς επίμονα τις ήττες σου, μια προς μια. Σε εσένα ρε μιλάω, που κουράστηκες λες, που έχεις αφήσει κάτω τα ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Βαρέθηκα τους μάγκες και το ύφος τους. Βαρέθηκα όλους αυτούς που "γαμούν και δέρνουν". Βαρέθηκα τους ξερόλες που γνωρίζουν από διαστημόπλοια, από πολιτικά, από ποδοσφαιρικά , μέχρι τι χρώμα είναι το μπλέ του απομεσήμερου, μέχρι τι κλω...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Την ιστορία σου να τη γράψεις χωρίς βοήθειες. Να τη χαράξεις με γράμματα ανεξίτηλα στο σύμπαν, να την αφήσεις παρακαταθήκη σε όποιον γνωστό ή άγνωστο θελήσει κάποτε να τη μάθει. Μα να ναι ολοδική σου, σημάδι σου, σφραγίδα της ψυχής σου. Μην ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σε ταλαιπώρησα εαυτέ μου και δεν έπρεπε. Σε βασάνιζα χωρίς λόγο και χωρίς να το αξίζεις στην τελική. Καθημερινές στενοχώριες, άγχος, τσακωμοί, αγώνας και φωνές για να σωθεί αυτή η σχέση. Να παραμείνει όρθια και να πορευτεί σε μια κοινή...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Από τη στιγμή που ξεκίνησα να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου, διαπίστωσα πόσο οι άνθρωποι είναι σκλάβοι μιας τελειότητας. Μιας ανυπόστατης τελειότητας, που παίρνει τελικά σάρκα και οστά, στην εμφάνιση, στην εργασία, στην συμπεριφο...
Continue reading