Loading posts...
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Συνήθισα πια να ζω χωρίς εσένα. Συνήθισα την καθημερινότητα, χωρίς την παρουσία σου. Συνήθισα το άδειο, διπλό κρεβάτι και τον πρωινό μου καφέ που πίνω αμίλητη πια. Ο χωρισμός λένε είναι ένας μικρός θάνατος, μόνο που η ανάσταση έρ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι αν σήμερα δεν σε θυμάμαι, είναι γιατί κάποτε ήσουν η μόνη μου σκέψη. Κι αν σήμερα δεν σε νοιάζομαι, είναι γιατί κάποτε σε νοιάστηκα πολύ. Κι αν σήμερα δεν σε νιώθω, είναι γιατί κάποτε πόνεσα πολύ. Πόνεσα όταν αντίκρισα το παγερό σ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Πάει καιρός που έχουμε χωρίσει. Πάει καιρός που έχω να σε δω, κι όμως η εικόνα σου είναι συνεχώς καρφωμένη στο μυαλό μου. Συνεχίζεις να μου λείπεις. Πρέπει να αντιμετωπίσω άλλον έναν μικρό θάνατο. Κάθε σχέση είναι και ένας μικρός θάνατο...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Αξίζει για το πρωινό ξύπνημα που σε βρίσκει ξεμαλλιασμένη, αλλά στα μάτια του είσαι ακόμα πιο όμορφη φυσική. Για εκείνα τα λεπτά που χουζουρεύετε στο κρεβάτι, πριν σηκωθεί να σου ετοιμάσει πρωινό. Ακόμα και ο πρωινός καφές έχει...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αν ο άλλος πέσει στα μάτια σου, δεν ξανασηκώνεται. Και όσο πιο ψηλά τον είχες βάλει, να ξέρεις, τόσο πιο απότομη και θορυβώδης θα είναι η πτώση του. Όσο πιο ψηλό το βάθρο, τόσο πιο μεγάλο το ξενέρωμα. Γιατί τότε είναι που έχεις πλέξ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Να θυμάσαι! Είμαι ο βοηθός σου, όχι ο σκλάβος σου. Έχω και εγώ ανάγκη στοργή και προστασία, δικαιούμαι μία αξιοπρεπή συμπεριφορά. Δεν μπορείς να με εκμεταλλεύεσαι για να κερδίζεις περισσότερα χρήματα συνέχεια. Δεν έχεις δικαίωμα ν...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Για όλες εκείνες τις στιγμές, που έπρεπε να βάλουμε  τέλεια και εμείς απλά πήγαμε παρακάτω, χωρίς να σκεφτούμε τις επιπτώσεις. Για όλες εκείνες τις βραδιές, που πιάσαμε μια μικρή γωνία στη άκρη του κρεβατιού, με μάτια που πέταγαν σ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Τα παραμυθάκια σου, λατρεμένα αναγνώσματα παιδιόθεν! Ξέρεις, εκείνα με τη Χιονάτη, τη Σταχτοπούτα, με μάγισσες, βατράχους, δράκους και με τον πρίγκιπα. O πρίγκιπας, παιδικό όνειρο ήταν κι αυτός. Όχι με τα παλάτια του, αλλά με την ψυχούλα το...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Αδαμοπούλου Όταν καταλάβεις ότι δεν ταιριάζεις πια, είναι η ώρα που η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει. Λένε, ο,τι κάνουμε το κάνουμε για εμάς, όχι για να μας αγαπήσει ο άλλος και ότι η αγάπη είναι προσωπική υπόθεση για τον καθένα. Είναι δύσκολο να ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις. Χωρίς άλλες αναμονές. Μια και έξω. Όταν παιδεύεις κάτι πολύ, το ξεχαρβαλώνεις, το απομυθοποιείς και σιγά σιγά, με το πέρασμα του χρόνου, το ξεχνάς. Το αφήνεις να το παρασύρει ο χρόνος. Η αναμονή και ...
Continue reading