Loading posts...
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Χαρίζεται πανοπλία, ατσάλινη, λεία και αστραφτερή… Αγγελία: Χαρίζεται πανοπλία, εξωτερικά ατσάλινη, λεία και αστραφτερή… βαρέως τύπου… Εσωτερικά, αν θέλω να είμαι ειλικρινής πρέπει να πω ότι δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση… Έχει ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Η ζωή είναι σκληρή σου παίρνει ότι αγαπάς νωρίς δίχως να προλάβεις να πεις στερνό αντίο. Τη στιγμή που το χρειαζόσουν τη στιγμή που είχες και άλλη αγάπη να δώσεις. Χωρίς να ξέρεις το γιατί να βασανίζεσαι. Η απώλεια μεγάλη ο πόνο...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. «Τι καλό παιδί που είσαι! Μπράβο το καλό μου το παιδί! Το πιο καλό παιδί του κόσμου είσαι!» Αυτές και άλλες φράσεις συνηθίζουμε να λέμε στα παιδιά μας με καμάρι. Πιστεύουμε ότι αν τους τονίσουμε τον ρόλο του καλού παιδιού, τότε ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Αλεξοπούλου. H πεταλούδα είναι συνδεδεμένη με την ελευθερία και την ευτυχία. Για να φτάσει όμως να γίνει από μια ασχημούλα κάμπια μια εντυπωσιακή χορέυτρια των αιθέρων, εργάστηκε σκληρά. Το διάστημα στο οποίο προσπαθεί να σχίσει το κουκούλ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Μοναξιά και Μοναχικότητα Λέξεις και έννοιες που ακούμε καθημερινά. Τι μας επιλέγει και τι επιλέγουμε οι ίδιοι; Γιατί τρομάζουμε στο άκουσμα τους; Μπορεί ένας άνθρωπος μόνος, να νιώθει ευτυχισμένος; Η απάντηση είναι ναι, ο ΜΟΝΑ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Η διαφορά του χαίρομαι να προσφέρω από του επιτρέπω να χρησιμοποιηθώ. Εντάξει και τι άλλαξε; Πρόσθεσες άλλον έναν στο δισάκι σου. Το φόρτωσες στην πλάτη και πορεύεσαι. Τουλάχιστον αντέχεις το βάρος. Τουλάχιστον δεν βλέπεις το φό...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Θέλω να κλείσω το φως και να πιω το σκοτάδι. Να ‘χει γεύση πικρή ή γλυκιά; Δεν ξέρω… Οι σκέψεις δε μ’ αφήνουν να καταλάβω. Μπερδεύω τις γεύσεις. Λες και το κάνουν επίτηδες και δε μ’ αφήνουν να συγκεντρωθώ. Ίσως φταιν τα κεριά που ...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Πάντα έβλεπα την ευτυχία των άλλων και την ζήλευα. Από μικρό παιδί. Όμως, κακία δεν έτρεφα μέσα μου, για κανέναν. Τί έφταιγαν εκείνοι που ήταν ευτυχισμένοι; Τι έφταιγαν που εγώ τους ζήλευα. Τι έφταιγαν που εγώ ήμουν δυστυχισμένος; Ήμο...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Δώσε χρόνο… Δώσε χρόνο… αυτό άκουγα πάντα και για τα πάντα! Ανιαρή συμβουλή μου φαίνονταν στην αρχή – η πιο ουσιώδης πρακτική αποκαλύφθηκε στη συνέχεια! Και δίνουμε χρόνο πράγματι, ηθελημένα ή ασυνείδητα! Δίνουμε χρόνο στον ε...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Η μοναξιά είναι μια πολύ παρεξηγημένη έννοια. Στο άκουσμα και μόνο της λέξης μερικοί παθαίνουν πανικό, ενώ άλλοι νιώθουν τόσο όμορφα και η ψυχή τους γαληνεύει.  Η μοναξιά για πολλούς είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη λέξη, η οποία ...
Continue reading