Loading posts...
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Έβαλες το πιο καλό σου χαμόγελο και περιφέρεσαι αυτάρεσκα. Κινείσαι ανάμεσά μας μαλακά, ήσυχα, σχεδόν διακριτικά, φροντίζοντας όμως να κάνεις αισθητή την παρουσία σου… Γνέφεις συγκαταβατικά και συνεχίζεις να χαμογελάς… Μην ανησυχ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Πόσες φορές έχουμε ακούσει: Δεν είναι ζωή αυτή που ζω. Δεν αντέχω άλλο πόνο, δυστυχία, δεν αντέχω άλλη μιζέρια… Θέλω να αλλάξει η ζωή μου… Θέλω αγάπη, ελευθερία. Θέλω να πετάξω σαν πουλί σε έναν ελεύθερο ουρανό… Και οι περισσότερο...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Όλοι μιλούν για κομπλεξικούς και κόμπλεξ όμως στ’ αλήθεια  τώρα, έχετε γνωρίσει πολλές φορές κάποιον εντελώς «ακομπλεξάριστο»; Από τη νηπιακή μας ηλικία ακόμη κληρονομούμε τα πρώτα μας. Στο σχολείο δε, παίρνουν και δίνουν! ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Λένε ότι η οικειότητα δύσκολα χτίζεται και εύκολα γκρεμίζεται. Έτσι ξαφνικά παύει να υπάρχει. Εγώ θα το διαψεύσω. Αν με έναν άνθρωπο δημιουργηθεί κάτι με βάσεις, μια χημεία μια επικοινωνία μια αλληλοκατανόηση, αυτό ότι και ν...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Αλεξοπούλου. Aλήτες φόβοι…η γνώριμη παρέα που εκούσια προσκαλώ να με συντροφεύσει. Οι κλέφτες της ζωτικής μου ενέργειας. Οι καταπατητές της αυτοεκτίμησής μου. Οι σαμποτέρ κάθε ενθουσιώδους προσπάθειας που καταβάλλω. Οι χυδαίοι και ανάξιοι ερ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Τρέλα, αυθορμητισμός, παιχνίδι είναι λέξεις που στο άκουσμα τους μοιάζει σαν να αναφερόμαστε μόνο σε μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας, στην παιδική ηλικία. Στο μυαλό μας η περίοδος της παιδικής μας ηλικίας είναι ταυτισμένη με τις...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου Χτες βράδυ, αργά κάπως μετά τη δουλειά, λίγο μετά τις εννιά, χρειάστηκε να βγω έξω για μία συνάντηση. Στον αγαπημένο Πειραιά. Φτάνω σε μία στάση του 040. Κλείνω τα μάτια στη δροσιστική υγρασία της περασμένης ώρας. Στην αγαπημένη ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Πόσες φορές άραγε έχουμε σκεφτεί ή αισθανθεί ότι φτάνουμε ή/ και ξεπερνάμε τα όρια μας στην καθημερινότητα μας; Πόσο οικεία μας ακούγεται η φράση: “Φτάνει πια!” Αναρωτιέμαι πόσοι από τους αναγνώστες του άρθρου αυτού έχετε καταφέρει ν...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Δεσποινίς καθωσπρέπει, μη χαλάσετε την εικόνα σας! Μην εξάπτεστε παρακαλώ, γκρεμίστε το θυμό σας, όπως γκρέμισαν εσάς. Σας επιτρέπεται να τα γνωρίζετε όλα, μα προσέξτε, απαγορεύεται να αντιδράσετε. Μη μιλήσετε δεσποινίς καθωσπρέπει...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Οι θετικοί και αισιόδοξοι άνθρωποι, αποτελούν πόλο έλξης όλων. Ποιος δε θέλει άλλωστε μια θετική αύρα, έναν άνθρωπο με το χαμόγελο καρφωμένο στα χείλη, να εκπέμπει φως; Να σε προδιαθέτει και μόνο η παρουσία του. Να αποτελεί ...
Continue reading