Loading posts...
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Δεν ξέρω για σας αλλά το ερώτημα που μισούσα σαν παιδί ήταν «τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;». Σε κάθε γιορτή, σε κάθε τραπέζι, σε κάθε επίσκεψη το ίδιο μονότονο, βασανιστικό ερώτημα. Το ρώταγαν όλοι. Από τους κοντινούς συγ...
Continue reading
Αγαπάω πολύ τα δέντρα. Και ιδιαιτέρως αγαπάω τους ανθρώπους που μοιάζουν με δέντρα. Τα δέντρα που είναι ψηλά. Σταθερά και ζεστά σαν το ξύλο που φτιάχνει τον κορμό τους και την γη που φιλοξενεί και τρέφει τις βαθιές ρίζες τους. Με μεγάλα φουντωτά κλαδιά. Με ...
Continue reading
Κι αν έχεις κάποιον με τα παρακάτω χαρακτηριστικά μην τον αφήσεις ποτέ γιατί οι υπόλοιποι είναι απλά ανθρωπάκια. Και από όλα τα όντα εκεί έξω, μου αρέσουν οι άνθρωποι που γελούν δυνατά, οι άνθρωποι που αγαπούν αθόρυβα, οι άνθρωποι που βοηθούν σιωπη...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά   Της το αναγνωρίζω. Η ζωή μου προχωράει και χωρίς εσένα. Βηματίζει αργόσυρτα μέσα στα εικοσιτετράωρά της, αλλά τουλάχιστον κινείται. ‘Εχει τον τρόπο της να με σηκώνει από το κρεβάτι κάθε πρωί. Κι ας νιώθω κομμάτια επειδ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Χαμογελάω κάθε μέρα και πιο πλατιά! Κι αν το χάνω για λίγες στιγμές, εν ριπή οφθαλμού το ξαναβρίσκω. Μην με ρωτήσεις, πως το κάνω και γιατί. Γονάτισα και γονατίζω ακόμα πολλές φορές, μα κάθε φορά μια βαθιά ανάσα με σηκώνει και να ...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού Στη ζωή σου θα συναντήσεις πολλών ειδών ανθρώπους. Ανάμεσά τους, ίσως να σταθείς τυχερός και  να συναντήσεις κι εκείνους που θα σε εμπνεύσουν. Γιατί η δική τους η ζωή θα αποτελέσει παράδειγμα για την δική σου. Θα σε κάνουν να δεις τα π...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Στέφα Να μπαίνω στα παπούτσια σου. Αυτό ήταν πάντα το μέλημά μου.  Όχι να προχωρήσω με αυτά.  Απλά να τα φοράω, για να μπορώ να καταλαβαίνω. Τουλάχιστον εκείνα, που κάθε φορά, θέλεις να καταλαβαίνω. Γιατί το να σου φερθώ, χωρίς να υπ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Σαν άνθρωποι έχουμε μάθει να μετράμε. Μέρες, μήνες, χρόνια. Να περιμένουμε κάτι που θα έρθει. Το επόμενο καλοκαίρι, τις επόμενες γιορτές, τις επόμενες αργίες. Και έτσι χάνουμε το τώρα. Το εδώ. Και έτσι χωρίζουν οι ζωές ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Είναι αδύνατο να σε θέλουν όλοι αυτοί που θα ήθελες εσύ, είναι αδύνατο να αρέσεις σε όλους, είναι αδύνατο να μην σε πληγώσουν και να σου φερθούν όλοι καλά και είναι αδύνατο όλες οι ιστορίες να έχουν happy end. Όλα μέσα στην ζωή είναι φ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Αν χάρηκα κάτι στην μέχρι τώρα ζωή μου ήταν οι πουλάδες που έβαλα στην πλάτη μου με κόπο, αγώνα, ιδρώτα, άγχος, στρες, φόβο, πόνο και ότι άλλο ακόμα συναίσθημα μου διαφεύγει αυτήν την στιγμή που δεν έχω προαναφέρει. Αν για κάτι είμα...
Continue reading