Loading posts...
Γράφει η "Κλεψύδρα" "Τι είναι η ασχήμια;" ρώταγε η άγνοια, την γνώση και εκείνη της έδειξε μια κυρία με ακριβά ρούχα. Είχε φορέσει μια απ αυτές τις γούνες, που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιο άγρια αγέρωχο ζωάκι κατάντησε στη ντουλάπα της και πόσες χρωστικές ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Παλεύω. Τόσα χρόνια μονομαχώ. Σε έναν αγώνα που άλλωτε είναι άνισος και άλλες υπερτερώ. Για εκείνον με τον ίδιο μου τον εαυτό μιλάω. Για εκείνον που τόσα χρόνια συγκατοικούμε στο ίδιο σώμα, μα δρούμε και αντιδρούμε διαφορ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου Αυτά τα πιο βαθιά τα πιο καλά κρυμμένα τα έχεις φυλαγμένα τόσο καλά. Δεν τ’ αφήνεις μήτε στο χαρτί να δραπετεύσουν. Μήτε να γίνουν νότες στην κιθάρα σου. Είναι αυτά που ούτε στον εαυτό σου δε μαρτυράς. Αυτά που φοβάσαι. Όχι,...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Μεγάλωσα πια, ωρίμασα και κατάλαβα την αξία των εμπειριών στην ζωή μου. Μεγάλος δάσκαλος οι εμπειρίες με καθοδηγητικό χαρακτήρα. Περνώντας τα χρόνια μου και κάνοντας μία μικρή αναδρομή, κατάλαβα πως όσο μεγαλώνω επιβάλλεται να λιγοστ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη Μετρώ τις ημέρες που περνούν. Τον χρόνο που κυλάει αμέριμνος. Γυρίζω την σκέψη πίσω, αναπολώ, αναρωτιέμαι. Αλήθεια, ποιος πίστεψε πως έκανε τον χρόνο φίλο, σύμμαχο του; Τραγικό λάθος η δεδομένη επόμενη ημέρα! Ούτε η επόμενη ώ...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Πρόσφατα, βγαίνοντας από μία θεατρική παράσταση, εμφανώς συγκινημένη, είπα στη μητέρα μου , επηρεασμένη από τη διαχρονικότητα του νοήματος του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου[1] , «τελικά αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις τί...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Οι άνθρωποι που μου αποπνέουν σεβασμό δεν έχουν ανάγκη από κύκλο αυλικών και χειροκρότημα. Δεν έχουν ανάγκη ν’ αποδείξουν τίποτα  ούτε σε σένα, ούτε σε μένα. Δεν τους ενδιαφέρει ν’ αρέσουν σε όλους παρά μόνο σε αυτούς που θέλο...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Υπάρχει πιο κλισέ έκφραση από το ''Υγεία πάνω από όλα''; Έχουμε συνηθίσει να το λέμε. Έχουμε συνηθίσει να το γράφουμε σε ευχές. Το έχουμε νιώσει όμως πραγματικά; Εγώ το ένιωσα και για αυτό και το μοιράζομαι με εσάς. Από πολύ ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Αν με ρωτούσες τι θα ήθελα θα ήταν μια γωνιά μόνη μου, να κλάψω, να γελάσω, να υστεριασω και ύστερα πάλι από την αρχή. Νιώθω πως το κουράγιο μου με έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό. Παλεύω με θεούς και δαίμονες να σταθώ όρθια σε ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Να σ’ αγαπάς! Τον εαυτό σου να τον αγαπάς! Να τον ξυπνάς κάθε πρωί με χαρούμενες μουσικές, να τον «καλημερί-ΖΕΙΣ» με κέφι και χαρά κι ευχαρίστηση. Να του φτιάχνεις ζεστό καφέ τις κρύες ημέρες του Χειμώνα και να τον ντύνεις με χρ...
Continue reading