Loading posts...
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Ζούσε κάποτε σε ένα δάσος, μια πεταλούδα! Είχε γεννηθεί μόλις πριν δύο μέρες και είχε ήδη εγκαταλείψει το δέντρο που την φιλοξένησε στα πρώτα στάδια της ζωής της. Φεύγοντας από εκεί, ένιωσε αμέσως μόνη… Το μεγαλύτερο πρόβλημα...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή Σκέψου λέει να ήταν η ζωή σου ένα θησαυροφυλάκιο πολύ περιορισμένης χωρητικότητας και να έπρεπε να επιλέξεις να φυλάξεις μέσα του συγκεκριμένους ανθρώπους και καταστάσεις σαν ήταν τα δικά σου πολύτιμα κοσμήματα. Ε λοιπόν η αλήθεια εί...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Είναι εκεί, υπάρχει μέσα σου δεν έφυγε ποτέ. Όσο κι αν μεγαλώνουμε, όσο χρονών και αν γινόμαστε, το μικρό παιδάκι παραμένει σε μια γωνία μέσα μας. Του δίνουμε σημασία, το προσέχουμε, το κανακεύουμε ή αντίθετα το έχουμε τιμωρία να κοιτ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Είχες την ευκαιρία σου να φύγεις… και όμως έμεινες! Είχες την ευκαιρία να αλλάξεις τη ζωή σου… και όμως προτίμησες να μείνεις στα ίδια! Είχες ευκαιρία να δοκιμάσεις κάτι νέο… και όμως επέμεινες στα παλιά και δοκιμασμένα! Εί...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη Είδα στον ύπνο μου την χώρα των θαυμάτων και τη γενιά μου σε ένα κάδο απορριμμάτων σε άδειο στρατόπεδο εγώ ξενιτεύτηκα πριν πάρει είδηση κανείς τι ονειρεύτηκα… Τραγουδάνε όλοι με συγκίνηση και η καρδιά μου ουρλιάζει: Όχι δεν εί...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Κάθε στιγμή είναι μοναδική και χάνεται μέσα στον χρόνο σαν ένα ποτάμι που κυλά. Δεν μπορούμε να τη φέρουμε πίσω, ούτε να την ξαναζήσουμε! Δεν μπορούμε ούτε καν να την προβλέψουμε και να επηρεάσουμε το τι θα συμβεί. Το μόνο που μπορού...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου. Ήρθε ο καιρός που θέλω να το αποχωριστώ. Για πάντα. Είμαι πλέον πολύ καχύποπτη. Μάλλον, μου κατατρώει ΚΑΙ τον οργανισμό. Δρα ύπουλά με πολύ αριστοτεχνικήμεταμφίεση. Τώρα τελευταία έχω αρχίσει να το υποπτεύομαι. Το έχω τσακώσει όμ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Ξημερώνει ο Θεός την μέρα του και ένεκεν του ότι ζούμε στην πιο ηλιόλουστη χώρα του κόσμου όλα είναι λαμπερά και όμορφα. Το καλοκαιράκι πλησιάζει, η θερμοκρασία όσο πάει και ανεβαίνει και όλα αρχίζουν και μοιάζουν πιο αισιόδοξα…!...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Δε γεννήθηκες Σάββατο, δεν ήταν Σάββατο η μέρα που μίλησες πρώτη φορά ούτε η μέρα που έκανες το πρώτο σου βήμα – από όσα σου έχουν πει, δηλαδή -, δεν ήταν Σάββατο η μέρα που έκανες το πρώτο σου εμβόλιο, το σημάδι του οποίου υ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Κοιτα να δεις μάτια μου, κοιτα να μάθεις πως ζει και πως συμπεριφέρεται ο κόσμος.. Βγες από το καβούκι σου και ριξε και κανένα χαμόγελο στον ήλιο, σταματα να κρύβεσαι πίσω από τη δήθεν αναισθησία σου και παραδεξου πως έχεις ανάγκη...
Continue reading