Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Η προδοσία σχεδόν πάντα έρχεται από τον καλό στρατιώτη, που κάθεται ευθεία και κοιτάει λοξά, από εκεί που εμπιστεύθηκες, και από εκείνον που βοήθησες! Οι σχέσεις αυτές έμοιαζαν με Κυριακές, που μετατράπηκαν σε βαρετές καθημερινές....
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Με αυτά και με εκείνα φτάνουν δύο άνθρωποι στο σημείο που δεν μιλάνε. Δύο άνθρωποι δεμένοι, έχουν γίνει δύο ξένοι. Κατέληξαν σε σημείο να μην μιλάνε, να μην χαιρετιούνται ενώ είναι στον ίδιο χώρο. Δύο άνθρωποι που ο ένας αγαπούσε τ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Καραβάκα Μακάρι να κρατήσει για πάντα. Αν όμως, είναι γραφτό μας να μη συμβεί αυτό, να υπάρξει ένα σωστό τέλος. Και αν υπάρξει αυτό το τέλος , εύχομαι μέσα από την ψυχή μου, να βρω ξανά τον ίδιο γλυκό, ηθικό, ανιδιοτελή και καλόψυχο άνθρωπ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Υποκλίσου και άνοιξε φτερά σε ό,τι σε κάνει να χαμογελάς. Το χαμόγελο είναι η εικόνα της ψυχής που φορά τα καλά της στην πιο όμορφη στιγμή της. Δε μπορείς να της το χαλάσεις. Δώσε της χρόνο και την πρέπουσα προσοχή της. Είναι ένα ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας». Διάβασα κάπου ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι η τρυφερότητα και θυμήθηκα το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου... «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας» Τι γ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Τελικά η ιστορία διδάσκει, πως ζώντας μόνιμα σε μια εξασφαλισμένη ευτυχία, μένοντας μακριά από προβλήματα, προστατεύοντας τον εαυτούλη σου απ' τα δύσκολα, διαμορφώνεις μια προσωπικότητα άχρωμη και αδιάφορη.  Όλοι οι άνθρωποι που γνώρισα στη ζ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Αγάπα με και μην ανησυχείς. Αγάπα με! Να είναι πλημμυρισμένη η ζωή σου από αγάπη και όνειρα. Να με αγαπάς πάντα. Η αγάπη, φαίνεται στα δύσκολα. Να με αγαπάς, ακόμα κι όταν όλα γύρω είναι γκρίζα. Τότε, να θέλεις περισσότερο από ποτέ να μ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Συνήθισα πια να ζω χωρίς εσένα. Συνήθισα την καθημερινότητα, χωρίς την παρουσία σου. Συνήθισα το άδειο, διπλό κρεβάτι και τον πρωινό μου καφέ που πίνω αμίλητη πια. Ο χωρισμός λένε είναι ένας μικρός θάνατος, μόνο που η ανάσταση έρ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι αν σήμερα δεν σε θυμάμαι, είναι γιατί κάποτε ήσουν η μόνη μου σκέψη. Κι αν σήμερα δεν σε νοιάζομαι, είναι γιατί κάποτε σε νοιάστηκα πολύ. Κι αν σήμερα δεν σε νιώθω, είναι γιατί κάποτε πόνεσα πολύ. Πόνεσα όταν αντίκρισα το παγερό σ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Πάει καιρός που έχουμε χωρίσει. Πάει καιρός που έχω να σε δω, κι όμως η εικόνα σου είναι συνεχώς καρφωμένη στο μυαλό μου. Συνεχίζεις να μου λείπεις. Πρέπει να αντιμετωπίσω άλλον έναν μικρό θάνατο. Κάθε σχέση είναι και ένας μικρός θάνατο...
Continue reading