Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι έρχεται και η στιγμή που τις διαλέγεις τις μάχες σου. Είναι οι μάχες σου που πια είναι πολύτιμες και το αντίτιμό τους πληρώνεται από την ψυχή κατευθείαν. Είναι οι μάχες που τα πολεμοφόδια για να αντέξεις βγαίνουν από μέσα σου...
Continue reading
«Αστέρι μου, φεγγάρι μου, της άνοιξης κλωνάρι μου, κοντά σου θα ρθω πάλι..» Σε έχουν φέρει στα χέρια μου λίγες στιγμές πριν. Ταλαιπωρημένος εσύ, ταλαιπωρημένη κι εγώ. Παλεύαμε παρέα 20 ώρες. Φτάσαμε να χαθούμε παρέα, μα αντέξαμε κι οι δυο. Μάτια κλειστά...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έλα να σου μιλήσω για το τι είναι ο χρόνος. Κάτσε εδώ δίπλα να τα πούμε. Νομίζεις πως ο χρόνος είναι τα λεπτά κι οι μέρες;; Νομίζεις πως ο χρόνος είναι οι μήνες που περνάνε; Όχι φίλε μου, σε γελάσανε κι εσένα, όπως κι εμένα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου 21 Ιουνίου σήμερα. Η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Εκείνη η μέρα που το σκοτάδι αργεί να έρθει. Εκείνη η μέρα που έχει πιο πολύ φως από όλες τις προηγούμενες. Κι αν η μέρα που σου ξημέρωσε δεν έχει αρκετό φως, κι αν η μέρα που σ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ακούς; Όχι, όχι, δεν ζητάω την προσοχή σου. Σε ρωτάω κάτι και το εννοώ απόλυτα. Δεν κρύβει καμία παγίδα η ερώτηση αυτή. Ακούς;; Δίνεις σημασία σε αυτά που σου λένε οι άνθρωποι; Τις λέξεις τους τις ακούς ή απλά περιμένεις να τε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει πάντα μια στιγμή που κλειδώνεις. Κλείνεις ρολά και δεν μπορεί να μπει κανείς. Κλείνεις ακόμα και την πιο μικρή χαραμάδα. Δεν αφήνεις χώρο να περάσει κανείς και τίποτα. Είναι η στιγμή της παραδοχής και της αποδοχής. Είν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Οι πραγματικές αλλαγές στην ζωή γίνονται χωρίς πολλά λόγια. Χωρίς καν να τις προγραμματίσεις και να τις βάλεις σε επεξεργασία. Γίνονται μέσα σου σιωπηλά, ήρεμα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και φωνές. Κι ένα πρωί ξυπνάς και προσπαθεί...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σταμάτα να φοβάσαι να νιώσεις άνθρωπέ μου!  Είσαι θυμωμένος κι είναι δικαίωμά σου! Είσαι πικραμένος, αγανακτισμένος, απογοητευμένος, και προσπαθείς να βάλεις μέτρο και όριο στα συναισθήματά σου. Τρέμεις μην τυχόν και ξεφύγεις από...
Continue reading
Της Σοφίας Παπαηλιάδου Κι έρχεται που λες ένα πρωί, που αποφασίζεις να κυρήξεις «παύση πυρός». Όχι, μην τρομάζεις, δεν μιλάω για παύση ζωής. Aυτή και να θελες δεν περιμένει λεπτό. Σου μιλάω όμως για όλες εκείνες τις μικρές κι ανώφελες μάχες που βάζεις ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τι τις θες ρε κόσμε τόσες άδειες γλώσσες; Γυρνάει αυτός ο στίχος από χθες στο μυαλό μου. Πόσες άδειες γλώσσες, πόσες κενές λέξεις, πόσα κούφια λόγια χρησιμοποιείς για να κρύψεις την αλήθεια σου; Πόσο φοβάσαι να πεις εκείνα τ...
Continue reading