Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Άκου λοιπόν τι γίνεται. Δεν αλλάζω μεγαλώνοντας. Αλλάζουν όμως οι προτεραιότητές μου και το χρόνο μου τον μετρώ διαφορετικά. Μπορείς να υπάρχεις γύρω μου, μπορείς να βαφτίζεις τον εαυτό σου όπως θες. Φίλο, εχθρό, σύμμαχο, οικογ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ζέστη λέει ε;; Ναι, σιγά την διαπίστωση θα μου πεις... ανοίγεις και το μπαλκόνι σου και το νιώθεις! Άκου όμως τώρα λίγο.. εσύ κι εγώ, την λύση θα την βρούμε! Είτε θα θυμηθούμε τα παιδικά μας χρόνια και θα αρχίσουμε τα μπουγέλ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τελικά είμαστε η τελευταία μας εικόνα; Εκείνη είναι που μας καθορίζει; Κι ότι κάναμε πριν; Ότι υπήρξαμε πριν; Τίποτα; Σαν να μην υπηρξαμε; Σαν να μην έγινε; Έφυγε η Νανά λέει το δελτίο της μέρας. Η Νανά της νευρικής ανορεξί...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι έρχεται και η στιγμή που τις διαλέγεις τις μάχες σου. Είναι οι μάχες σου που πια είναι πολύτιμες και το αντίτιμό τους πληρώνεται από την ψυχή κατευθείαν. Είναι οι μάχες που τα πολεμοφόδια για να αντέξεις βγαίνουν από μέσα σου...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έλα να σου μιλήσω για το τι είναι ο χρόνος. Κάτσε εδώ δίπλα να τα πούμε. Νομίζεις πως ο χρόνος είναι τα λεπτά κι οι μέρες;; Νομίζεις πως ο χρόνος είναι οι μήνες που περνάνε; Όχι φίλε μου, σε γελάσανε κι εσένα, όπως κι εμένα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ακούς; Όχι, όχι, δεν ζητάω την προσοχή σου. Σε ρωτάω κάτι και το εννοώ απόλυτα. Δεν κρύβει καμία παγίδα η ερώτηση αυτή. Ακούς;; Δίνεις σημασία σε αυτά που σου λένε οι άνθρωποι; Τις λέξεις τους τις ακούς ή απλά περιμένεις να τε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει πάντα μια στιγμή που κλειδώνεις. Κλείνεις ρολά και δεν μπορεί να μπει κανείς. Κλείνεις ακόμα και την πιο μικρή χαραμάδα. Δεν αφήνεις χώρο να περάσει κανείς και τίποτα. Είναι η στιγμή της παραδοχής και της αποδοχής. Είν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σταμάτα να φοβάσαι να νιώσεις άνθρωπέ μου!  Είσαι θυμωμένος κι είναι δικαίωμά σου! Είσαι πικραμένος, αγανακτισμένος, απογοητευμένος, και προσπαθείς να βάλεις μέτρο και όριο στα συναισθήματά σου. Τρέμεις μην τυχόν και ξεφύγεις από...
Continue reading
Της Σοφίας Παπαηλιάδου Κι έρχεται που λες ένα πρωί, που αποφασίζεις να κυρήξεις «παύση πυρός». Όχι, μην τρομάζεις, δεν μιλάω για παύση ζωής. Aυτή και να θελες δεν περιμένει λεπτό. Σου μιλάω όμως για όλες εκείνες τις μικρές κι ανώφελες μάχες που βάζεις ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τι τις θες ρε κόσμε τόσες άδειες γλώσσες; Γυρνάει αυτός ο στίχος από χθες στο μυαλό μου. Πόσες άδειες γλώσσες, πόσες κενές λέξεις, πόσα κούφια λόγια χρησιμοποιείς για να κρύψεις την αλήθεια σου; Πόσο φοβάσαι να πεις εκείνα τ...
Continue reading