Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ζω μέσα στις λέξεις κι ονειρεύομαι μέσα στη σιωπή. Κι είναι φορές που μέσα στη σιωπή λέγονται πιο πολλά από τις λέξεις. Είναι φορές που η σιωπή σχηματίζει τις πιο εύγλωττες λέξεις. Δημιουργεί ανείπωτες επιθυμίες και χαράζει στι...
Continue reading
Όταν φεύγει ένας ηθοποιός, συνηθίζουμε να μιλάμε για το έργο που άφησε πίσω του. Για της παραστάσεις που πρωταγωνίστησε, για τα έργα που συμμετείχε, τις σειρές.. Ο Χρήστος Σιμαρδάνης όμως, ήταν κάτι πάνω από ηθοποιός.  Ήταν ένας άνθρωπος με βαθιά αξιοπρέπει...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Σε ένα κόκκινο μπαλόνι, έβαλα πάλι μιαν ευχή να ταξιδέψει. Να μην αντέχεις σου ευχήθηκα. Να σπας και να γίνεσαι κομμάτια. Να μην λυγίζεις. Να μην παίρνεις το σχήμα του πόνου. Να σου δίνεις το δικαίωμα και την επιλογή να είσαι ...
Continue reading
Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν και πώς σε θένε! Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί ψέματα λένε. Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί, λογάδες και γραμματικοί για να σε πείσουν Έχε το νου σου στο παιδί κλείσε την πόρ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι συνήθως μια λέξη κοινή. Τόσο κοινή, που δεν την προσέχεις ενώ την λες δεκάδες ίσως και εκατοντάδες φορές μέσα στην μέρα. Είναι μια λέξη που δεν μετριέται για σπάνια, ξεχωριστή και ιδιαίτερη στο στόμα των πολλών. Όμως μετρ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου «Χωρίζουν οι άνθρωποι» μου είπε κι εγώ του χαμογέλασα. Μα τι νομίζεις, πως όλα τελειώνουν μόλις ακουστεί η κόρνα της λήξης; Άλλο το «ελεύθερος», άλλο το «διαθέσιμος» μικρέ μου. Γιατί ελεύθερος είσαι μέσα σου. Ελεύθερος, είσαι ε...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Υποκριτές! Κάποιοι άνθρωποι είναι οι μεγαλύτεροι υποκριτές από όλα τα πλάσματα του θεού. Θυμούνται όταν τους βολεύει, ξεχνάνε όταν τους συμφέρει, αποθεώνουν όταν δεν πρέπει, κατακρίνουν με απίστευτη άνεση και ευκολία. Αισχροί...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου "Καμμένο χαρτί είμαι" μου είπες μια μέρα. Μια μέρα ανύποπτη.. κι εγώ σε ρώτησα αν έχεις μυρίσει ποτέ το χαρτί να καίγεται. Είναι μια παράξενη μυρωδιά. Είναι οι μνήμες που γράφτηκαν πάνω στο χαρτί που καίγονται. Είναι οι άνθρ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μεγάλωσα φίλη.. Μεγάλωσα και δεν με θυμώνει πια η προδοσία. Συνήθισε η πλάτη μου τις μαχαιριές και μου παίρνει μόνο μια στιγμή να βγάλω το μαχαίρι και να καθαρίσω την πληγή. Έμαθα με τα χρόνια πως ότι και να κάνω, το σημάδι θα ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στο όνομά σου, βρίσκει νόημα η ανιδιοτέλεια. Στο όνομά σου, οι μεγαλύτερες θυσίες. Στο όνομά σου, οι μεγαλύτερες αδικίες. Στο όνομά σου, οι πιο βροντερές πράξεις. Στο όνομά σου, τα πιο αληθινά χαμόγελα και στην απουσία σου οι ...
Continue reading