Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κακόγουστο αστείο η φυγή σου ρε Λαυρέντη! Χρωστάς μια συναυλία για να κλείσει το καλοκαίρι.. χρωστάς μελωδίες που ακόμα δεν γράφτηκαν, για έρωτες στο Παρίσι και ταξίδια μακρινά, εκεί στο Νότο. Για εμάς που τα καλοκαίρια μας τα μ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μεγαλώνουμε και εποχές γίνονται οι άνθρωποί μας. Γίνονται τα καλοκαίρια μας κι η ξεγνοιασιά μας. Γίνονται το φθινόπωρο και το κούρνιασμά μας. Γίνονται ο χειμώνας μας για να ξαποστάσει η ψυχή μας και η άνοιξη όταν ξαναγεννιόμαστ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ας κοιμηθούμε λίγο ακόμα ήρεμοι πως όλα είναι καλά. Η γη γυρίζει και πετάει σπίθες από τη μια άκρη της στην άλλη. Σπίθες που δημιουργήσαμε εμείς. Ο κόσμος ματώνει, χάνεται, εξατμίζεται και εμείς είμαστε απλοί παρατηρητές του....
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σ'ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο να βάλεις τα όνειρά σου κορίτσι μου και να ταξιδέψεις. Να ψάχνεις τρελούς πειρατές που στο πλάι σου θα δίνουν τις μάχες της ζωής. Άσε τους λογικούς και τους μετρημένους στην στεριά, δεν θα χωρέσουν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να τρέξουν. Μην γυρνάς το πρόσωπο σου από την άλλη. Μην κλείνεις το πρόσωπο σου πίσω από τα χέρια σου. Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να χαρακώνουν το πρόσωπο σου. Να αφήνεις τα δάκρυα σου ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάποτε κάποιος μου είπε, «μην μπλέκεις», «δεν σε αφορά», «γιατί ανακατεύεσαι, δεν έθιξαν εσένα, δεν είναι δικό σου θέμα». Ξέρεις κάτι; Στο σταυροδρόμι του «άσε μωρε πού να μπλέκουμε τώρα» και στο «δεν είναι δίκη μας δουλειά, μην...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δύσκολος άνθρωπος μωρέ.. Απόμακρη, μπορεί και σνομπ. Ανάποδη, στριμμένη, χαμένη στα "δικά της.. Δεν δίνει σημασία σε κανέναν πια, χάνεται σε έναν κόσμο που δεν τον μοιράζεται με κανέναν.. Κι εκείνη τις άκουγε όλες τις "ταμπε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να σε αγαπάς, όπως αγάπησες τον πιο τρελό σου έρωτα. Να θυσιάζεις χρήματα, χρόνο και στιγμές για τον εαυτό σου, όπως για χρόνια τα θυσιαζες για «εκείνους», τους άλλους. Να σε προσεχεις, να σε κανακευεις και να σε κακομαθαίνεις ό...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ευτυχία; Το πρώτο σου δοντάκι, είναι ευτυχία. Οι γρατζουνιές στα ματωμένα γόνατά σου, είναι ευτυχία. Ο πρώτος σου έρωτας, είναι ευτυχία. Αλλά... και ο τελευταίος. Ειδικά ο τελευταίος! Να έρχεται στον κόσμο μια καινούργια ζωή,...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Γιαλαμά Σήμερα, κοιμάται η Μητέρα. Το Ιερό Θηλυκό από τα βάθη των Αιώνων. Οι πρώτοι άνθρωποι είδαν τη Μητέρα ως θεά. Ήρα, Δήμητρα, Αθηνά, Αστάρτη, Ίσις, Σεκινάχ, Μαρία. Η Μητέρα, είναι η επαφή μας με τη Γη. Όπως ο Πατέρας είναι η επαφή μ...
Continue reading