Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Θα περάσουν άνθρωποι από την ζωή σου, που θα σου τεντώσουν το δάχτυλο και θα σου παραδώσουν μαθήματα για πράγματα που δεν ξέρουν, δεν έμαθαν και δεν κατάλαβαν ποτέ. Θα περάσουν άνθρωποι από την ζωή σου, που θα φωνάζουν, θα ωρύοντ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έλα πάμε μια βόλτα στο κέντρο. Άσε τη συννεφιά στην άκρη.. τον ήλιο τον κουβαλάμε μέσα μας σου λέω! Πάμε να σου δείξω τις δικές μου τις γωνιές σ'αυτή την πόλη. Θα κάνουμε στάση στου Ψυρρη! Δυο βήματα από το μετρό, στην πόρτα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όταν θελήσεις να σε γνωρίσω, μην μου πεις τι σπούδασες, ούτε τι δουλειά κάνεις. Πες μου τι ήθελες να γίνεις μικρός και πού σε βλέπεις στα βαθιά σου γεράματα. Μην μου πεις πώς είναι το σπίτι σου και πού μένεις τώρα. Πες μου για ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Οι άνθρωποι, θα λένε πάντα μεγάλα λόγια προκειμένου να καλύψουν την μικρή ψυχή τους. Θα μοιράζουν υποσχέσεις και όρκους αιώνιας παρουσίας στη ζωή σου, στα δύσκολα και την ίδια στιγμή, θα δηλώνουν την απουσία τους στην πρώτη ευκαι...
Continue reading
Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι’ αυτό. Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό. Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που κλασικά παράτησαν δυο εκδρομείς, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από έν...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Το Loveletters έγινε τριών... Υπάρχουν κάποιες ήσυχες γωνιές, που ο ήλιος αρνείται να κρυφτεί, που φωτισμένες και ζέστες, ψυχές αποκοιμίζουν. Υπάρχουν κάτι μέρη ευλογημένα, που το μυαλό αδειάζει ή γεμίζει. Υπάρχουν κάποιοι ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Είσαι μαμά μου είπαν, μην κλαις. Μην σε δουν τα παιδιά σου κλαμμένη. Τι κι αν μόλις αποχαιρέτισες τους γονείς σου. Δεν έχεις δικαίωμα να τα στεναχωρήσεις. Είσαι μαμά μου είπαν, μην πονάς. Κι αν πονάς, να μην το δείχνεις. Είσα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πέταξα στα σκουπίδια που λες εκείνο το απουσιολόγιο που κράταγα ευλαβικά τα τελευταία χρόνια.  Το αντικατέστησα με ένα παρουσιολόγιο. Ναι.. μια μέρα παράξενη, επίπονη, που πέρασε από μέσα μου ολόκληρη, αποφάσισα πως στην ζωή, οφεί...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Παράξενο σκαρί οι άνθρωποι σου λέω.. Δύσκολα τους καταλαβαίνεις, ακόμα πιο δύσκολα τους νιώθεις. Εύκολα λες λόγια μεγάλα και εντυπωσιακά, τους φοράς ταμπέλες και τους βάζεις σε ένα ράφι χρίζοντάς τους "δεδομένους". Δεδομένους γ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ξέρεις τι θα πει πιστεύω σε εσένα; Θα πει ότι ξέρω όλα σου τα λάθη, όλα σου τα σκοτάδια, όλα εκείνα που αρκουν στη λογική για να φύγω, κι εγώ να μένω. Θα πει ότι σου χαμογελάω ακόμα και τις στιγμές που ξέρω το ψέμα. Μην γελιέσα...
Continue reading