Loading posts...
Η πραγματικότητα είναι πάντα η ίδια. Η ερμηνεία αλλάζει όπως μας συμφέρει… ”Εμένα μου φαίνεται πως οι γονείς μου γέρασαν και το χουν χάσει”. ”Και μένα μου φαίνεται πως εσύ τους κοιτάς με διαφορετικά μάτια”. ”Μα τι σημασία έχει αυτό; Αυτό που είναι, είναι ...
Continue reading
Της Ελευθερίας Τελειώνη Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν; Μούτρα. Ν’ αντικρίζεις ...
Continue reading
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίαζε να 'ρθει η ώρα του αποχωρισμού: - Αχ! είπε η αλεπού ... Θ' αρχίσω τα κλάματα. - Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός πρίγκιπας. - Ναι, σωστά, είπε η αλεπού. - Μα συ θα βάλεις τα κλάματα,...
Continue reading
Περπατώ και νυχτώνει. Αποφασίζω και νυχτώνει. Όχι δεν είμαι λυπημένη. Υπήρξα περίεργη και μελετηρή. Ξέρω απ’ όλα. Λίγο απ’ όλα. Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται, πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε. Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδα...
Continue reading
[…] Τότε ήταν που παρουσιάστηκε η αλεπού: – Καλημέρα, είπε η αλεπού. – Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε προς το μέρος απ’ όπου ακουγόταν η φωνή, μα δεν είδε τίποτε. – Εδώ είμαι, είπε η φωνή, κάτω από τη μηλιά … –...
Continue reading
Στον κύκλο της φύσης δεν υπάρχει νίκη ούτε ήττα: υπάρχει κίνηση. Ο χειμώνας μάχεται να επικρατήσει, στο τέλος όμως αναγκάζεται να παραχωρήσει τη νίκη στην άνοιξη, που φέρνει μαζί της λουλούδια και χαρά. Το καλοκαίρι θέλει να κρατήσουν οι ζεστές του μέρες γι...
Continue reading
Αυτό που θα ήθελα απόψε, είναι τη ζωή μου πίσω. Αλλά δεν ξέρω απο ποιόν να τη ζητήσω. Τόσο τη σκόρπισα, τόσο τη χαράμισα, τόσο τη δάνεισα, τόσο την ξερίζωσα. Απο ποιόν να τη ζητήσω τώρα. Και τι ωφελεί. Αυτό που θα ήθελα απόψε, τελικά, είν...
Continue reading