Loading posts...
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Όλα έχουν αρχή και τέλος, ακόμα και οι αρετές. Τίποτα δεν είναι ανεξάντλητο, όταν δεν έχει τη θέση που του πρέπει, όταν δεν εκτιμάται αρκετά. Έτσι κι η υπομονή! Αρετή μεν για όποιον τη διαθέτει, δεν είναι ανεξάντλητη δε! Κάποια στι...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Να ξερε μόνο πόσα ακόμα είχα μέσα μου να δώσω, πόσα θέλω υπήρχαν ακόμα για να μείνει εκεί που τον είχα πρώτο δει! Πόσα μπορούσα να ξοδέψω ακόμα από την αβίαστη ψυχή μου για να τον κάνω να χαμογελάει και να φωτίζεται ο κόσμος όλος...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Σπάνια συζητάω γι’ αυτό το θέμα, αλλά αυτή είμαι, αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου, μια από τις ιστορίες που συνθέτουν τη ζωή μου και θα σας την πω. Ήμουν στο δημοτικό όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια. Συγκεκριμένα στην Τρίτη τ...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια «Κάθε μέρα, βρίσκεσαι ελάχιστες στιγμές μακριά από την απόφαση που πρόκειται να αλλάξει ολοκληρωτικά τη ζωή σου». Ελάχιστες στιγμές. Για σκέψου λίγο. Κάθε μέρα παλεύεις με σκέψεις, είτε θετικά είτε αρνητικά φορτισμένες. Μια από αυτ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα -Και με εκείνες τις μουντές μέρες τι γίνεται ; -Δεν ξέρω κανένας δεν μου μίλησε γι’αυτές. Μάλλον κανένας δεν μου είπε πως να τις αντιμετωπίζω. Και έτσι ενσωματώθηκα με εκείνες. -Και τις άφησες να σε καταπιούν ; Έτσι, δίχως αντίσταση ; -Ναι...
Continue reading
Γράφει η Ιωάνα Δαμηλάτη Είναι οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και σε σπρώχνουν να ψάχνεις όλο και πιο βαθιά για να ανακαλύψεις τους ανθρώπους. Έχω νοσταλγήσει ανθρώπους ειλικρινείς, ωραίους, με μπέσα που αυτό που θα μου λένε αυτό θα είναι που δεν θα...
Continue reading
Γράφει η Νέλλη Μωραϊτη Καθισμένος στις όχθες κάποιου ποταμού είδες τη ζωή να τρέχει σαν νερό μπροστά σου. Όσα έφυγαν, δε γυρίζουν πίσω όσα τόλμησες και τελικά έχασες, θυμάσαι με αγάπη, όσα δείλιασες, αυτά σε θλίβουν. Και όσα δε ζήσαμε, αυτά μας ανήκουν, ό...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Δεν ξέρω γιατί και ίσως δεν θα καταλάβω και ποτέ. 'Ισως έτσι απλά να σταματάνε οι άνθρωποι να φέρονται ανθρώπινα απέναντι μας. 'Ισως να φταίω και εγώ. Σίγουρα φτάιω και εγώ που στην προσπάθεια μου να αναζητήσω την αλήθεια, την αγάπη κ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια φορά να με κράταγες αθώα και ειλικρινά μες στην αγκαλιά σου. Έτσι, για να ακούσω τους χτύπους της καρδιάς σου και να μπορέσω να νιώσω την ασφάλεια που δεν ένιωσα ποτέ. Το χω απωθημένο αυτό. Μια φωνή που να αναζητά τη φωνή μου,...
Continue reading
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Την μπάνκα την τινάζει στον αέρα εκείνος που τολμάει να τζογάρει τα ρέστα του στ’ όνειρο. Αυτός που έχει μια παράλογη πίστη στους ανθρώπους και τη ψυχή του την κρατάει πεισματικά λευκή, πολεμώντας τον πειρασμό του. Α ναι, μαντεύω ...
Continue reading