Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Σε θέλω στο σήμερα, σε θέλω στο αύριο και στο κάθε αύριο που θα ξημερώνει. Να λες είμαι εδώ για σένα, μόνο για σένα, μόνο γιατί με θέλεις να υπάρχω, μόνο γιατί αναπνέεις να ζω, μόνο γιατί με ποθείς να αντέχω. Μόνο γιατί μ' αγάπησες...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Στάθηκες ποτέ να ακούσεις την απάντηση, όταν ρωτάς "τι κάνεις", κάποιον που έχει τον άνθρωπό του σε νοσοκομείο; Δεν θα σου απαντήσει για τον εαυτό του. Δεν θα σου πει αν είναι καλά, αν δεν είναι, αν αντέχει ή όχι. Aν κρυώνει, α...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Βραδιές ατέλειωτων σκέψεων και μοναξιάς, στις οποίες κανείς δε σε βλέπει. Νύχτες που όλοι θεωρούν πως στον ύπνο έχεις αφεθεί, ενώ εσύ γυρίζεις πάνω κάτι στο μπαλκόνι ατενίζοντας το φεγγάρι. Βραδιές μόνο με λίγη μουσική και ένα τσ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα To σ’ αγαπώ, δεν είναι δύσκολο εν τέλει. Δεν είναι επικίνδυνο, άτολμο, επίφοβο, κουραστικό. Δε σπανίζει στις μέρες μας και δε κρύβεται μόνο πίσω από βιτρίνες γυάλινων καταστημάτων, απλά για διαφήμιση, αλλά υπάρχει γύρω μας παντού....
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Όταν - λένε - ένας κύκλος κλείνει, ανοίγει ένας καινούργιος. Ψέματα λένε, μην τους ακούς. Μερικές φορές υπάρχει κενό από τον ένα κύκλο στον άλλο. Δεν είναι οι κύκλο ο ένας μετά τον άλλο στη σειρά, να βγαίνεις απ' τον ένα και να μπαίν...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Ο έρωτας μας αναστατώνει. Μας γεμίζει φουρτούνες και μαύρα σύννεφα που συγκρούονται γεμάτα θυμό, προκαλώντας το χάος. Ο έρωτας γίνεται μίσος ή αδιαφορία ή και αγάπη. Αυτά είναι τα τρία πεπρωμένα του και δεν έχει άλλα. Στο μίσος και τη...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Οι φιλελεύθεροι άνθρωποι, αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων. Η διαφορετικότητα δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός γι’ αυτούς, όμως, καμιά ομοιότητα δεν βρέθηκε να τους ταιριάξει. Αγάπησαν την ελευθερία, την έκαναν φίλη τους. Εί...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Αφού στήριξα όλα σου τα όνειρα, όλες σου τις παλαβομάρες. Περάσαμε δύσκολα κλάψαμε η μία στον ώμο της άλλης, έπειτα από μεγάλες πικρές, τα ήπιαμε παρέα και γελάσαμε μεθυσμένα, κι έπειτα κλάψαμε ακούγοντας το "δεύτερα κλειδιά" της Ζ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν πιστεύω πως εμείς οι δύο είχαμε ποτέ εναλλακτική, νιώθω πως ό, τι επιλογές κι αν κάναμε με κάποιον τρόπο θα συναντιόμασταν και πάλι. Νιώθω πως για κάποιο λόγο η ζωή μου ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την δική σου, ενωνόντουσαν με ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ποτέ δεν ήμουν καλή με τις ημερομηνίες. Πάντα ξεχνούσα γενέθλια, γιορτές και επετείους. Οι γύρω μου το ήξεραν και δεν με παρεξηγούσαν. Έτσι ήμουν... Όταν μπήκες στη ζωή μου, σου πήρε καιρό να συνηθίσεις πως δεν υπήρχε περίπτωση ν...
Continue reading