Loading posts...
Γράφει η Μαρίσα Παππά Μετρούν τα ψέματά τους μέσα στην ημέρα και το βράδυ τους βρίσκει κάπου με μισοπεθαμένες ψυχές Δίωξτους γρήγορα μακριά σου αυτούς τους στοιχειωμένους, όλους όσους περιφέρονται στα γκρίζα δάση της απελπισίας τους και φορούν τα ρούχα του ψ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Συγγραφέα ενός ερωτικού μυθιστορήματος με άσχημο τέλος ή παραμυθά; '' Ο αριθμός που καλέσατε, δεν είναι διαθέσιμος. Η κλήση σας προωθείται ''. Προωθείται για πού; Για το κενό; Για το πουθενά; Για τον κανένα; Εγώ να σου τηλεφωνώ με την ψυ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Δούναι και λαβείν. Δύο ρήματα που περικλείουν όλη τη δύναμη και την ουσία στις ανθρώπινες σχέσεις. Εφικτό ή ουτοπικό, αναρωτιέμαι. Ψάχνοντας χρόνια την απάντηση, κατεληξα τελικά πως ναι ειναι εφικτό και απαραίτητο, ουτοπικό και ανο...
Continue reading
Γράφει η Νίκη Ατζέμογλου Πόσες φορές δεν έχεις βρεθεί μάρτυρας σε ένα σκηνικό καλοσκηνοθετημένου ψέματος; Ένα ανύποπτο απόγευμα όπως όλα τα άλλα, με λιγοστους θαμώνες και αυτούς απορροφημένους στην ησυχία της στιγμής. Μόνο η σερβιτόρα έμοιαζε να ξέρει κα...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που ευχαρίστησες τη ζωή για αυτά που έχεις; Σου φαντάζουν αιώνες από εκείνη τη φορά που ένιωσες περήφανος για τον εαυτό σου και τις επιλογές σου; Ξέρεις, σταμάτα να κρίνεις τόσο σκληρά τον ε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να μπαίνεις στον έρωτα χωρίς σχέδιο. Χωρίς πλάνο. Να μπαίνεις σαν να μην έχεις τίποτα να χάσεις, κι ας ξέρεις πως στο τέλος του θα τα έχεις χάσει όλα. Να μπαίνεις όχι για να παίξεις, αλλά για να το ζήσεις. Ναι, άσε τους κανόνες...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Φαντάσου, λέει, να υπήρχε μία μηχανή, αυτή η πολύ δημοφιλής η μηχανή του χρόνου!!! Μόνο που να’ ταν αληθινή και αποτελεσματική… Να πατούσαμε το κουμπί rewind και να γυρνούσαμε το χρόνο πίσω. Και να ξαναφτιάχναμε τη ζωή από την αρχή. ...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Αυτή η μαύρη μοναξιά νομίζεις πως έρχεται για να σε πνίξει. Άνθρωπε. Γιατί φοβάσαι τη μοναξιά; Γιατί την έχεις ζωγραφίσει στο μυαλό σου με μαύρα χρώματα; Την παρομοιάζεις με το σκοτάδι. Αυτό το σκοτάδι που φοβόσουν όταν ήσουν μικρό ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Έμαθαν έτσι να τους προσπερνούν οι καταστάσεις και τα γεγονότα και όχι να τα προσπερνούν αυτοί. Ασταθείς διαθέσεις, περίεργοι άνθρωποι που φθείρονται επικίνδυνα από τα όνειρα που δεν τολμούν να πλησιάσουν, ονειρεύονται από συνήθεια. Ση...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μπλέξαμε και ξεμπλέξαμε. Και ύστερα από λίγο μπλέξαμε ξανά. Μπλέξαμε. Μπλέξαμε με φίλους που ήθελαν μόνο να μας χρησιμοποιήσουν. Mε ανθρώπους που φθονούσαν και μισούσαν. Μπλέξαμε με ανθρώπους που ήξεραν μόνο να πληγώνουν. Μπλέξαμε....
Continue reading