Loading posts...
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Εγώ έμαθα να τρώω μόνη μου σε ενα τραπέζι στρωμένο με άδεια πιάτα. Να περιφέρομαι σαν φάντασμα σε ένα άδειο σπίτι και να σκοντάφτω πάνω στις αναμνήσεις μου. Να ντύνομαι το πρωί να φύγω και να με κουμπώνει η απόγνωση και η νοσταλγί...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Σ’ αγαπώ σημαίνει να τον αγαπάς για τα όλα του. Σημαίνει σ’ αγαπώ για τα πάντα σου. Τι σημασία έχει αν είναι λάθος ή σωστά. Φυσικά και θέλω να σε πλακώσω όταν κάνεις τα λαθάκια σου αλλά από την άλλη έχεις αυτή την υπέροχη κα...
Continue reading
Φθινοπωριαζει! Είναι το δεύτερο φθινόπωρο μας κι είναι τόσο διαφορετικό από το προηγούμενο. Κοιταζόμαστε σιωπηλοί. Χαμογελάμε. Γυρίζουμε το βλέμμα, ο καθένας χαμένος στις σκέψεις του. Πού είσαι; Πού πήγα; Πού βρισκόμαστε; Στο είπα, θυμάσαι; Εκεί, στο τραπ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Λες, πως είμαι ονειροπόλος. Βγαλμένος από μια άλλη εποχή. Αγαπάω τα όνειρά μου και τα χρειάζομαι για να είμαι καλά ακόμα και μαζί σου και να μπορώ να χτίζω δρόμους ευτυχίας κι ατελείωτου έρωτα. Εκεί που ο χρόνος δεν υπάρχει και κάθε...
Continue reading
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Με την πάροδο του χρόνου και την εμπειρία που αποκτάς με τα λάθη και τα σωστά σου, μαθαίνεις να διακρίνεις χαρακτήρες. Κάθε ένας και κάθε μια από μας κουβαλάει τις μνήμες του, τα θέλω του και τα πρέπει του. Σε κάθε βήμα μας σ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Το κουδούνι χτυπά και συ πετάγεσαι από την αναπαφτική σου πολυθρόνα, ποιος στα κομμάτια σκέφτεσαι και τα βήματά σου σε παρασύρουν στην πόρτα. Την ανοίγεις και ο κολλητός σου στέκεται στο κατώφλι της. «Ρε την παλεύεις, έχεις ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ποια; Τα θαύματα; Με δυο γίνονται! Τα θαύματα γίνονται με δυο, που γίνεται ένα. Τα θαύματα αρχίζουνε με μια αγκαλιά. Με "αχ", που σέρνονται στο τέλος τους. Με γρατζουνιές στην πλάτη. Με σημάδια στα σώματα. Με μουσκεμέν...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Δώσε μου το χέρι σου και πήγαινε με όπου πας, κράτα το σφιχτά. Μη μ’αφήσεις, όχι μη μ΄αφήσεις. Πήγαινε με όλες τις εκδρομές που δεν πήγα, όλα τα ταξίδια που δεν έκανα. Κάνε με να νιώσω ο,τι δεν ένιωσα ποτέ. Να χαμογελάω ένα λαμπερό ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Την περήφανη γυναίκα, δεν μπορείς ποτέ να τη διώξεις από τη ζωή σου. Φεύγει μόνη της. Φεύγει τη στιγμή που όλα γίνονται ξεκάθαρα κι απλά στα μάτια της. Φεύγει τη στιγμή που θα νιώσει πως δεν χωράει στη ζωή, στα όνειρα και στην ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Αλλιώς ονειρεύτηκα τον κόσμο μάνα! Όπου και να κοιτάξω βλέπω σημαδεμένες ψυχές να ουρλιάζουν για βοήθεια μα οι κραυγές τους πνίγονται και ανησυχούν. Δεν τις ακούει κανένας μάνα! Κουράστηκα μάνα! Κουράστηκα να παλεύω σ'αυτόν τον ά...
Continue reading