Loading posts...
Γράφει η Κατερίνα Καραβάκα Οι άνθρωποι, πόσο απαραίτητοι είναι οι άνθρωποι στη ζωή μας.. Και για όλους αυτούς που λένε ότι μπορούν να καταφέρουν τα πάντα και μόνοι τους, κάνουν λάθος, μεγάλο λάθος! Είμαστε από τη φύση μας κοινωνικά όντα, και όλοι έχουμε ανά...
Continue reading
Γραφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Πόσο διαφορετικό το να λέω πως είμαι ερωτευμένος, από το να είμαι. Πόσο διαφορετικός ο ενθουσιασμός από τον αληθινό έρωτα. Ο έρωτας δεν έχει λιγάκι, περίπου, λίγο παραπάνω και λίγο παρακάτω. Ή είσαι ερωτευμένος ή δεν είσαι. Ή σε τ...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Τυχαίο στις σχέσεις και στους ανθρώπους δεν υπάρχει. Κανείς δεν βρίσκεται στο παρελθόν από τύχη ή σύμπτωση. Για να είναι εκεί, έτσι σε έκανε να νιώσεις. Για να είναι εκεί, έτσι θέλησες να γίνει. Για να είναι εκεί, αυτό άξιζε...
Continue reading
Αναρωτήθηκες ποτέ τι είναι η μοίρα; Το κισμέτ για άλλους, το πεπρωμένο για κάποιους άλλους και ούτω καθ’ εξής. Θα έλεγε κανείς πως την μοίρα μας την καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι μέχρι το τέλος με τις επιλογές μας και τις επιθυμίες μας. Κάποιος άλλος θα προσέθ...
Continue reading
Καθώς μεγαλώνω, εκτιμώ τις γυναίκες που είναι πάνω από 40 πιο πολύ από όλα. Να μερικοί λόγοι γιατί: Μια γυναίκα πάνω από τα σαράντα δεν θα σε ξυπνήσει στη μέση της νύχτας για να σε ρωτήσει ‘Τι σκέφτεσαι;’ Δεν την νοιάζει τι σκέφτεσαι. Εάν μια γυναίκα ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν θέλω να σου μιλήσω, τελείωνε φύγε από την μέση θέλω να βγω έξω να πάρω αέρα, δεν μπορώ άλλο, φύγε σου λέω από την μέση. Έκανες στην άκρη κοιτώντας με στα μάτια με ένα αδιόρατο συναίσθημα, ήταν νεύρα, στεναχώρια, μεταμέλεια; Δεν...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι όταν σου δίνω την ψυχή μου να ξέρεις ότι δεν θα την πάρω ποτέ ίδια. Γιατί η δική μου αγάπη δεν έχει όριο, δεν νιώθει δειλία, φόβο και καταπίεση. Η δική μου αγάπη είναι γυμνή! Το μόνο που φοράει είναι η αγάπη. Κάποτε σου είπα σ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Δεν θυμάμαι αν το διάλεξα. Δεν θυμάμαι αν με ρώτησε κανείς. Δεν θυμάμαι αν ήταν από πάντα ή από πότε. Βράχο με ονόμασαν κι εγώ δεν το αμφισβήτησα ποτέ. Υποδύθηκα το ρόλο υποδειγματικά. Έγινα ο ρόλος. Έγινα βράχος. Πέτρα να ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Δεν έχεις καταλάβει ακόμα πως μακριά σου δεν μπορώ να υπάρξω; Πόσα ακόμα να σου δείξω, πόσες φορές για κατανόηση να σε παρακαλέσω; Δεν έχεις καταλάβει ακόμα πως μέσα από αυτές τις μικρές μου χαζομάρες, προσπαθώ να σου δείξω τη ση...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα «Είμαι εδώ» μου έλεγες κάθε πρωί, καθώς άνοιγα τα μάτια μου, και εγώ σε έκλεινα στην αγκαλιά μου για πολλοστή φορά. «Σ’ αγαπώ πολύ» φώναζες κάθε φορά από χαρά, θέλοντας να δείξεις τα συναισθήματά σου, και το μέσα μου έπαιρνε φωτι...
Continue reading