Loading posts...
Γράφει η Βίλλυ Ζ. Κάπου είδα αυτή τη φοβερή ατάκα «Η ζωή είναι μπροστά», κι όχι οτι δεν το ήξερα, αλλά κάτι οι δυναμικές εικόνες από τις οποίες συνοδευόταν, κάτι το storytelling από πίσω, αυτός ο «οπτικός πολιτισμός» της εποχής μας που «μιλάει» κατευθείαν σ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αφού επέλεξε την ζωή της να την ορίσει σαν γυναίκα κι όχι σαν γυναικούλα, διέγραψε από το λεξιλόγιό της ψυχής τα μισά, τα περίπου, τα ανείπωτα και τα ημίμετρα. Όρισε τις επιθυμίες της στο εδώ και στο τώρα και ξήλωσε εκείνο τη ...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Απόψε η καλύτερη απάντηση είναι η σιωπή. Και κάθε απόψε... Τα λόγια της φτωχυναν, μαζί με αυτά και οι πράξεις της πια. Δεν έχει κουράγιο να προσπαθήσει να σωσει τίποτε. Γιατί δεν σώζεται τίποτα πια. Κουράστηκε ακόμα και η αγάπη...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Αδαμοπούλου Η αγάπη αρχίζει να φεύγει, να χάνεται και να σβηνει όταν πάψουν να σε ευχαριστούν τα απλά καθημερινά με τον άνθρωπο σου. Είναι η αρχή και το πιο αλάνθαστο σημάδι ότι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Όταν πια δεν μπορείς να απολαύσει...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σε ερωτεύτηκα και στο έδειξα. Με πλησίασες και ήθελες να με κάνεις δική σου. Απλά δεν είχα καταλάβει αν με ήθελες δική σου για μια στιγμή ή για περισσότερο. Τελικά ξεκίνησε από μια στιγμή και κατέληξε σε μια μακροχρόνια σχέση. Η πρώτη ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Λευκή σελίδα. Ανοίγεται εμπρός σου σαν πατήσεις το εικονίδιο του word. Σκέφτηκες σήμερα θα ξεκινήσω να κρατάω σημειώσεις. Θα καταθέτω τα συναισθήματα σε ένα σύγχρονο ημερολόγιο. Σε βολεύει καλύτερα διότι είναι μερικά κλικ. ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κοίτα λίγο γύρω σου. Σήκωσε τα μάτια από το κινητό, πες καλημέρα στον άνθρωπο που θα σου φτιάξει τον καφέ. Πες ευχαριστώ σε εκείνον που θα σου κρατήσει την πόρτα του ασανσέρ. Κοίτα.. Χαμογέλα. Είναι μερικές φορές που τα πιο α...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Με βρήκες την στιγμή που είχα ξεπέσει με σπασμένα φτερά. Η πανοπλία μου σκουριασμένη, τσακισμένη. Περιπλανιόμουν στο εδώ και στο πουθενά σε μια κούρσα με τέρμα το γκάζι και τα φρένα σπασμένα. Ένας επαναστάτης χωρίς αιτία με είπ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Μπράβο σου ρε λεβέντη, την κέρδισες! Πρίν ακόμα κοιτάξεις τα μάτια της, κοίταξες την ψυχή της.Πριν ακόμα σε θαυμάσει, την θαύμασες.Προτού ακόμα ανάψεις το τσιγάρο σου, την άναψες.Πριν ακόμα αγγίξεις το κορμί της, άγγιξες την καρδι...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Εγώ είμαι μόνο όταν εσύ με θυμάσαι. Τις άλλες ώρες είμαι φάντασμα του εαυτού μου και περιπλανιέμαι άσκοπα σε αυτή τη νωθρή πραγματικότητα, που συνεχώς προσπαθώ να την βγάλω απ' την ομίχλη. Αναλώνομαι σε άσκοπες κουβέντες και πα...
Continue reading