Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Μπορείς να φύγεις. Να φτάσεις όσο πιο μακριά μου θες. Όσο πιο μακριά μου αντέχεις. Μπορείς να μη μου μιλάς, να μη με ακούς, να μη μου γράφεις, να μη με διαβάζεις... Μπορείς να λες σε όλους πως είναι όλα καλά. Πως στη ζωή σου εί...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Ένα σπίτι, παιδιά, σκυλιά και δύο άνθρωποι μέσα τελειωμένοι. Μέσα τους έχουν τελείωσει όλα. Η αγάπη πρώτη πρώτη, η εκτίμηση, ο θαυμασμός. Με λίγα λόγια, δύο άνθρωποι κενοί ο ένας για τον άλλον. Και όμως κάποτε ερωτεύτηκαν, κάποτε ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Τολμάς να με αγαπήσεις; Λέγε, μπορείς; Δεν βλέπεις πως με κατάντησαν όσοι πέρασαν από πλάι μου και από το κρεββάτι μου; Πόσα σημάδια άφησαν στο κορμί μου; Ήθελα τον καθένα τους να τον χωρέσω μέσα μου, να μου τον ταιριάξω με το ζόρ...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Έρχεται κάποια μέρα στις ζωές κάποιων ανθρώπων που έτσι "απρόσμενα" απαλλάσσεσαι από το να σε νοιάζει η γνώμη που έχουν οι άλλοι για εσένα. Απαλλάσσεσαι από τον αγώνα, του να θέλεις να είσαι αποδεκτός και αγαπητός από τους γύ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Είχα κάτι να σου πω. Δεν στο είπα, να το ξέρεις. Ούτε εκείνο, ούτε το άλλο, κανένα. Λέξη δεν βγήκε από το στόμα μου. Νόμιζα πως δεν θα άντεχα για πολύ, και θα αράδιαζα όλες τις λέξεις μου σ'ενα χαρτί. Οι μέρες έγιναν μήνες και τα δάκρυ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Έρχεται μία στιγμή στην ζωή σου που τα πιο μικρά πραγματάκια, γίνονται τα πιο σπουδαία για σένα. Που όλα τα προηγούμενα φαντάζουν ήδη μικρά και ασήμαντα μπροστά σε αυτά. Έρχεται μια στιγμή που η πιο όμορφη λέξη που ακούς είναι μ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου «Μη φύγεις από μια σταθερή σχέση, οι άνθρωποι δεν είναι όλοι σωστοί και εσύ πρέπει να αρκείσαι σε αυτούς. Τι κι αν έχετε προβλήματα, όλα ξεπερνιούνται με υπομονή. Βλάκες ήταν οι παλιοί, που παλεύανε και δεν μιλούσαν;» «Άκου να ...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Ακριβοπληρωμένος εραστής ο πόθος. Ζιγκολό που στολίζει το γυμνό της δέρμα με τα ακριβά φιλιά του. Πέρλα - πέρλα τυλίγονται τα χάδια του γύρω απ'το λεπτό λαιμό της και αργά, πολύ αργά, ακολουθούν το μονοπάτι της σπονδυλικής της στήλης...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να διεκδικείς τα θέλω σου, ακούς; Να μη σωπαίνεις, να μη φοβάσαι, να μη διστάζεις. Να τα φωνάζεις δυνατά τα θέλω σου, σημαία να τα κάνεις και να αγωνίζεσαι γι΄αυτά. Μη δέχεσαι τους ρόλους που σου δίνουν να παίξεις. Μη στριμώχνει...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Όλοι παραπονιόμαστε πως έχει χαθεί η ανθρωπιά. Πως ο κόσμος “χάλασε” και δεν υπάρχει ενδιαφέρον πια για τον διπλανό μας. Δεν υπάρχει επικοινωνία ,λέμε, γιατί όλοι κλειστήκαμε σε μια οθόνη –κινητού ή tablet- και μας αρκεί αυτό και ...
Continue reading