Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Είσαι εκεί! Εδώ είσαι! Δεν φεύγεις ποτέ από μέσα μου..εκεί! Να με ακολουθείς όπου κι αν βρίσκομαι, βάζοντας την υπογραφή σου στις πιο μεγάλες στεναχώριες μου. Παλεύω να σε ξεριζώσω και να σε βγάλω απ'την ψυχή μου αλλά μάταια.. Εί...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης 7 η ώρα το πρωί. Ο ψηφιακός κόκορας της σύγχρονης εποχής σε τινάζει από το κρεβάτι με αλλεπάλληλα ‘μπιπ μπιπ μπιπ’. Πρώτη σου σκέψη τι θα φορέσεις. Λάθος σκέψη, κι αυτό γιατί την έκανες σε ενδυματολογικό πλαίσιο αντί σε εκείνο ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή, βάζω μουσική και ξεκινάω να γράψω χωρίς να γνωρίζω τι, χωρίς να έχω την παραμικρή έμπνευση για το τι θα ακολουθήσει παρακάτω. Το δωμάτιο σκοτεινό, και ενώ μένω να κοιτώ τον κέρσορα να αναβοσβή...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Φθινοπώριασε απότομα. Η θερμοκρασία έπεσε για τα καλά, οι περαστικοί φασκιωθήκαν μέσ' τα ζεστά παλτά τους, τα πρώτα λιμνάζοντα βροχερά χαντάκια έκαναν την εμφάνιση τους κι ένα ευχάριστο άρωμα κανέλας πλανιέται στην ατμόσφαιρα...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σαν το χάδι του νερού, τόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός. Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, η κοινή ζωή μας. Να μην ξεμακραίνουμε μου έλεγες. Μηνύματα ατελείωτα όπου έσβηνε τα πάντα ο ερχομός μου. Τηλεφωνήματα που σιγούσε ολάκερος ο πλ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Χαρά μου, για σένα ζω χαρά μου. Το ξέρεις χωρίς να στο ‘χω πει. Είσαι μαγικά αληθινός. Το τέλειο παραμύθι. Και αν πίστεψα ότι υπάρχει Θεός είναι εξαιτίας σου. Πώς να μην πιστέψω άλλωστε αφού τον βλέπω μπροστά μου; Και τα σκοτ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Αγαπώ τους ευαίσθητους ανθρώπους! Αγαπώ τους ανθρώπους που η ψυχούλα τους νιώθει πολλές φορές αδύναμη μπροστά στον σκληρό κόσμο. Αν και όλοι οι άνθρωποι έχουν τις ευαισθησίες τους, σε κάποιους ο δείκτης ευαισθησίας είναι σε μεγαλύτερ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Μπορείς να φύγεις. Να φτάσεις όσο πιο μακριά μου θες. Όσο πιο μακριά μου αντέχεις. Μπορείς να μη μου μιλάς, να μη με ακούς, να μη μου γράφεις, να μη με διαβάζεις... Μπορείς να λες σε όλους πως είναι όλα καλά. Πως στη ζωή σου εί...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Ένα σπίτι, παιδιά, σκυλιά και δύο άνθρωποι μέσα τελειωμένοι. Μέσα τους έχουν τελείωσει όλα. Η αγάπη πρώτη πρώτη, η εκτίμηση, ο θαυμασμός. Με λίγα λόγια, δύο άνθρωποι κενοί ο ένας για τον άλλον. Και όμως κάποτε ερωτεύτηκαν, κάποτε ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Τολμάς να με αγαπήσεις; Λέγε, μπορείς; Δεν βλέπεις πως με κατάντησαν όσοι πέρασαν από πλάι μου και από το κρεββάτι μου; Πόσα σημάδια άφησαν στο κορμί μου; Ήθελα τον καθένα τους να τον χωρέσω μέσα μου, να μου τον ταιριάξω με το ζόρ...
Continue reading