Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος   Να σου πω κάτι; Όλοι όσοι γεννιούνται με ένα μόριο ανάμεσα στα πόδια τους, είναι εν δυνάμει άντρες, αλλά από μόνο του αυτό το τυχαίο γεγονός δεν φτάνει για να είσαι κιόλας. Ξέρεις; Αυτή η λέξη είναι βαριά, έχε...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Αργάμιση και κάτι... Μπαίνω ζαλισμένος στο άδειο αυτό δωμάτιο που θα φιλοξενήσει το μισό μου σώμα μέχρι να ξημερώσει. Ρίχνω μια τελευταία μάτια στο είδωλο μου στον καθρέφτη και στο κατακόκκινο ταλαιπωρημένο μου βλέμμα μετρ...
Continue reading
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Με το πέρασμα του χρόνου οι αμφιβολίες υπερνικούν τις βεβαιότητες μου. Μεγαλώνοντας καταλήγω να έχω περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις. Για ελάχιστα είμαι πια σίγουρος. Δυστυχώς ένα από αυτά είναι ότι το ανθρώπινο είδος είν...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Μάτια χρυσά, που όταν τα ανοίγει, καταλαμβάνουν όλο το πρόσωπο. Μαλλιά καστανά, γεμάτο από κοκκινωπές μικρές μίξεις που όταν τα χτυπάει το φώς του ήλιου δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Λίγες κουβέντες. Μετρημένες ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Γιατί δεν σου απαντάει; Γιατί δεν στέλνει μήνυμα; Γιατί έχει εξαφανιστεί; Γιατί δεν σηκώνει το χεράκι του να πληκτρολογήσει το νούμερό σου να σε πάρει ένα τηλέφωνο; Γιατί, γιατί, γιατί; Τόσα ερωτήματα που προσπαθούν να βρουν μια απ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Δημητρού, το μόνο που μας ανήκει σ' αυτή τη ζωή ειναι ο χρόνος, γι' αυτό οφείλουμε να τον διαχειριζόμαστε όπως πραγματικά επιθυμούμε". Αυτή η φράση είναι από τα σπουδαιότερα δώρα που έχω λάβει, από έναν πραγματικά σπουδαίο άν...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Και κάπως έτσι ξαναμπήκες στην ζωή μου. Απλά… Και κάπως έτσι, ξύπνησαν όλα τα παραμύθια μέσα μου. Ζωντάνεψαν οι πριγκίπισσες, τα βασιλόπουλα και όλοι οι δράκοι και οι κακές μάγισσες της ζωής μου. Έχουν περάσει χρόνια από τότε που μ...
Continue reading
Γράφει η Ρένα Γέρου Να προτιμάς εκείνο το κορίτσι που σου κλέβει το μπλουζάκι και το φορά να σ' έχει πάνω της διαρκώς. Που σε φιλά μπροστά σε όλο τον κόσμο χωρίς να ντρέπεται κι ας την κοιτάνε όλα τ' αγόρια που την γουστάρουν. Να προτιμάς εκείνο το κορίτσ...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Ένα αεράκι φύσηξε απόψε έρωτα παλιού. Ρίγησαν οι σπόνδυλοι του μυαλού, ένας προς έναν, στο φύσηγμά του. Μια δοκιμασία αιωρήθηκε απειλητική από πάνω μου, την ώρα που ανάσαινα μνήμες. Ένα αεράκι σαν παλιό κρασί που άνοιξε κι από μ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Μου λείπεις. Είναι κάτι βράδια που η λογική βγαίνει για τσάρκες και το μυαλό αφήνεται και ταξιδεύει ανενόχλητο σε μέρη απαγορευμένα. Μπαίνει σε δωμάτια κλειστά και ανάβει φώτα. Βάζει στο πικ απ μουσική τζαζ και κάθεται σε μπερ...
Continue reading