Loading posts...
Γράφει η Μαρίσα Παππά Την παρατηρούσα αρκετή ώρα. Καθόταν σε ένα παγκάκι απέναντί μου με βλέμμα απλανές, χαμένο μέσα σε σκέψεις. Το πρόσωπό της φαίνονταν ωχρό, χωρίς χρώμα, κουρασμένο, γεμάτο βαθιές ρυτίδες. Τα μάτια της, που κάποτε νόμιζες ότι σου χαμογ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Υπάρχουν άνθρωποι που βλέποντας τους με μια πρώτη ματιά, πιστεύει κανείς ότι έχουν μεγάλη αυτοπεποίθηση και πολλή εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, ενώ άλλοι άνθρωποι περπατούν σκυφτοί, όταν βρίσκονται σε παρέες είναι αρκετά εσωστρεφείς κα...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πόσα «σ’ αγαπάω» χωράει αλήθεια η σιωπή; Πόσα «μου λείπεις» κρύβονται στη σκιά της; Πόσα «σε θέλω» παλεύουν να ακουστούν; Πόσα «σε χρειάζομαι» αιωρούνται στον αέρα; Σιωπή… Κι εγώ σε ψάχνω εκεί που πάντα συναντιόμαστε. Κλείνω τ...
Continue reading
Γράφει η NO*RL*IZ Σαν παρτίδα paintball ξεκίνησε. Σαν παρτίδα όλα ή τίποτα ανάμεσα σε ιδρωμένα κορμιά πασαλειμμένα με χρώμα που πέθαιναν ξαφνικά και άλλα τόσα που προσπαθούσαν να επιβιώσουν και να γλυτώσουν τις μελανιές. Ζέστη πολλή που δεν πτόησε τα γέλια ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Αυτό το όπλο που λέγεται καρδιά έχει τη δύναμη να σε εξυψώσει στα ουράνια, αλλά μπορεί και να σε βυθίσει στα τάρταρα μονομιάς. Μπορεί να δικαιολογήσει πολλά και να είναι αμείλικτη σε λίγα που θεωρεί σημαντικά. Έχει τη δύναμη να κινήσε...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Η είδηση έπεσε σαν βόμβα για άλλη μια φορά στην μικρή επαρχιακή μας πόλη. Και άλλο αίμα χύθηκε στην άσφαλτο. Και άλλος νέος άνθρωπος χάνει την ζωή του. Έτσι απλά, ξύπνησε το πρωί, πήγε στην δουλειά του, είπε να τρέξει λίγο στην επ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Ο έρωτας ο δικός μου άργησε. Και άργησε πολύ. Σαν ήρθε νόμιζα πως μια ακόμα πλάκα μου κάνει η ζωή. Ξέρεις, όταν έχεις παραιτηθεί και πια αρχίζεις να το παίρνεις απόφαση πώς δεν γεννηθήκαμε όλοι για να έχουμε τον άνθρωπο μας. ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου Θες να γίνεις άλλος. Κάποιος άλλος, που δε θα πνίγεται από τα τόσα συναισθήματα Φλόγες που ανάβουν κάθε στιγμή. Θυμός, άσβεστος θυμός, που έρχεται που και που η λογική και τον κοπάζει μα δεν αργεί να ξαναφουντώσει Θυμός για όσα ...
Continue reading
Με έχεις μπροστά σου και τώρα τα ξέρεις όλα. Είναι όλα απλωμένα μπροστά σου ξεκάθαρα. Κάθε "θέλω", κάθε "μπορώ", κάθε "μείνε" και κάθε "φύγε". Όλα απλωμένα. Καθαρά. Απόλυτα. Και τώρα πες μου τι θα γίνει με το φόβο; Ναι. Μόνο για τον φόβο δεν έχω απάντησ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Όλοι μας έχουμε τα θέματα μας. Τις παραξενιές μας. Τα κουσούρια μας. Εγώ δεν τα καταλάβαινα. Τώρα τα ξέρω και τα δουλεύω. Το πιο σημαντικό όμως που κάνω δεν είναι αυτό. Είναι πως δεν τα μεταφέρω σε κανέναν. Τα "ψυχολογικά" μου, ...
Continue reading