Loading posts...
Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη Έχω κουραστεί να ζώ σε έναν κόσμο που ξέρει μονάχα να κρίνει και να κατακρίνει τον κάθε άνθρωπο για τις πράξεις, τις επιλογές και την ζωή του. Έχω κουραστεί να είμαι ανάμεσα σε ανθρώπους που η κύρια ασχολία τους είναι οι ζωές των ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Απόψε, σκέφτομαι, πως ήρθε ο καιρός να καθαρίσω τα συρτάρια του μυαλού μου . Ξέρεις πόσο σκάρτο πράμα υπάρχει εκεί μέσα; Θα πάρω δίπλα μου τον σκουπιδοτενεκέ, λοιπόν, και θα αρχίσω να πετάω! Κάθε παλιά, σκισμένη ανάμνηση. Κάθε φθαρμένο,...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου Λένε ότι οι Σκορπιοί – το ζώδιο εννοώ – είναι άνθρωποι γεμάτοι πάθος. Πάθος για τη ζωή, πάθος για τον έρωτα – κυρίως για αυτόν – πάθος για τη δουλειά τους, την οικογένεια, για τους φίλους, πάθος για τις όμορφες αξίες... Πάθος γενι...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Γιατί ήρθες κι εσύ τώρα; Γιατί; Καλά δεν ήμουν στην ησυχία μου και στην μοναξιά μου; Ξέρεις τι ωραία τα είχαμε βρει ; Είχα ξεγνοιάσει από τις σκέψεις, τις έγνοιες, τους έρωτες. Είχα ξεμπλέξει από προηγούμενες κολάσεις και ένιωθα...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Μπόζα Πόσες φορές επιτρέπεται να πέσεις; Επιτρέπεται; Δεν υπάρχει επιτρέπεται. Το ερώτημα είναι πόσες αντέχεις. Και έχω αντέξει πολλές. Ξέρεις δεν φοβήθηκα ποτέ τα χαμηλά. Έπεσα, έφαγα τα μούτρα μου, έκατσα αγκαλιάζοντας τα γόνατα μου σ...
Continue reading
Νομίζεις πως τους ξέρεις. Νομίζεις ξέρεις τα πάντα για εκείνους. Λατρεύεις να τους μισείς, μισείς που τους λατρεύεις! Τους ξέρεις όμως πραγματικά; Είναι Δίδυμοι, αέρας άπιαστος.. • Αν σε αγαπήσουν, θα αγαπήσουν τα πάντα σου. Ελατώματα, προτερήματα, τα πάν...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Παρών. Βαριά λέξη, ασήκωτη! Όχι τόσο στο να την πεις, στο να την εφαρμόσεις κυρίως. Είτε το γράψεις με όμικρον είτε με ωμέγα, ο κοινός παρονομαστής και των δυο είναι ένας, το τώρα! Αυτό αντιπροσωπεύουν. Παρόν ίσον τώρα! Δεν υπάρχε...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Πάλι εδώ. Μόνη μου και σήμερα. Να χαζεύω τους τοίχους που βάψαμε παρέα, να ακούω τις φωνές και τα τραγούδια σου, να σε βλέπω να αράζεις εκεί στην γωνία του καναπέ και να περιμένεις την αγκαλιά μου. Τα κάναμε όλα τόσο όμορφα, θυ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Είναι και αυτή η ήττα που νιώθω ακόμα σαν σε φέρνω στη σκέψη μου. Μια απογοήτευση και ένα γαμημένο γιατί. Φαντάσου μια ψυχή παιδική, μια ψυχή που με βία της στέρησαν την αγκαλιά που μέσα ένιωθε ασφάλεια και ζεστασιά. Έτσι έφτα...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό ένα γνώριμο τραγούδι. Παλιό αγαπημένο. Έτσι ξαφνικά. Και αμέσως ένιωσα εκείνο το φτερούγισμα στον χτύπο της καρδιάς και εκείνο το περίεργο αίσθημα που νιώθεις στο στομάχι όταν το αεροπλάνο απογειώ...
Continue reading