Loading posts...
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Κάνε λίγο πιο εκεί σε παρακαλώ! Μου κρύβεις τον ήλιο! Και είναι, επιτέλους, καλοκαίρι και θέλω να λουστώ με το άπλετο, ζεστό φως του. Δεν θέλω άλλο να κάθομαι στα σκοτάδια και στις σκιές! Θέλω να σταθώ ορθή απέναντί του! Να τον κοι...
Continue reading
Γράφει η Luna Punk Είμαστε όλοι κομμάτια μιας ιστορίας, μα κάποιες ιστορίες δεν γράφτηκαν ποτέ και ποτέ τους δεν θα μαθευτούν. Σαν μυστικό μονάχα παραμένουν, μέσα στα χείλη τους πεθαίνουν και προσμένουν, κάποια στιγμή ν'αναστηθούν. Εκείνοι οι δυο...άφησαν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου   Δεν είναι ο έρωτας για τα δόντια όλων σου λέω. Δεν μπορείς να μιλάς για έρωτα με κανόνες, με όρους και συμφωνίες. Δεν μπορείς να εννοείς τον έρωτα όταν τον χαρακτηρίζεις σαν παιχνίδι. Όχι. Δεν είναι για τα δόντια σου ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Είμαι παιδί. Ακόμα. Κι ας μετράω κάτι μέρες πριν πατήσω τα σαράντα. Είμαι παιδί. Καθόλου δεν ντρέπομαι. Για τίποτα. Ούτε για το γέλιο που το έχω πάντα πρόχειρο, ασπίδα ατσάλινη μπρος σε όλες τις ασχήμιες. Ούτε για το γοερό μου κλ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Καμιά φορά σκέφτομαι, τι ωραία που είναι η ζωή! Είναι ωραία , όμορφη, μ'όλα τα άσχημα της. Είναι το πιο όμορφο δώρο που μας δίνεται. Και 'μεις το ξεχνάμε. Το ξεχνάμε κάποτε τόσο πολύ, που σπαταλάμε τις στιγμές μας και μιζεριάζουμε, κλαί...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Θεός ο έρωτας, δε λέω… Όλοι κάποια στιγμή έχουμε πέσει στα δίχτυα του. Κι αφού μας πέρασε το στάδιο, της τύφλωσης και της πλήρους αποβλάκωσης που είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του, είτε συνεχίσαμε να τον απολαμβάνουμε με τη μο...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Κράτησα το κεφάλι μου ψηλά, περνούσα δύσκολες στιγμές, προσπαθώντας εδώ και καιρό να πάρω την σωστή απόφαση. Και απόφαση ελήφθη μετά κόπων και πολλών εσωτερικών βασάνων. Τίποτα δεν μου εξασφάλιζε λύτρωση αλλά αυτά τα εικοσιένα γρ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Οι άνθρωποι, πάντα εδώ  υποφέρουνε. Είναι πάντα με την μούρη στο πάτωμα και οι υπόλοιποι πάνω στην πλάτη τους χορεύουνε τσιφτετέλι. Οι άνθρωποι, πάντα εδώ πνίγονται. Ισορροπούνε μια ζωή πάνω σε σκυλόψαρα και καρχαρίες,μόνο και ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω έναν από όλους τους λόγους για τους οποίους θαυμάζω την ψυχή των παιδιών, είναι ο αυθορμητισμός που κρύβει μέσα της. Αυτή η υπέρμετρη ζωντάνια τους, η ανεμελιά τους και ο μοναδικός τρόπος να απολαμβάνου...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου   Μέρες τώρα θέλω να σου μιλήσω.Μέρες τώρα προσπαθώ να βρω τις κατάλληλες λέξεις, τη δύναμη για να σου πω τι ακριβώς νιώθω. Αλλά δεν πρέπει! Πρέπει πια μόνος σου να καταλάβεις, πρέπει μόνος σου να δεις... Να ήξερες μόνο...
Continue reading