Loading posts...
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη Άκου λοιπόν καλέ μου φίλε! Εσύ που με το αετίσιο μάτι σου ζυγίζεις τους ανθρώπους. Συγκεκριμένα, τις γυναίκες! Μετράς και αναμετριέσαι προχωρώντας κατά πως γέρνει η ζυγαριά σου. Ασχολείσαι μόνο με ότι «κάτι λέει», με βάση τα δ...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ένα ακόμη κείμενο που ξεκινάει με το: «Που πάω ρε φίλε;». Ξαναχάθηκα εννοείται! Δεν το χω και πολύ δύσκολο απ’ ότι φαίνεται. Απλά όσο πιο πολύ χάνομαι, τόσο πιο κοντά μου φτάνω τώρα τελευταία. Μέρα νύχτα, μαθαίνω και κάτι καινούρ...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη Όλοι έχουμε όνειρα στη ζωή μας. Από μικρά παιδιά η πιο συνηθισμένη ερώτηση που δεχόμαστε είναι το «τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» και με μια υπέροχη αθωότητα σκαρφιζόμαστε επαγγέλματα που κάπου έχουμε παίξει, τα χουμε δει ή ακούσε...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν ασχολούμαι με τις ζωές των άλλων. Δεν το κάνω γιατί αρχικά δεν μου αρέσει και δεύτερον και κυριότερο δεν με απασχολεί καθόλου μα καθόλου τι κάνει ο καθένας. Ο καθένας βγάζει συμπεράσματα για τον απένα...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Απόψε έχω μιαν ιδέα τρελή κι αλοπαρμένη! Απόψε, θα αφήσω το αφηρημένο μου μυαλό, να οδηγήσει το χέρι μου και να γεμίσω μερικες αράδες με σκέψεις εντελώς ασύνδετες κι αφηρημένες. Σκέψεις της κάθε στιγμής. Αφθόρμητες, τυχαίες, τρελές, ξαφ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Ξέρω ότι μέρα με την μέρα θα φεύγεις πιά από πάνω μου, κομμάτι κομμάτι ώσπου στο τέλος θα θυμίζω πια εκείνη που ήμουνα πριν με γνωρίσεις. Δεν ξέρω όμως εάν θέλω να συστηθώ πάλι με αυτήν την άγνωστη και να αρχίσουμε να κάνουμε παρ...
Continue reading
Από μικρή είχες όνειρο να φτιάξεις μια ευτυχισμένη οικογένεια. Δε σε πτοούσε που έβλεπες γύρω σου τη μια οικογένεια να διαλύεται μετά την άλλη και το θεσμό της οικογένειας να χαλαρώνει, να ξεφτίζει και ν’ αντιμετωπίζεται με όλο και λιγότερο σεβασμό. Είχες πει...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είναι εκείνοι που έρχονται σαν το κύμα και σε γεμίζουν με το δυνατό αλάτι της θάλασσας. Είναι εκείνοι που μόλις ξεπλένεσαι φεύγει απο πάνω σου το αλάτι και μένει το σκέτο νερό. Καλοκαιρινοί έρωτες! Ποιος δεν έχει ζήσει; Π...
Continue reading
Αυτή τη μαλακία με το "οι άντρες δεν κλαίνε", πότε λέτε να την κόψετε; Έχουμε μπει στο 2017, μήπως να συντονιστείτε λίγο με την γη, τα συναισθήματά σας και την ύπαρξή σας και να σταματήσετε αυτό το παραμύθι για τον άντρα τον σκληρό, τον πολλά βαρύ και τίποτα ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ώρες - ώρες ξεχειλίζει η απαισιοδοξία από μέσα μου. Βγάζω μια πηγαία γκρίνια, ακριβώς όπως τα μικρά παιδιά όταν τους παίρνουν τα παιχνίδια. Τι μου πήραν εμένα; Τα όνειρα, μου πήραν. Έχτισαν γύρω από τα όνειρά μου τεράστια τεί...
Continue reading