Loading posts...
Η βρύση στάζει μέρες τώρα. Βράδια κυρίως. Δηλαδή και μέρες στάζει αλλά ποιος την ακούει. Το βράδυ είναι που ακούγεται ο ήχος της σταγόνας που σκάει εκκωφαντικά στο δοχείο. Ναι, βάλαμε ένα δοχείο για να μαζεύεται το νερό μέχρι να τη φτιάξουμε. Πού χρόνος; Πού λ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φεύγω. Ναι, γύρισα για να φύγω ξανά. Γύρισα γιατί ήθελα να σιγουρευτώ πως δεν είχα ξεχάσει τίποτα πίσω. Και δεν εννοώ το λαστιχάκι για τα μαλλιά μου. Αυτό σου είπα από την πρώτη στιγμή πως δε το χρειαζόμουν. Γύρισα, όπως γυρν...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Απόψε έχω μιαν ιδέα τρελή κι αλοπαρμένη! Απόψε, θα αφήσω το αφηρημένο μου μυαλό, να οδηγήσει το χέρι μου και να γεμίσω μερικες αράδες με σκέψεις εντελώς ασύνδετες κι αφηρημένες. Σκέψεις της κάθε στιγμής. Αφθόρμητες, τυχαίες, τρελές, ξαφ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη Όταν φτάσουμε σε μια ηλικία, και δεν έχει να κάνει με το αριθμητικό της πρόσημο, αλλά με το βαθμό αυτογνωσίας, λογικά έχουμε κατασταλάξει σ' αυτά που χρειαζόμαστε, σ’ αυτά που θέλουμε και σ’ αυτά που μας κάνουν χαρούμενους. Με α...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ίσα που προλαβαίνεις να τρέξεις! Βιάσου! Μην ξεφυσάς! Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε, δεν περιμένει, χαράζει την πορεία της με τους δικούς της ρυθμούς. Θέλει να μάθεις να κυνηγάς με βέλη κάθε της στόχο, κάθε στιγμή, δεν μπορεί τις μ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Τον βλέπεις φιλικά, σε βλέπει φιλικά. Πόσο δύσκολο είναι τελικά να σταματήσεις να το κάνεις αυτό; Υπάρχει μια έλξη απο την πρώτη στιγμή που ειδωθήκατε. Μια σπίθα στο βλέμμα. Η πρώτη σας χαιρετούρα δεν ήταν απο τις κοιν...
Continue reading
Γράφει ο Nick Murdoch Όσες φορές και αν έπεσες ήμουν εκεί, να σε σηκώσω για να σταθείς ορθια, δυνατή ξανά. Ήμουν εκεί. Όσες φορές έχασες τη γή κάτω απο τα πόδια σου ήμουν εκεί. Η μόνη σταθερά που είχες, ήμουν εκεί για να πατήσεις ξανά σταθερό έδαφος και ν...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Την φιλώ, λοιπόν, μ’ εκείνο μου το φιλί που της λέει πως θέλω να γεράσουμε μαζί. Καλοκαιρινή βόλτα στην παραλιακή της Λεμεσού, ένα βράδυ με πανσέληνο. Γεμάτη η σελήνη, γεμάτη κι η καρδιά μου, αφού έχω στο πλάι μου αυτούς που αγαπώ....
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Θα έρθει κάποτε η στιγμή, που θα είσαι εσύ και ο εαυτός σου και δεν θα είστε εγωιστές, που θα είσαι εσύ όπως σε θέλεις και όχι όπως σε θέλουνε οι άλλοι, που θα είσαι εσύ και αυτό θα είναι αρκετό. Άνθρωπε... Θα έρθει κάποτε η σ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Εκεί που τα “πρέπει” υποτάσσονται στα “θέλω” και το λάθος επιβάλλεται του σωστού Και να’ μαι και πάλι εδώ. Απρόσκλητος επισκέπτης στο άβατο του μυαλού σου. Να ξεχύνομαι σαν καταρράκτης στο καταφύγιο της σκέψης σου και να με ψά...
Continue reading