Loading posts...
Γράφει η Νόνη Διολή Χαλαρό κυριακάτικο καλοκαιρινό βράδυ και μαζευτήκαμε με τα κορίτσια να πιούμε τα κοκτέιλ μας κάτω από το φως της πανσελήνου και να μιλήσουμε για τι άλλο, για άντρες! Samantha: Κορίτσια μη παιδεύεστε με τους μεγάλους έρωτες και τα με "...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να λοιπόν που φτάσαμε στο τέλος. Ένας σωρός φωτογραφίες και κάποιες γλυκόπικρες αναμνήσεις είναι ό,τι απέμεινε από μια σχέση που δεν άντεξε στο χρόνο. Οι βαλίτσες σου έτοιμες στο χωλ και μια αμήχανη σιωπή πλανάται στον αέρα. ...
Continue reading
Γράφει η NO*RL*IZ Αξημέρωτα. Στο μεταίχμιο. Εκεί που το φεγγάρι και το σκούρο του ουρανού αρχίζει να σκορπάει. Σαν τις σκέψεις σου. Σαν τον καπνό του τσιγάρου σου που με τυλίγει ηδονικά. Εκεί, που αντικρίζοντας τη λεπτή γραμμή στο βάθος του ορίζοντα να ετοι...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Μετέωρη κοιτώ τα σύννεφα που τρέχουν στην πίστα τ' ουρανού. Ξοδεύονται αλόγιστα ποιο θα κόψει το νήμα πρώτο στο τέρμα του ορίζοντα. Σαν τις σκέψεις μου που συναγωνίζονται η μια την άλλη, ποια θα κυριαρχήσει και θα με τραβήξει στην...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Ναι, σήμερα θα μιλήσουμε για αυτό το δις, τη δεύτερη ευκαιρία. Πόσες φορές δεν έχουμε δώσει ευκαιρίες που έχουμε μετανιώσει μετά; Όχι γιατί χάσαμε χρόνο. Ούτε για...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Να επιλέγεις τα δύσκολα, τα εύκολα κρύβουν παγίδες. Ίσως σας ακούγεται μαζοχιστικό αλλά δεν είναι. Στην ζωή ερχόμαστε αντιμέτωποι συνέχεια με διλήμματα, βρισκόμαστε στο κέντρο διασταυρώσεων και επιλέγουμε εμείς προς τα πού θα κ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Γεννημένοι καλοκαίρι. Είμαστε αυτοί οι άνθρωποι που θα δεις ότι το βλέμμα μας είναι πάντα λίγο χαμένο. Στα μάτια μας ζωγραφίζονται θάλασσες, δειλινά, πάρτι και νυχτερινά μπάνια. Το μυαλό μας ταξιδεύει σε καλοκαιρινούς έρωτες, πα...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια “People talking without speaking. People hearing without listening. People writing songs that voices never shared.” Τόση φασαρία. Στους δρόμους, στα στενά, στα σπίτια, παντού. Τόσος θόρυβος. Κι όμως, τόση σιωπή. Όλοι μιλούν, συ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη Άκου λοιπόν καλέ μου φίλε! Εσύ που με το αετίσιο μάτι σου ζυγίζεις τους ανθρώπους. Συγκεκριμένα, τις γυναίκες! Μετράς και αναμετριέσαι προχωρώντας κατά πως γέρνει η ζυγαριά σου. Ασχολείσαι μόνο με ότι «κάτι λέει», με βάση τα δ...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ένα ακόμη κείμενο που ξεκινάει με το: «Που πάω ρε φίλε;». Ξαναχάθηκα εννοείται! Δεν το χω και πολύ δύσκολο απ’ ότι φαίνεται. Απλά όσο πιο πολύ χάνομαι, τόσο πιο κοντά μου φτάνω τώρα τελευταία. Μέρα νύχτα, μαθαίνω και κάτι καινούρ...
Continue reading