Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Αν ο κόσμος μας χωριζόταν στους Μεν και τους Δεν, τότε εμείς χωρίς αμφιβολία καμιά θα είμασταν στους Δεν. Όχι γιατί σνομπάρουμε τους Μεν, αλλά γιατί τα χνώτα μας δεν έτυχε να ταιριάξουν με τα δικά τους. Απλά! Είμαστε εμείς που Δ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Εκείνος ο άντρας.. Δεν έχει αλλάξει . Είναι ο ίδιος πάντα. Πάντα εδώ. Πάντα για σένα. Εσύ άλλαξες . Εσύ μάτωσες τόσες φορές και σου σκούπιζε τα δάκρυα. Εσύ παραπονιόσουνα και έτρεχε μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα να σου φέρει τσιγάρ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Κοιτάω τη θάλασσα… Ώρες τώρα καθισμένη στην ακρογιαλιά, με τα χέρια να αγκαλιάζουν το σώμα μου και το βλέμμα να αγναντεύει μακριά… Σουρουπώνει. Ο ήλιος χαμηλώνει και χάνεται στο βάθος, βάφοντας για λίγο το δειλινό μ’ εκείνο το πε...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Κάθε φορά που μας συμβαίνει μια αναποδιά, σκεφτόμαστε “μα τι έχω κάνει και τα περνάω αυτά;” Και κάθε φορά που η αναποδιά επαναλαμβάνεται, αναρωτιόμαστε και πάλι “γιατί σε μένα αυτό τώρα;” Πάντα γκρινιάζουμε για τα άσχημα που μας τ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Τον ρόλο που υποδυόμαστε στην ζωή μας τον διαλέξαμε και τον χαράξαμε μόνοι μας, κανένας δεν μας τον επέβαλλε. Χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής στρώσαμε τον δρόμο μας με τριαντάφυλλα ή αγκάθια, ανάλογα την περίσταση. Κάποιες φορές διστάσα...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου   ‘‘Δεν το βλέπεις πως οι καταστάσεις είναι δύσκολες; Δεν καταλαβαίνεις πως δίπλα μου θα υποφέρεις; Εγώ τώρα ξεκαθαρίζω τη ζωή μου. Τώρα τη δημιουργώ πάλι από την αρχή. Της βάζω καινούργιες βάσεις. Την χτίζω με νέα θεμέλια...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Εγώ το καλοκαίρι το μισώ, το σιχαίνομαι. Είναι για μένα  η χειρότερη εποχή του χρόνου! Κάθε φορά που το ημερολόγιο δείχνει την 1η του Ιούνη εγώ αρχίζω σαν τους φαντάρους να σπάω τα δόντια από την τσατσάρα (έτσι έκαναν παλιά, τώρα βλέπ...
Continue reading
Γράφει η Νίκη Ατζέμογλου Με λες και επτάψυχη. Έτσι όπως οι γάτες. Πέρασα μέσα από πλήγματα της ζωής. Άλλα μικρότερα, άλλα μεγαλύτερα έτσι πήρα το βάπτισμα πυρός. Όλοι σχεδόν έχουμε περάσει από τέτοια. Μερικοί λιγότερο, κι άλλοι περισσότερο. Ωρίμασα στο να ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Οταν χαράζει στο Αιγαίο, ο νους ηρεμεί και τρέχει σε ανθρώπους και πράγματα που λείπουν. Αν με ηρεμεί κάτι μετά τη θάλασσα είναι το γέλιο και το βλέμμα σου. Είναι που η φωνή σου και ο τρόπος που κάθε φορά μου μιλάς γαληνευουν και τι...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Μέσα από τις γρίλιες του παραθύρου βλέπω τον κόσμο να περνάει. Πού πάει; Τόσος θόρυβος, ομιλίες, γέλια και χαχανητά. Σαπουνόφουσκες τα λόγια τους που διαλύονται στον αέρα, χωρίς βαρύτητα κι ουσία. Άνθρωποι μπερδεμένοι, αγανακ...
Continue reading