Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Το σπίτι μας είναι το μέρος που ανήκει η ψυχή μας. Στη ζωή, οι διάφορες καταστάσεις μπορεί να μας «πηγαινοφέρνουν» απο το ένα μέρος στο άλλο. Αλλάζεις κατοικία, μετακομίζεις σε άλλες χώρες, πόλεις, χωριά, νησιά. Έρχεσαι κοντά σε ...
Continue reading
Γράφει η Χρυστάλλα Σωτηρίου Πόνεσα. Πόνεσα πολύ μα άντεξα. Άλλωστε στη ζωή μου έχω μάθει να συμφιλιώνομαι με τον πόνο. Ποτέ δεν έτρεξα να φύγω μακριά του. Αντίθετα, έπαιρνα φόρα και βούταγα πιο βαθιά. Έμεινα, λοιπόν, δίπλα σου. Ξεπέρασα όλα μου τα όρια και ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Έρχονται στιγμές που αναζητώ τόσο πολύ την αγκαλιά σου. Γιατί δεν ξεφεύγεις απ' την σκέψη μου, δεν φεύγεις απ' τα μάτια μου, δεν φεύγεις από μέσα μου. Προσπαθώ να ξεκολλήσω από πάνω μου τη σκέψη σου κι όταν τα καταφέρνω να την πετά...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Αγάπη μου, δεν μου άφησες κακία απλά αδιαφορία. Βαρέθηκα να προσπαθώ για δύο! Κάθε φορά που ερχόμουν σε οποιαδήποτε επαφή μαζί σου, το πρόσωπο μου έκαιγε. Τις ώρες που καυγαδίζαμε, τις προσωπικές μας ώρες, τις καθημερινές μας ώ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Θυμάσαι; Αλήθεια θυμάσαι πώς είναι να είσαι ερωτευμένη; Τότε που ολόκληρο το σώμα σου λειτουργεί στα κόκκινα, με έντονα χτυποκάρδια, πεταλουδίτσες στο στομάχι, κόμπους να ανεβοκατεβαίνουν και μάγουλα να κοκκινίζουν για όλα όσα σκέφτεσαι; Κι ε...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Σκληρό πράγμα ο εγωισμός. Σκληρό σαν σίδερα φυλακής. Αμείλικτος ,γιατί είναι το κελί σου. Μπορεί να σε κρατήσει για πάντα εκεί μαζί του,φυλακισμένο,και εσύ να νομίζει ότι είσαι ο πιο ελεύθερος άνθρωπος στον κόσμο. Αν θέλεις να έχε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όταν μου θυμώνεις, να μην φεύγεις. Να μένεις εκεί, θυμωμένος, αλλά εκεί. Να μην μ'αφήνεις. Όταν σου θυμώνω, μένω εκεί. Μένω εκεί κι ας είμαι θυμωμένη. Δεν σε αφήνω. Σου θυμώνω θα πει νιώθω. Μαλώνουμε, θα πει προσπαθούμε. Σου θυμώνω...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή Έχω συνηθίσει τα κάστρα που φτιάχνω, να έρχεται συνέχεια ένα κύμα και να τα παίρνει μαζί του. Και πάλι από την αρχή! Κάθε τέλος μια νέα αρχή δε λένε; Μόνο που εγώ κάθε τέλος το σφράγιζα με το αίμα της ψυχής μου. Κάθε νέα αρχή με έβρι...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Τα μεγάλα σου λόγια εξατμίστηκαν στον αέρα. Τα σ’ αγαπώ σου είχαν ημερομηνία λήξης. Όταν είναι αληθινά όμως δε λήγουν ποτέ. Τα δικά σου δεν ήταν πραγματικά όπως καταλαβαίνεις, γιατί δε γίνεται να κατάφερες να σβήσεις τόση αγάπη που μο...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Άλλο ένα βράδυ με το κινητό στο χέρι. Να κοιτάζω την οθόνη σαν υπνωτισμένη, με τα μάτια θολά απ' το κλάμα. Να πληκτρολογώ τον αριθμό σου και να το μετανιώνω, πετώντας το στον καναπέ απέναντι. Πάει τόσος καιρός που χωρίσαμε. Αν...
Continue reading