Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Με λένε Ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω. Εγωιστικό; Κοιτάμε την πάρτη μας και μόνο; Άντε καλέ που το είδατε αυτό; Λέτε να μην το πήραμε χαμπάρι; Φυσικά σε ότι μας βολεύει ή σε ότι μας συμφέρει το χαμπάρι έχει περίοπτη θέση, στα υπό...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κι εκείνο το βράδυ, θυμάσαι; Σε κοίταξα στα μάτια και σου είπα πως όλα είναι δυνατά. Όλα είναι πιθανά! " Όλα μπορούν να συμβούν σ'αυτόν εδώ τον πλανήτη, μ'ακούς; " σου είπα. Κι εσύ με κοίταξες περίεργα, με απορία, μ' ένα φόβο στο βλέμμα. ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Πού πάει ο έρωτας όταν φεύγει;  Σε ποια διαδρομή χάνεται; Πού κρύβονται εκείνα τα "για πάντα" που ειρωνεύονταν τα "τόσο όσο";  Πώς φεύγει αυτή η γεύση της απογοήτευσης από τα χείλη; Όχι, δεν έχεις κανένα "κατηγορώ" να αποδώσει...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δεν είναι ίδια με τις άλλες, όχι. Είναι διαφορετική. Ιδιαίτερη. Απρόβλεπτη. Παράξενη. Αλλιώτικη, από αυτές, που έλεγες ότι είχες γνωρίσει μέχρι τώρα. Έχει πάνω της σημάδια από έρωτες κρυφούς. Έρωτες προδότες και παράλληλους που τ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Περνάει ο χρόνος μέσα στη μοναξιά της ανεκπλήρωτης αγάπης. Δεν είναι ότι δεν αγαπάω πια τη ζωή μου. Είναι που ξέρω τι θέλω αλλά δε θα μπορώ ποτέ να το έχω. Είναι που κάθε πρωί σου λέω καλημέρα πριν καλά καλά ανοίξουν τα μάτια μου και...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη «Δε γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για να αγαπώ» Η Αντιγόνη του Σοφοκλή αναφέρεται με την πιο δημοφιλή φράση στην ιστορία της λογοτεχνίας για την αγάπη. Τι να είναι άραγε η αγάπη; Μπορούμε να την ερμηνεύσουμε σαν ένα συναίσθημα το ο...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Μικρές ελπίδες που γίνανε μεγάλοι στόχοι. Άνθρωποι που γίνανε το όνειρο της ζωής σου,πάλεψες να τους κρατήσεις κοντά σου. Έκανες τα πάντα προκειμένου να πάει καλά. Έδωσες ο,τι όμορφο είχες, έπιασες ακόμη και τους φόβους σου,τους...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν το είχα ζήσει ποτέ, δεν είχα νιώσει ποτέ να απειλούμαι. Δεν φοβήθηκα ποτέ μήπως κάποιος μου επιτεθεί, για το μάκρος της φούστας μου, για τον τρόπο που περπατάω ή ακόμη και για το άνοιγμα της μπλούζας μου. Και δεν θα έπρεπε να τ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ήταν που περίμενε ανελλιπώς και καρτερικά εκείνον, τον έναν που δεν θα πλήγωνε την αγάπη. Ήταν που ήλπιζε πως υπάρχει εκείνος. Ήταν κυρίως που ήθελε να ήταν εκείνος. Τι συμφορά να αγαπάς και να ελπίζεις ταυτόχρονα. Τι πρόστυχη τιμωρία. Δεν...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Τι κι αν χωρίσαμε; Τι κι αν είπαμε αντίο; Τι κι αν δεν ζούμε πια μαζί; Τι κι αν δεν έχω ιδέα πια τι κάνεις στην καθημερινότητά σου; Τι κι αν δεν ξέρεις πώς περνώ τη μέρα μου; Αρνούμαι να δεχτώ πως όλα όσα υποσχέθηκε ο ένας στο...
Continue reading