Loading posts...
Γράφει η Χριστίνα Αυγερινίδου Eίμαστε ανεπαρκείς να σηκώσουμε αλήθειες. Μόνο ψέματα και ομολογίες καμουφλαρισμένες μπορούμε να σηκώσουμε. Γιατί δεν αφήνεσαι στο μυστήριο της θεϊκής εμπιστοσύνης; Λιώνεις τις μέρες μου και στέκεσαι ακίνητος στο κέντρο των α...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοψιδά Πες μου, τι είναι πιο δύσκολο, να μείνω ή να φύγω; Δεν με νοιάζει ο πόνος, ούτε αν θα στεναχωρηθώ. Με νοιάζει στην πάροδο του χρόνου να μην ανακαλύψω πόσο λάθος έκανα, μη το μετανιώσω. Πες μου λοιπόν ποιό είναι το πιο δύσκολο, εσ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Τολμάς να ακολουθήσεις σε ένα ταγκό που δεν έχεις ξαναχορέψει; Ένα ταγκό που δεν έχεις ακούσει ποτέ πριν το ρυθμό. Ξέρεις τα βήματα αλλά δεν ξέρεις εμένα. Ξέρεις εμένα, αλλά δεν ξέρεις τη μελωδία. Τολμάς να μπεις σε ένα χ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Σ’ αγαπώ σημαίνει να τον αγαπάς για τα όλα του. Σημαίνει σ’ αγαπώ για τα πάντα σου. Τι σημασία έχει αν είναι λάθος ή σωστά. Φυσικά και θέλω να σε πλακώσω όταν κάνεις τα λαθάκια σου αλλά από την άλλη έχεις αυτή την υπέροχη κα...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ποια; Τα θαύματα; Με δυο γίνονται! Τα θαύματα γίνονται με δυο, που γίνεται ένα. Τα θαύματα αρχίζουνε με μια αγκαλιά. Με "αχ", που σέρνονται στο τέλος τους. Με γρατζουνιές στην πλάτη. Με σημάδια στα σώματα. Με μουσκεμέν...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Την περήφανη γυναίκα, δεν μπορείς ποτέ να τη διώξεις από τη ζωή σου. Φεύγει μόνη της. Φεύγει τη στιγμή που όλα γίνονται ξεκάθαρα κι απλά στα μάτια της. Φεύγει τη στιγμή που θα νιώσει πως δεν χωράει στη ζωή, στα όνειρα και στην ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Μάτια υγρά, χείλη σφιγμένα, βλέμμα θολό. Η προδοσία ένας κόμπος στο λαιμό μου. Όσες φορές και να την βίωσα, δε συνηθίζεται τελικά, δε γλυκαίνει η γεύση της. Πολλές οι μνήμες, αμέτρητες οι υποσχέσεις και το συναίσθημα στο τέλο...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Την πρώτη φορά που σε είδα κάτι μέσα μου σκίρτησε, σαν να ήξερε πως μόνο μπελάδες μπορούσες να μου προσφέρεις. Το αγνόησα και συνέχισα να σε χαζεύω, έτσι από μακριά. Μου έφτανε τότε, έτσι μόνο από μακριά να σε κοιτάω. Την δεύ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Έκανα μπάνιο γιατί έπρεπε. Δεν ήθελα να φύγει όμως η μυρωδιά του από πάνω μου. Μόνο η μυρωδιά φεύγει απο το σώμα. Τα υπόλοιπα μένουν και παραμένουν μέσα βαθιά χαραγμένα! Πόσο εύκολο είναι να τα βγάλεις από την ψυχή σου, το μυ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ναι, σε εσένα μιλάω και σταμάτα να κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Πόσο πίστευες πως θα το κράταγες κρυφό; Γύρισες και είναι η ώρα η μεγάλη να λογαριαστούμε. Για αρχή πάρε ένα ευχαριστώ. Ευχαριστώ που μου έμαθες να μην νοιά...
Continue reading