Loading posts...
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί καθόταν και ζωγράφιζε στο χαρτί την μορφή του έρωτα. Έφτιαχνε ένα λουλούδι το χρωμάτιζε κόκκινο και του έλεγε εσύ θα είσαι ο έρωτας. Αλλά πάλι ένα λουλούδι μόνο του δίχως άλλο δίπλα πως θα μπορούσε να δη...
Continue reading
Γράφει ο Nick Murdoch Το άστρο του δειλινού πάντα θα σου δείχνει τον δρόμο που τόσο πολύ ποθείς μου είχες πει, και εγώ έκλεισα τα μάτια μου και ονειρεύτηκα τη πιο κρυφή μου επιθυμία. Πιάσε το χέρι μου, ακολούθησε με και μη φοβάσαι είχες πει. Δεν φοβήθηκα ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Καπνίζει το ένατο τσιγάρο μέσα σε μια ώρα. Και να σκεφτείς ότι έχει πάνω από χρόνο να καπνίσει. Πάνω που έλεγε ότι είχε ξεκόψει με όλες τις κακές συνήθειες του παρελθόντος κάτι συμβαίνει και τη γυρίζει πίσω. Κάτι που παίρνει την μο...
Continue reading
Γράφει η Έλσα Νικολάου Δεκατρία χρόνια. Τόσα είναι. Τα μέτρησα κάνοντας το τελευταίο τσιγάρο μου. Δεκατρία χρόνια με παράλληλη πορεία. Με πρωινά που ξύπνησες στον καναπέ μου και φώναζες «Καφέ!». Με μεσημέρια που βρεθήκαμε για τον καφέ για να πούμε τα ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Ένας λυγμός που καραδοκεί μα ποτέ δεν ξεσπάει, ένα κύμα που κτυπάει τα βράχια μα ποτέ δεν ξεχύνεται, ένα δάκρυ που θολώνει την ματιά μα ποτέ δεν κυλάει. Αυτό είχε μάθει στη ζωή του, αυτός ήταν ο τρόπος που ήξερε να ζει και να βι...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κοιτάζω τη φωτογραφία, χαμογελάμε! Για κοίτα πόσο χαρούμενοι, πόσο ευτυχισμένοι δείχνουμε! Για μια στιγμή μου ξεφεύγει και 'μένα ένα χαμόγελο. Συνέρχομαι μετά από ένα λεπτό. Παίρνω πάλι την έκφραση που έχω όταν σκέφτομαι το πώς και το...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Είσαι ο ήλιος της ζωής μου.. Όμορφος λαμπερός και ψηλά. Ποτέ μην χαμηλώσεις όσες λύπες και εάν έρθουνε . Ποτέ να μην κάνεις πίσω, ποτέ να μην σταματήσεις να έχεις το όμορφο κεφάλι σου όρθιο. Να ξέρεις πόσο σε αγαπώ και σε θαυμ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Τα αρώματα έχουνε μνήμη. Μνήμη που σκαλίζει στα παλιά ντουλάπια και ξεσκονίζει θύμησες. Τα αρώματα έχουνε όνομα. Έχουνε σάρκα και μορφή. Έχουνε μάτια που κοιτούν και χείλη που γεννούν χαμόγελα και σκορπάνε λόγια. Για άλλη μια φορά κι...
Continue reading
Τα χέρια σου στο σώμα μου Να με αγγίζεις… Τα χέρια σου στο σώμα μου να νιώθω. Να τρέχουν τ’ ακροδάχτυλά σου σε κάθε εκατοστό του κορμιού μου. Να νιώθω πάνω μου το χάδι σου, να γαληνεύεις την ψυχή μου και να πυρπολείς το σώμα μου με κάθε άγγιγμά σου. Κι ...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου Κάπου αυτή την ώρα, την ίδια στιγμή, σ’ αυτόν τον κόσμο, στην άλλη άκρη του πλανήτη κι ενώ εγώ γράφω αυτές τις γραμμές, αυτές τις σκέψεις μπορεί μια ζωή να γεννιέται, μια άλλη να φεύγει... Μπορεί κάποιος να χωρίζει από μια μεγάλη ...
Continue reading