Loading posts...
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Φοβάμαι! Φοβάμαι αλλά δεν κλαίω πια, δεν μιλώ πια και κάθε σκέψη που σε φέρνει στο μυαλό, της αντιστέκομαι και αρνούμαι να της παραδοθώ. Φοβάμαι μήπως ήσουν εσύ ο ένας, πόσο άσχημο θα είναι να είσαι εσύ ο ένας που πλησίασε τόσο ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Διανύοντας επιτυχώς την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου κάθομαι πλέον και κάνω έναν απολογισμό. Όχι ζωής, προς Θεού! Για κάτι τέτοιο λογίζω μικρό τον εαυτό μου ακόμη. Έναν απολογισμό και μία καταμέτρηση των στιγμών και των αναμνήσεων...
Continue reading
Γράφει η Blonde Commando Ρωτάς τι θέλω να σου πω και τι σκέφτομαι και εγώ χαμογελάω απλώς που σε βλέπω. Και χαίρομαι τη στιγμή μαζί σου. Ονειρεύομαι κρυφά χιλιάδες τέτοιες μικρές στιγμές που με περιμένεις να εμφανιστώ και σε φιλάω αθώα στο μάγουλο σα να έχω...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Μέσα στα στήθη μου ένας παράδεισος και ένας πόλεμος. Μέσα στα στήθη μου έκρυψα παλάτια και παράγκες. Κοίμισα λύπες και χαρές. Νανούρισα πρίγκιπες και αλήτες. Έμαθα στον φονιά να αγαπάει και να φιλάει σταυρούς μετάνοιας. Έμαθα ...
Continue reading
Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη Κάποιοι ισχυρίζονται πως όταν βρεις τον άνθρωπό σου, τα στοιχεία που θα σου δοθούν για να καταλάβεις ότι είναι δικός σου, είναι ολοφάνερα. Όχι, δεν αισθάνεσαι πεταλούδες και σφίξιμο στο στομάχι και τα γόνατά σου δεν τρέμουν σαν μικ...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Μείνε μακριά μου! Φύγε και μην με ξαναπλησιάσεις! Μείνε όσο μπορείς πιο μακριά μου.. Άκουσέ με σε παρακαλώ και μετά, τρέξε όσο μπορείς πιο μακριά μου! Φύγε σου λέω! Μείνε μακριά μου γιατί εγώ είμαι καταιγίδα και δε λογαριάζω τίπ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Βαρέθηκα να σου φωνάζω και εσύ να προσποιείσαι ότι δεν ακούς. Βαρέθηκα να παίζω το ανελέητο κρυφτό συναισθημάτων. Βαρέθηκα, εδώ και καιρό, την ανοησία της δηθενιάς. Βαρέθηκα να κρατάω τα συναισθήματα μου βαθιά κρυμμένα μέσα μου και ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Κόκκινο. Το χρώμα του έρωτα. Το χρώμα του πάθους. Κόκκινο βαθύ. Όχι αυτό της φωτιάς. Το άλλο. Του κρασιού. Γιατί το κρασί αυτό είναι: έρωτας, πάθος, συναίσθημα.. Όλα τα ωραία ξεκινούν και τελειώνουν με ένα ποτήρι κρ...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ίσως να φωνάξω, να χτυπηθώ. Ίσως να ουρλιάξω, να σε βρίσω. Ίσως να με πνίξει η αδικία, να σε κατηγορήσω. Ίσως να τρέξω στη ντουλάπα μας, να μαζέψω κάποια ρούχα. Ίσως να βρω μία βαλίτσα, να τα πετάξω μέσα. Ίσως και να φορέσω το μα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κλείσε τα μάτια σου. Κοιμήσου. Κάθε νύχτα το ίδιο κάνω. Σε αφήνω να κοιμηθείς. Κλείνω πού και πού κι εγώ τα μάτια μου για να σε πείσω πως κοιμάμαι. Ηρεμώ Κοιμήσου σου λέω.. είναι τόσα που θέλω να σου πω και σήμερα, κι όσο δεν κ...
Continue reading