Loading posts...
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Ποτέ μη λες ποτέ. Ερχεται η μέρα που αναθεωρείς, είτε θετικά, είτε αρνητικά. Έτσι ξαφνικά αλλάζουν όλα. Δίχως να καταλάβεις πώς και γιατί. Ετσι ξαφνικά εμφανίστηκες και εσύ. Δεν σε προσκαλεσα στη ζωή μου. Τουναντίον, έκανα τα πά...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Είναι από εκείνα τα πρωινά. Λίγος ύπνος και το ξυπνητήρι δεν πρόλαβε να χτυπήσει. Έχω ήδη σηκωθεί και πίνω καφέ στο κρεββάτι. Τσαλακωμένα σεντόνια και η μυρωδιά του ιδρώτα έντονη στο δωμάτιο. Άλλο ένα ξημέρωμα που σου άνοιξα να...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σου υποσχέθηκα να φύγω μα είμαι ακόμα εδώ. Είναι που το μυαλό, η ψυχή και το κορμί είχαν μάθει να στέκονται μόνο σε ένα σημείο. Στο μαζί. Ειναι που δεν υπήρχε ποτέ καμία αμφιβολία για το "θέλω". Είναι που για μια φορά μόνο, το "...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Πάψε πια! Παραδέξου την ξεφτίλα σου, χώνεψε την και προχώρα αλλιώς αυτήν τη φορά. Έρχεται πάλι η στιγμή που η ζωή μας κάνει κύκλο. Επιστρέφουμε πάλι στην αφετηρία εκεί, απ’ όπου ξεκινήσαμε. Τι κι αν χαράξαμε τόσο δρόμο μπροστά μας; Γ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι φορές που δεν χρειάζεσαι πλάνο φίλε για να την κερδίσεις. Χρειάζεσαι ψυχή ή για να στο πω αλλιώς, ψυχή με κάκκαλα. Χρειάζεσαι λέξεις απλές, λιτές και ξεκάθαρες. Χρειάζεσαι ένα "σε θέλω". Χρειάζεσαι ένα "τώρα" κι ένα "μαζ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Την φιλώ, λοιπόν, μ’ εκείνο μου το φιλί που της λέει πως θέλω να γεράσουμε μαζί. Καλοκαιρινή βόλτα στην παραλιακή της Λεμεσού, ένα βράδυ με πανσέληνο. Γεμάτη η σελήνη, γεμάτη κι η καρδιά μου, αφού έχω στο πλάι μου αυτούς που αγαπώ....
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Εκεί που τα “πρέπει” υποτάσσονται στα “θέλω” και το λάθος επιβάλλεται του σωστού Και να’ μαι και πάλι εδώ. Απρόσκλητος επισκέπτης στο άβατο του μυαλού σου. Να ξεχύνομαι σαν καταρράκτης στο καταφύγιο της σκέψης σου και να με ψά...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σκότωσε την ευτυχία της, γιατί δεν ήξερε πως να την διαχειριστεί. Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να γνωρίσει τον έρωτα μέσα της. Μια γυναίκα που δούλευε για τα προς το ζην. Ήταν εκείνη που έγραφε με μελάνι ψυχής για την θλίψη της. ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και τώρα που θυμήθηκες να μου δώσεις εκείνη την προσοχή που τόσο καιρό περίμενα, η απάντηση είναι "ευχαριστώ, δεν θα πάρω". Δεν θα πάρω γιατί άργησες. Δεν θα πάρω γιατί όσο σε περίμενα, ξενέρωσα. Η σιωπή σου δεν έμοιαζε πια...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Αυγουστιάτικο μεσημέρι στην παραλία. Είναι η ώρα που έχει λίγη ησυχία, γιατί πολλοί είναι εκείνοι που προτιμούν τη δροσιά του δωματίου και όσοι έχουν απομείνει απολαμβάνουν μπύρες και ουζάκια κάτω από τις πολύχρωμες ομπρέλες. ...
Continue reading