Loading posts...
Γράφει η Μαρία Κοψιδά Βρες τον εαυτό σου και σταμάτα να προδίδεις. Δεν το ξέρατε; Η μόδα τώρα είναι να κάνεις πολλές διαπροσωπικές- ερωτικές σχέσεις και όλες – μα όλες- να τις προδίδεις. Ναι, βέβαια. Η  προδοσία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους αναγκαστικά γεννά...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ρώσικη Ρουλέτα ο έρωτας και δεν δίνει ευκαιρίες. Ερώτηση, απάντηση. Ναι, όχι. Δεν σηκώνει πολλές λέξεις. Δεν σηκώνει "ναι μεν αλλά", "όμως", "θα".. Ζητάει απαντήσεις παντελωνάτες σε ερωτήσεις που ξέρει ήδη πως δεν πρέπει να κ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Η ώρα πέντε το πρωί. Σε μια πόλη αδειανή,που ακόμη κι η νύχτα κοιμάται κι ονειρεύεται, περπατάω αγκαζέ μαζί με τη σιωπή. Σαν ζευγάρι ερωτευμένο που ξέφυγε από ταινία εποχής, παλιά, ρομαντική. Ένα σκυλί μας κοιτάζει αδιάφορα, μια ματιά μ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Πεταλούδες οι αγαπημένες μου! Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε γι’ αυτές. Κοίτα τώρα πως έχει η κατάσταση. Αν δεν έρθουν αυτές οι πεταλούδες δεν έχει νόημα αγάπη μου. Έλα τώρα! Μην μου πεις πως δεν το έχεις νιώσει ποτέ. Λες ψέματ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Κρατάς μυστικό; Απόψε δε θα σου γράψω, για όσα ήδη γνωρίζεις. Δε θα αναφερθώ στο τότε, στις στιγμές που ζήσαμε. Απόψε θα σου γράψω για το τώρα μου. Το τώρα μου χωρίς εσένα. Είναι καλοκαίρι πια - κι όπως και πέρυσι, έτσι κ...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Ξημερώματα τελειώνω από την δουλειά κι ετοιμάζομαι να φύγω. Μια πιτσιρίκα, είναι δεν είναι 25 κάθεται στο συντριβάνι απέναντι και κλαίει με λυγμούς. Το ελληνικό φιλότιμο λέει "άντε ρώτα ρε μαλάκα τι έχει" και η πείρα πίσω από...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή, βάζω μουσική και ξεκινάω να γράψω χωρίς να γνωρίζω τι, χωρίς να έχω την παραμικρή έμπνευση για το τι θα ακολουθήσει παρακάτω. Το δωμάτιο σκοτεινό, και ενώ μένω να κοιτώ τον κέρσορα να αναβοσβή...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Να γράφεις, όπως παλιά. Να μου δίνεις λέξεις βγαλμένες από τα σπλάχνα της καρδιάς σου, ραντισμένες με ίσα μέρη αγάπης και πόθου. Να μου γράφεις, παντού. Σε γράμματα, σε κάρτες, σε χαρτομάντιλα. Στον τοίχο με γκράφιτι της καρδιά...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τι με κοιτάς; Τελείωσαν οι λέξεις. Τελείωσαν και οι αντοχές. Τώρα δρόμο. Ναι. Μην με κοιτάς άλλο. Πάρε δρόμο. Ότι είχα να (σου) δώσω στο έδωσα. Κι όταν δεν είχα να σου δώσω, το πήρες μόνος σου. Λίγο από καρδιά, πολύ από ψυχ...
Continue reading
Γράφει ο GA.NF Πουτάνα όλα είπες και ανησύχησα και τραβήχτηκα! Και σε άφησα, γιατί δεν είχα δύναμη να σου κρύψω ότι πόναγα εκείνη την ώρα, δεν είχα δύναμη να με αντιμετωπίσω, δεν είχα δύναμη να μην σε πληγώσω παραπάνω. Φοβήθηκα μήπως κάνεις κακό στον εαυτ...
Continue reading